![Daniel-Shechtman-wins-Nobel-chemistry-prize](http://paidis.files.wordpress.com/2011/10/daniel-shechtman-wins-nobel-chemistry-prize.jpg?w=150)
Ένας ισραηλινός επιστήμονας, o Daniel Shechtman, ο οποίος υπέστη επί χρόνια γελοιοποίηση, και έχασε τη θέση του στην έρευνητική του ομάδα, επειδή ισχυριζόταν ότι είχε βρει μια εντελώς νέα κατηγορία στερεών υλικών, τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ για τη χημεία, σήμερα, Τετάρτη, για την ανακάλυψη των ημικρυστάλλων (quasicrystals.)..
Τρεις δεκαετίες αργότερα από τη στιγμή που ο Daniel Shechtman κοίταξε με ένα ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σε ένα κράμα μετάλλου και είδε ένα μοτίβο γνωστό στην ισλαμική τέχνη, αλλά άγνωστο σε μοριακό επίπεδο, εκείνοι οι αντικολλητικοί, χωρίς σκουριά, ανθεκτικοί στη θερμότητα quasicrystals χρησιμοποιήθηκαν σε εργαλεία από LEDs ως τις μηχανές και τα τηγάνια.
Ο Shechtman, 70 ετών, από το ινστιτούτο Technion του Ισραήλ στη Χάιφα, εργαζόταν στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1982 όταν παρατήρησε ότι τα άτομα σε έναν κρύσταλλο που είχε κάνει, σχημάτισαν ένα πεντάπλευρο μοτίβο που δεν επαναλαμβανόταν, αψηφώντας τον κανόνα που έλεγε ότι θα πρέπει να σχηματίσουν επαναλαμβανόμενα μοτίβα , όπως τετράγωνα, τρίγωνα ή εξάγωνα.
«Οι άνθρωποι απλώς γελούσαν μαζί μου,” υπενθύμισε ο Shechtman σε συνέντευξή του σε ισραηλινή εφημερίδα, αναφέροντας ότι ο Linus Pauling, ένας κολοσσός της επιστήμης και διπλά βραβευμένος με Νόμπελ, ξεκίνησε μια τρομακτική «σταυροφορία» εναντίον του, λέγοντας: «Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως ημικρύσταλλος (quasicrystals), μόνο ημιεπιστήμονες», και ο επικεφαλής της ερευνητικής του ομάδας του ζήτησε να φύγει γιατί «ντρόπιαζε την ομάδα».
“Ένιωσα μεγάλη απόρριψη” ανέφερε ο Shachtman.
«Η ανακάλυψή του ήταν εξαιρετικά αμφιλεγόμενη», είπε η Επιτροπή Νόμπελ στη Βασιλική Σουηδική Ακαδημία Επιστημών, που του χορήγησε το βραβείο ($ 1,5 εκατομμύριο δολάρια). “Στο τέλος η επιμονή του ανάγκασε τελικά τους επιστήμονες να επανεξετάσουν τη άποψή τους για την ίδια τη φύση της ύλης».
“Απεριοδικά ψηφιδωτά, όπως εκείνα που βρίσκονται στα μεσαιωνικά ισλαμικά ψηφιδωτά του ανακτόρου της Αλάμπρα στην Ισπανία και στο Darb-i Imam τέμενος στο Ιράν, έχουν βοηθήσει τους επιστήμονες να καταλάβουν πώς τα quasicrystals μοιάζουν σε ατομικό επίπεδο. Στα ψηφιδωτά, όπως και στα quasicrystals, τα μοτίβα είναι κανονικά – ακολουθούν μαθηματικούς κανόνες – αλλά ποτέ δεν επαναλαμβάνονται ».
Οι επιστήμονες προηγουμένως νόμιζαν ότι η στερεά ύλη ήταν ή κρυσταλλική, όπως τα διαμάντια, όπου τα άτομα είναι τοποθετημένα σε αυστηρές σειρές, ή άμορφη, όπως τα μέταλλα, χωρίς συγκεκριμένη σειρά. Η ημικρυσταλλική (Quasicrystalline) προσφέρει μια τρίτη δυνατότητα και ανοίγει την πόρτα σε νέα είδη υλικών για χρήση στη βιομηχανία.
Τα Quasicrystals είναι πολύ σκληρά, είναι κακοί αγωγοί της θερμότητας και της ηλεκτρικής ενέργειας, και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως θερμοηλεκτρικά υλικά, τα οποία μετατρέπουν τη θερμότητα σε ηλεκτρική ενέργεια. Έχουν επίσης αντικολλητικές επιφάνειες, βολικό για τηγάνια, εμφανίζονται στους λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας, και για θερμομόνωση στους κινητήρες.
Πηγή: NewsDaily