ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΚΡΑΥΓΕΣ

Παιδιά ξεβρασμένα στο κύμα…
Μια μάνα με τα κοριτσάκια της στην αγκαλιά, μέσα στον ορυμαγδό, σαν άλλη Ανδρομάχη…
Μπουκάλια νερό στις άκρες του δρόμου περιμένουν τους οδοιπόρους…
Πόλεις σκελετωμένες…

Κι άλλες γεμάτες πρόσφυγες και μετανάστες.

Όχι από τώρα, από χρόνια…

Κι άλλοτε να προσπερνάμε φωτογραφίες, κι άλλοτε κραυγές βοήθειας.

Και να θυμώνουμε στην μικροκαθημερινότητά μας.

Και να προσπερνάμε τον αδύνατο που κείτεται στο δρόμο χτυπημένος απ’ αυτούς που αποδίδουν, τάχα, πατριωτική δικαιοσύνη…

Κι να ναι όλα γεγονότα που περνούν…

Μα δεν είναι γεγονότα. Είναι άνθρωποι. Γύρω απ’ το πιο φλέγον πολιτικό ζήτημα. Το μεταναστευτικό και προσφυγικό.

Κι η Αριστερά, που έχει ως αρχή της την αλληλεγγύη και την προστασία του αδύναμου; Κι ο ΣΥΡΙΖΑ; Ποιες οι κινήσεις δράσης, ποια η συνεισφορά και το πρόγραμμά του; Ποιες οι θέσεις του;

Δεν φτάνουν μερικές γραμμές για να χωρέσουν ένα πρόγραμμα… Μια συνοπτική αναφορά θα δώσει την εικόνα.

Άλλο πολιτικός πρόσφυγας, άλλο μετανάστης κι άλλο πρόσφυγας που εγκατέλειψε τη χώρα του εν καιρώ πολέμου. Αυτές οι τρεις έννοιες πρέπει να διαχωριστούν.

Να δοθεί πολιτικό άσυλο στους πολιτικούς πρόσφυγες, όπως οι διεθνείς συνθήκες ορίζουν. Να προστατευθούν οι πρόσφυγες εν συνόλω και στη συνέχεια να προωθηθούν στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, ποσοστιαία ανά χώρα.

Δεν είναι επιθυμία των προσφύγων και μεταναστών να μείνουν την χώρα μας. Μα οι διεθνείς συνθήκες που έχουν υπογραφτεί από προηγούμενες κυβερνήσεις τους κρατούν εδώ.

Και οι μετανάστες που κατοικούν εδώ;

Οι τρεις κύριες πολιτικές κατευθύνσεις είναι:

Να πάρουν τα παιδιά, δεύτερης γενιάς, που έχουν λάβει την ελληνική παιδεία, την ελληνική ιθαγένεια. Νομοσχέδιο που έχει ψηφιστεί ήδη.

Να υπάρχουν ισότιμα, εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα.

Να υπάρξει εκτενέστερη κρατική οργάνωση και εκπαίδευση γύρω από τους μετανάστες και τους πρόσφυγες.

Και μέσα σ’ όλα αυτά η τέχνη κι ο κινηματογράφος, που αποτελεί το προσωπικό μου μετερίζι. Ποια η θέση τους;

Η τέχνη δεν είναι για να υποδεικνύει, είναι για να υπενθυμίζει πράγματα που έχουμε ξεχάσει…

Κι ο κινηματογράφος για να κάνει τις εικόνες της ζωής μας, μέσα απ’ τις εικόνες του, ερώτημα για όλους.

 

 

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ Paidis.com