ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΟΞΥΓΟΝΟ ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΕΙ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΜΙΚΡΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΠΟΥ ΣΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΒΕΒΑΙΟ ΠΝΙΓΜΟ

Σε μία από τις πρώτες επιβεβαιωμένες περιπτώσεις – σε ένα κοριτσάκι από το Αρκάνσας, ΗΠΑ,  που υπέστη σοβαρή εγκεφαλική βλάβη μετά από σχεδόν βέβαιο πνιγμό – αναστράφηκε η εγκεφαλική βλάβη με μια νέα θεραπεία.

Η θεραπεία είναι γνωστή ως υπερβαρική οξυγονοθεραπεία (HBOT). Εκθέτει έναν ασθενή σε καθαρό οξυγόνο μέσα στα όρια ενός προσεκτικά ελεγχόμενου θαλάμου υπό πίεση. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, το σώμα παίρνει τριπλάσια από την κανονική ποσότητα οξυγόνου, σύμφωνα με την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων.

Η ιστορία με το κοριτσάκι, έχει ως εξής:

Λίγο πριν τα 2α γενέθλια της, η Eden Carlson βρέθηκε μπρούμυτα στην οικογενειακή πισίνα. Όταν  εντοπίστηκε μόλις μετά βίας ζούσε.

Η αρχική πρόγνωση, σημειώνει ο Δρ Paul Harch, δεν ήταν καλή. Η καρδιά του μικρού κοριτσιού είχε σταματήσει να χτυπάει.

“Χρειάστηκαν 100 λεπτά CPR τόσο στο σπίτι όσο και στην αίθουσα έκτακτης ανάγκης στο νοσοκομείο, για να αρχίσει πάλι να κτυπά η καρδιά του”, είπε. “Και όταν αυτό έγινε, είχε εργαστηριακές τιμές που σπάνια βλέπετε σε ένα ζωντανό ανθρώπινο ον.”

Ο μαγνητικός τομογράφος αποκάλυψε σημαντική εγκεφαλική βλάβη. Ο εγκέφαλός της είχε αρχίσει να συρρικνώνεται. Έχανε φαιά ουσία – κρίσιμη για τον έλεγχο των μυών, την αισθητηριακή αντίληψη και την ομιλία – και λευκή ουσία, το δίκτυο καλωδίωσης του κεντρικού νευρικού συστήματος που αποτελεί και το μεγαλύτερο μέρος στον εγκέφαλο.

Κατά τους επόμενους δύο μήνες, η Eden έχασε προοδευτικά τον μυϊκό έλεγχο καθώς και την ικανότητά της να μιλάει, να περπατάει και να ανταποκρίνεται σωστά σε εντολές.

Η κατάσταση άρχισε να αλλάζει μόνο όταν υπό την καθοδήγηση του Δρ Paul Harch, η Eden άρχισε να υποβάλλεται σε HBOT, τη θεραπεία που περιγράφει ο ίδιος ως την “πιο παρεξηγημένη θεραπεία στην ιστορία της επιστήμης”.

Ένας λόγος που η υπερβαρική οξυγονοθεραπεία έχει αντιμετωπιστεί με σκεπτικισμό είναι ότι είναι δύσκολο να εξηγήσουμε πώς λειτουργεί, είπε.

Εβδομήντα οκτώ ημέρες μετά από το συμβάν, η Eden άρχισε την υπερβαρική οξυγονοθεραπεία. Έκανε 40 συνεδρίες. Διήρκεσαν 45 λεπτά η κάθε μια και γίνονταν πέντε ημέρες την εβδομάδα.

Με κάθε συνεδρία “είχαμε απερίγραπτη βελτίωση”, σημείωσε Δρ Harch. Η μητέρα της Eden ανέφερε ότι από τη 10η συνεδρία, το παιδί της φάνηκε να είναι “σχεδόν φυσιολογικό”.

“Ήταν σε θέση να περπατήσει και πάλι, η γλωσσική της ανάπτυξη επιταχύνθηκε και τελικά βελτιώθηκε σε τέτοιο σημείο που ήταν καλύτερη από ό, τι πριν το ατύχημα”.

Ο μαγνητικός τομογράφος επιβεβαίωσε τις υποψίες του Δρ. Harch: «Η συρρικνωμένη περιοχή του εγκεφάλου της είχε σχεδόν ξαναγεννηθεί», είπε.

“Και αυτό δεν το βλέπουμε σχεδόν ποτέ”, πρόσθεσε. “Αλλά εδώ έχουμε ένα παιδί στην ανάπτυξη, έναν πλούσιο σε ορμόνες και διέγερση εγκέφαλο και σε αυτό το περιβάλλον μας δόθηκε η δυνατότητα να επιδείξουμε μια προφανή και μεγάλη ανανέωση του εγκεφαλικού ιστού που είναι αναμφισβήτητα το αποτέλεσμα αυτής της θεραπείας”.

Όσο όμως θαυματουργή και να φαίνεται η εμπειρία της Eden, είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι πρόκειται για μία μόνο περίπτωση.

Αυτή η περίπτωση δεν είναι αρκετή για να αποδείξει ότι η υπερβαρική οξυγονοθεραπεία θα λειτουργούσε για όλους σε παρόμοιες καταστάσεις.

Ωστόσο, ο Δρ. Harch πιστεύει ότι η θεραπεία μπορεί να είναι χρήσιμη και δεν πιστεύει ότι το θετικό αποτέλεσμα εξαρτάται από την ηλικία.

“Η ηλικία δεν είναι το θέμα, το σημαντικό είναι να παρεμβαίνεις όσο πιο γρήγορα γίνεται” είπε.

“Στην πραγματικότητα, υπάρχουν τέσσερις άλλες δοκιμές που έχουν γίνει, όλες σε ενήλικες, που δείχνουν ότι μπορεί να μειωθεί το ποσοστό θνησιμότητας των ασθενών με οξεία εγκεφαλική βλάβη κατά περίπου 50% έως 60% εάν η θεραπεία εφαρμοστεί την πρώτη εβδομάδα μετά τον τραυματισμό,” συνέχισε ο Δρ. Harch . “Θέλω να ενθαρρύνω τους γιατρούς να εξετάσουν αυτή τη θεραπεία “, είπε. “Το μειονέκτημα είναι ελάχιστο, αλλά το πιθανό όφελος είναι απίστευτα ενθαρρυντικό”.

Η FDA αναφέρει ότι οι κίνδυνοι υπερβαρικής οξυγονοθεραπείας ποικίλλουν από ήπιοι, όπως πονοκέφαλοι και πίεση στο αυτί, έως πολύ σοβαροί, όπως η παράλυση ή η εμβολή αέρα (μια φυσαλίδα αερίου παγιδευμένη σε ένα αιμοφόρο αγγείο).

Η παραπάνω μελέτη περίπτωσης αναφέρθηκε πρόσφατα στο περιοδικό Medical Gas Research.

cbsnews.com

 

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ Paidis.com