![MPARMPAR](https://paidis.com/wp-content/uploads/2018/06/MPARMPAR-678x381.jpg)
ΓΡΑΦΕΙ Ο Γιάννης Παιδής
Αντιμέτωπη με μία άκρως επικίνδυνη, χυδαία, εμετική φασίζουσα ρητορική από έναν εκλεγμένο εκπρόσωπο του λαού στο κοινοβούλιο βρέθηκε χθες η ελληνική κοινωνία, που άκουγε άφωνη τον εν λόγω νοσταλγό του Χίτλερ αλλά και των πραξικοπηματιών του 1967 να καλεί από το λίκνο της δημοκρατίας, τη Βουλή,
το στρατό να καταλύσει τη δημοκρατία, να επιβάλει δικτατορία και να συλλάβει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό, τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας και πάει λέγοντας.
Φυσικά αυτή η φασιστική συμπεριφορά του βουλευτή της Χ.Α., Μπαρμπαρούση, δεν ήταν ουρανοκατέβατη, προηγήθηκαν πολλές ανάλογες ενέργειες και δηλώσεις τόσο βουλευτών της Χ.Α., όπως η πρόσφατη του Κασιδιάρη που τοποθέτησε «κόκκινο φανάρι» σε διάδρομο της Βουλής, ακραίες δηλώσεις βουλευτών κυρίως από το χώρο της ΝΔ, η απαράδεκτη συμπεριφορά του Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος όπου σταθεί και όπου βρεθεί αποκαλεί τον πρωθυπουργό «ο Τσίπρας», απαράδεκτες συμπεριφορές και χαρακτηρισμοί δημάρχων και λοιπών αυτοδιοικητικών που μη έχοντας να προβάλουν πολιτικό λόγο εκχυδαΐζουν την πολιτική ζωή και γεννούν τέτοια φαινόμενα τύπου Μπαρμπαρούση.
Ας μην αναφερθούμε και στον ανάξιο λόγου «δημοσιογράφο» Χίο, ο οποίος με φωτογραφία που δημοσίευσε, ουσιαστικά παρότρυνε να …εκτελεστούν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός.
Παράλληλα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και στο πρόσφατο παρελθόν υπήρξαν και φωνές που μιλούσαν για κρεμάλες και για απόδραση πολιτικών με ελικόπτερα, που προέρχονταν δυστυχώς από μερίδα της αριστεράς.
Όμως σήμερα τα φαινόμενα τύπου Μπαρμπαρούση, η έξαρση του εθνικισμού, της πατριδοκαπηλείας και του εκχυδαϊσμού της πολιτικής ζωής έχουν τη ρίζα τους πρώτα από όλα στην εξαθλίωση της ελληνικής κοινωνίας από τα μνημόνια, στη διαφθορά των πολιτικών που κυβέρνησαν τη χώρα, και κυρίως στην έλλειψη μόρφωσης του λαού που μασάει εύκολα τα εύπεπτα διχαστικά λόγια όλων εκείνων που επενδύουν το πολιτικό τους μέλλον και όχι μόνο, στην πατριδοκαπηλεία και στο διχασμό.
Πόσες φορές δεν ακούστηκε σε συζητήσεις από πολλούς – ελαφρά τη καρδία – το «ένας Παπαδόπουλος θα μας σώσει» από ανθρώπους που δεν ξέρουν ούτε τι είναι η χούντα, ούτε τι έκαναν οι πραξικοπηματίες;
Πόσες φορές δεν υμνήθηκε ο Μεταξάς, οι δοσίλογοι, οι δολοφόνοι πατριωτών και πόσες φορές δεν επιχειρήθηκε να υποβαθμιστεί η Εθνική Αντίσταση και να υπερτονιστεί ο ρόλος της εκκλησίας στις διάφορες εθνικές μάχες ενάντια σε εχθρούς, κατακτητές, δικτατορίες;
Αν όλα αυτά μπουν στη σειρά και αν δούμε με ξεκάθαρο μάτι τι επιδιώκουν οι έμποροι της πατρίδας και της ιστορίας της τότε θα καταλάβουμε γιατί βγαίνουν Μπαρμπαρούσηδες και Κασιδιάρηδες που ενώ ως εθνοπατέρες καρπώνονται τα καλά της δημοκρατίας και πληρώνονται από τη Βουλή, βρίζουν τη Βουλή, τη δημοκρατία και την πολιτική. Κοινώς γλύφουν εκεί που φτύνουν…