ΑΠΡΟΣΠΕΛΑΣΤΟ ΤΟ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΜΠΕΛΩΝΑ

Τις διαμαρτυρίες ηλικιωμένων που δυσκολεύονται να προσεγγίσουν το χώρο μεταφέρει ο πρώην αντιδήμαρχος Αμπελώνα Μάκης Κουκάλας

Εχοντας γίνει δέκτης παραπόνων ηλικιωμένων που προσπαθούν μα περπατήσουν στο πεζοδρόμιο που οδηγεί στο κοιμητήριο του Αμπελώνα για να τιμήσουν προσφοιλή τους πρόσωπα, ο πρώην αντιδήμαρχος Αμπελώνα Μάκης Κουκάλας έστειλε επιστολή στο paidis.com που συνοδεύεται από σχετικές φωτογραφίες καλώντας τη δημοτική αρχή να μεριμνήσει για να καθαριστεί το πεζοδρόμιο και να γίνει εύκολη η διέλευση τους από το πεζοδρόμιο. Αναλυτικά στην επιστολή του αναφέρει:

“Όχι δεν είναι κάποιο δύσβατο μονοπάτι στο Γκουνταμάνι ή στο Μπαϊρακτάρη. Δεν είναι κάποιο μονοπάτι πού μόνο αγριόχοιροι, φίδια ή άλλα άγρια ζώα θα μπορούσαν να διασχίσουν. Είναι το μόνο “μονοπάτι πέρασμα” πού μπορεί κάποιος με τα πόδια να φτάσει στο κοιμητήριο Αμπελώνα αν δεν θέλει να περπατήσει στον επικίνδυνο δημόσιο δρόμο θέτοντας τη ζωή του σε κίνδυνο.

Στο δύσβατο αυτό μονοπάτι καλούνται να περπατούν καθημερινά αρκετοί ηλικιωμένοι συνάνθρωποι μας για να φτάσουν και να ανάψουν ένα κερί ή το καντήλι στα αγαπημένα τους πρόσωπα κινδυνεύοντας να “περδικλωθούν” από τα τεράστια χόρτα ή να σκοντάψουν από τίς κακοτεχνίες τού πεζοδρομίου.

“Προτιμώ αν και δεν με κρατούν τα πόδια μου να περπατήσω στην άσφαλτο και ας κινδυνεύω από τα αυτοκίνητα παρά να σκοντάψω μέσα σ’αυτά τα αγριόχορτα πού είναι γεμάτο φίδια ” έλεγε μία ηλικιωμένη γυναίκα πού πήγαινε να ανάψει το καντήλι τού πρόσφατα θανόντος συζύγου της.

Αγαπητέ κ. Δήμαρχε με τούς τόσους ακριβοπληρωμένους ειδικούς συμβούλους, με τίς τόσες πανάκριβες απ’ ευθείας αναθέσεις στο πράσινο και την καθαριότητα η τίμηση και ό σεβασμός προς τούς νεκρούς από την πλευρά του Δήμου φαίνεται ότι έχει την ίδια τύχη με την καθαριότητα και την εγκατάλειψη πρασίνου του υπόλοιπου πρώην Δήμου Αμπελώνα.

Τα νεκροταφεία αποτελούν τόπο μνήμης και έκφρασης της αγάπης των ζωντανών προς αυτούς πού “έφυγαν” αρκεί κάποιος ζωντανός να μπορεί να φτάσει με ασφάλεια στο κοιμητήριο. Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι και ειδικά οι ηλικιωμένοι ούτε ιδιωτικά ή υπηρεσιακά αυτοκίνητα ούτε προσωπικούς οδηγούς για να τούς μεταφέρουν.

Μαρτύριο είναι για την γιαγιούλα να προσπαθεί να διασχίσει είτε αυτό το χορταριασμένο μονοπάτι είτε τον επικίνδυνο δημόσιο δρόμο. Μαρτύριο είναι για τον παππούλη να ψάχνει μέσ’ τα χόρτα να βρει το παγκάκι για να ξαποστάσει. Στείλτε, αν έχετε το Θεό σας, κάποιον δικό σας ηλικιωμένο άνθρωπο να κάνει αυτή τη διαδρομή και να σάς πει τίς εντυπώσεις του.

Όλοι οι ανθρώπινοι πολιτισμοί γιορτάζουν τη ζωή και τιμούν τον θάνατο με το δικό τους μοναδικό τρόπο γι’ αυτό μην στερείται από τούς ηλικιωμένους συνανθρώπους μας την δυνατότητα έλευσης στο κοιμητήριο και μην τούς αφήνετε έκθετους σε δημόσιους κινδύνους για την σωματική τους ακεραιότητα.

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ Paidis.com