Η Λάρισα τίμησε τους Εβραίους μάρτυρες του ολοκαυτώματος

Εκδηλώσεις τιμής και μνήμης για τους Ελληνες Εβραίους Μάρτυρες και ήρωες του Ολοκαυτώματος  πραγματοποιήθηκαν σήμερα στη Λάρισα σε συνδιοργάνωση της Περιφέρειας Θεσσαλίας και της Ισραηλιτικής Κοινότητας Λάρισας.

Αρχικά στο Μνημείο του Ολοκαυτώματος στην πλατεία Εβραίων Μαρτύρων Κατοχής, τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση και ακολούθησε κατάθεση στεφάνων από εκπροσώπους πολιτικών και στρατιωτικών αρχών, Πρεσβειών και Προξενείων, εβραϊκών οργανώσεων, φορέων και συλλόγων της πόλης, ενώ τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή και ακούστηκε ο Εθνικός Ύμνος από τη Φιλαρμονική του Δήμου Λαρισαίων.

Αμέσως μετά στη Συναγωγή της Λάρισας «Ετς Χαγίμ», πραγματοποιήθηκε το άναμμα των κεριών στη μνήμη των 6.000.000 Εβραίων θυμάτων του Ολοκαυτώματος.

Χαιρετισμούς απηύθυναν ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας Δημήτρης Κουρέτας, ο δήμαρχος Λαρισαίων Θανάσης Μαμάκος, ο πρόεδρος του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Δαυίδ Σαλτιέλ και ο πρόεδρος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Λάρισας Μωυσής Μανουάχ.

Την κεντρική ομιλία έκανε ο ιστορικός και πολιτικός αναλυτής Αναστάσιος Καράμπαμπας.

Τον συντονισμό και την καλλιτεχνική επιμέλεια είχε ο ηθοποιός Αλμπέρτο Φάις, με μουσική συνοδεία βιολιού από την Αγγελική Γκανά.

Ο χαιρετισμός του δημάρχου Λαρισαίων

Στον χαιρετισμό του ο δήμαρχος Λαρισαίων Θανάσης Μαμάκος ανέφερε:

«Σας ευχαριστώ θερμά για την πρόσκληση και για την παρουσία σας εδώ.
Η παρουσία αυτή, άλλωστε, δεν είναι τυπική.
Είναι πράξη.
Είναι στάση.
Γιατί η Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος δεν είναι μια ημέρα του παρελθόντος.
Είναι μια ημέρα δοκιμασίας του παρόντος.
Σήμερα καλούμαστε, ακόμη και μέσα σε λίγα λόγια, να χωρέσουμε συναισθήματα που δύσκολα συνυπάρχουν:
την οδύνη και την ευθύνη,
τη μνήμη και την εγρήγορση,
τον θυμό για το έγκλημα και την ανάγκη για συμφιλίωση με τον άνθρωπο, όχι με το κακό.
Η μνήμη του Ολοκαυτώματος δεν είναι τελετουργία.
Είναι καθήκον απέναντι στα έξι εκατομμύρια Εβραίων της Ευρώπης που εξοντώθηκαν, και απέναντι στις κοινωνίες που απέτυχαν να τους προστατεύσουν.
Μεταξύ αυτών, 67.000 Έλληνες Εβραίοι.
Και ανάμεσά τους, 235 συμπολίτες μας από τη Λάρισα.
Άνθρωποι με ονόματα.
Με επαγγέλματα.
Με σπίτια στους δρόμους της πόλης μας.
Με ζωή που κόπηκε βίαια από τον χάρτη της ιστορίας.
Άνθρωποι που αποτέλεσαν αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής ζωής της πόλης μας.
Η εβραϊκή κοινότητα της Λάρισας συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση της ταυτότητάς της – και η απώλειά της άφησε ένα κενό που ακόμη βαραίνει τη συλλογική μας μνήμη.
Την ίδια στιγμή, δεν μπορούμε να μη μνημονεύσουμε τους Λαρισαίους που, με κίνδυνο της ζωής τους, έκρυψαν, προστάτευσαν και βοήθησαν εβραϊκές οικογένειες να σωθούν, αποδεικνύοντας ότι ακόμη και στις πιο σκοτεινές εποχές, η ανθρωπιά βρίσκει τρόπους να αντισταθεί.
Αυτό το διπλό αποτύπωμα –της απώλειας και της αλληλεγγύης– είναι κομμάτι της ταυτότητας της Λάρισας.
Μιας Λάρισας που δεν ήταν θεατής.
Ήταν πληγωμένη κοινότητα.
Και αυτό μας δεσμεύει.
Μας δεσμεύει να θυμόμαστε όχι μόνο το μέγεθος του εγκλήματος, αλλά και τον τρόπο:
Τον ψυχρό, βιομηχανικό, οργανωμένο μηχανισμό εξόντωσης.
Την απανθρωποποίηση ως κρατική πολιτική.
Και –ίσως το πιο οδυνηρό– την αδιαφορία ενός «πολιτισμένου» κόσμου που ήξερε και σώπαινε.
Γι’ αυτό και η μνήμη δεν είναι ουδέτερη.
Δεν είναι σιωπηλή.
Δεν είναι ακίνδυνη.
Η μνήμη μάς φέρνει αντιμέτωπους με ένα διαχρονικό ερώτημα:
τι κάνουμε όταν το εκκρεμές της ιστορίας κινείται ξανά προς το σκοτάδι;
Γιατί η ιστορία δεν ξεκινά σήμερα.
Και δυστυχώς, δεν τελειώνει ποτέ.
Είναι αποτέλεσμα δημιουργίας και καταστροφής.
Σοφίας, αλλά και μίσους.
Ανθρωπιάς, αλλά και μιας επικίνδυνης ικανότητας του ανθρώπου να συνηθίζει το κακό.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ευθύνη μας – ατομική και συλλογική.
Να μην εφησυχάσουμε.
Να μην ανεχτούμε την παραχάραξη της ιστορίας.
Να σταθούμε απέναντι στους αρνητές του Ολοκαυτώματος, στις θεωρίες συνωμοσίας, στον ρατσισμό, στον αντισημιτισμό, σε κάθε λόγο που στοχοποιεί και αποκλείει.
Γιατί η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα.
Είναι θέση.
Και η πόλη της Λάρισας επιλέγει θέση.
Επιλέγει τη μνήμη ως ασπίδα.
Τη γνώση ως αντίδοτο.
Την υπεράσπιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και των θεμελιωδών δικαιωμάτων ως πυρήνα της δημοκρατίας.

Κυρίες και κύριοι,
Τιμούμε πραγματικά τα θύματα του Ολοκαυτώματος μόνο αν:
δεν ξεχάσουμε ποτέ.
δεν συμβιβαστούμε ποτέ.
δεν γίνουμε συνεργοί ποτέ.
και, κυρίως, δεν σιωπήσουμε ποτέ.
Για να μη χρειαστεί οι επόμενες γενιές να κρίνουν τη δική μας εποχή για την ανοχή της στο μίσος και τη βία.
Για να μη ζήσουμε, ως κοινωνία, με τις Μαύρες Ερινύες στη συνείδησή μας.
Η μνήμη είναι ευθύνη.
Και σήμερα, εδώ στη Λάρισα, την αναλαμβάνουμε για μια ακόμη φορά».

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου ή μέρους αυτών μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το https://paidis.com/ και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Τα πιο δημοφιλή Σήμερα

Τελευταία Νέα