Οι εργαζόμενοι στα Κέντρα Πρόληψης για την Εργατική Πρωτομαγιά 2026

Στην Ελλάδα του 2026, η Πρωτομαγιά αποκτά ξανά σκληρό και άμεσο περιεχόμενο. Γιατί πίσω από τα επικοινωνιακά συνθήματα περί ανάπτυξης και επιτυχίας, η κοινωνική πραγματικότητα γίνεται ολοένα πιο δύσβατη για τους εργαζόμενους. Η ακρίβεια εξαντλεί το εισόδημα. Τα ενοίκια καταπίνουν μισθούς.

Η ενέργεια, τα τρόφιμα και οι βασικές ανάγκες γίνονται καθημερινός λογαριασμός αγωνίας. Η σταθερή εργασία υποχωρεί μπροστά στην ελαστικότητα, στην προσωρινότητα, στην ομηρία της σύμβασης και στην ανασφάλεια του αύριο.

Στην Ελλάδα του 2026, η εργασία παραμένει και πεδίο κινδύνου. Μετράμε δεκάδες νεκρούς και τραυματίες σε εργατικά ατυχήματα και δυστυχήματα. Πίσω από κάθε αριθμό υπάρχει ένας άνθρωπος, μια οικογένεια, μια ζωή που δεν επέστρεψε σπίτι. Όταν η ασφάλεια αντιμετωπίζεται ως κόστος και ο έλεγχος ως εμπόδιο, τότε ο χώρος εργασίας μετατρέπεται σε τόπο απειλής.

Στην Ελλάδα του 2026, αντί να διευρύνονται τα εργασιακά δικαιώματα, νομιμοποιούνται μορφές εξαντλητικής υπερεργασίας. Το 13ωρο παρουσιάζεται ως ευελιξία, ενώ στην πράξη σημαίνει περισσότερη κόπωση, λιγότερος χρόνος ζωής, μεγαλύτερη πίεση και υποτίμηση ιστορικών κατακτήσεων. Εκεί όπου οι προηγούμενες γενιές πάλεψαν για χρόνο ανθρώπινο, η εποχή μας ζητά χρόνο διαθέσιμο προς εκμετάλλευση.

Στην Ελλάδα του 2026, ακόμη και η εικόνα της ανεργίας παραμένει θολή. Η Ελληνική Στατιστική Αρχή και η Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης αποτυπώνουν διαφορετικές εικόνες της πραγματικότητας. Όταν οι αριθμοί δεν συνομιλούν, η κοινωνία δικαιούται να αμφιβάλλει. Και όταν η αλήθεια θολώνει, πάντα κάποιοι ωφελούνται.

Στην Ελλάδα του 2026, το Δημόσιο αντί να αντιμετωπίζεται ως εργαλείο κοινωνικής συνοχής, καθολικής πρόσβασης και δημοκρατικής ισότητας, συχνά γίνεται στόχος χλεύης, απαξίωσης και ιδεολογικού πολέμου. Κι όμως, όταν αποδυναμώνεται το δημόσιο σχολείο, το δημόσιο νοσοκομείο, η κοινωνική υπηρεσία, δεν ζημιώνονται οι ισχυροί. Ζημιώνονται όσοι δεν έχουν εναλλακτική.

Στην Ελλάδα του 2026, το Δημόσιο μετατρέπεται σε πεδίο πλουτισμού ημετέρων, πελατειακών δικτύων και ανακύκλωσης εξουσίας από όσους το κατηγορούν . Οι δημόσιοι θεσμοί υπάρχουν για να υπηρετούν την κοινωνία και όχι για να μοιράζονται ως λάφυρα.

Την ίδια ώρα ανοίγει και ένα ακόμη μέτωπο: ο πόλεμος και η πολεμική οικονομία. Σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση εξαγγέλλονται νέοι κύκλοι στρατιωτικών δαπανών, επανεξοπλισμού και γεωπολιτικής έντασης. Μιλούν για ασφάλεια, αλλά αποσιωπούν τον λογαριασμό. Γιατί όταν διογκώνονται οι εξοπλιστικοί προϋπολογισμοί, κάπου αλλού θα υπάρξουν περικοπές. Και συνήθως οι περικοπές πέφτουν πάνω στην υγεία, στην παιδεία, στην πρόνοια, στην ψυχική υγεία, στην πρόληψη, στη στήριξη των νέων και των ευάλωτων.

Δεν χρειάζεται μεγάλη διορατικότητα για να το αντιληφθεί κανείς. Όταν βρίσκονται δισεκατομμύρια για όπλα, αλλά θεωρείται βάρος ένας εκπαιδευτικός ή μια δομή πρόληψης, τότε οι πολιτικές προτεραιότητες έχουν ήδη αποκαλυφθεί.

Η Ελλάδα ακολουθεί αυτή την πορεία με ιδιαίτερη ένταση. Η κυβέρνηση επενδύει στο αφήγημα της ισχύος, της επικοινωνίας και της πειθαρχίας, ενώ οι κοινωνικές ανάγκες συσσωρεύονται. Υποστελεχωμένα νοσοκομεία, σχολεία με κενά, οικογένειες σε πίεση, νέοι χωρίς ορίζοντα, εργαζόμενοι χωρίς σταθερότητα. Και μαζί με αυτά, η πρόληψη των εξαρτήσεων και η προαγωγή της ψυχοκοινωνικής υγείας αντιμετωπίζονται σαν δευτερεύον ζήτημα.

Εδώ βρίσκεται και η δική μας μάχη.

Εμείς, οι εργαζόμενοι στα Κέντρα Πρόληψης, γνωρίζουμε τι σημαίνει κοινωνική ανάγκη όχι από θεωρία αλλά από πράξη. Τη συναντάμε καθημερινά στα σχολεία, στις γειτονιές, στις οικογένειες, στους εφήβους που παλεύουν με το άγχος, στη μοναξιά, στη βία, στις ουσίες, στον τζόγο, στις ψηφιακές εξαρτήσεις, στην κατάρρευση νοήματος που απλώνεται αθόρυβα.
Την ώρα που αυτές οι ανάγκες αυξάνονται, οι δομές που απαντούν σε αυτές οδηγούνται στην αβεβαιότητα.

Το 2027 εμφανίζεται ως χρονικός ορίζοντας λήξης για τα Κέντρα Πρόληψης. Ένας θεσμός δεκαετιών, με βαθιά παρουσία στις τοπικές κοινωνίες, με έργο αναγνωρισμένο από σχολεία, γονείς, εκπαιδευτικούς και φορείς, απειλείται χωρίς σαφές σχέδιο συνέχειας, χωρίς θεσμική κατοχύρωση, χωρίς εγγύηση των θέσεων εργασίας, χωρίς σοβαρό δημόσιο διάλογο.

Όταν αποδυναμώνεται η πρόληψη, η κοινωνία πληρώνει πολλαπλάσια αργότερα. Πληρώνει σε εξαρτήσεις, σε ψυχική κατάρρευση, σε παραβατικότητα, σε οικογενειακές ρήξεις, σε νοσηλείες, σε κοινωνική απομόνωση. Η πρόληψη δεν είναι πολυτέλεια. Είναι η πιο ανθρώπινη, η πιο ώριμη και η πιο ορθολογική δημόσια πολιτική.

Τα Κέντρα Πρόληψης είναι σχέσεις εμπιστοσύνης που χτίστηκαν μέσα στον χρόνο. Είναι ο γονιός που στηρίχθηκε πριν λυγίσει. Είναι ο εκπαιδευτικός που απέκτησε υποστηρικτικό δίκτυο αντί να μείνει μόνος. Είναι η κοινότητα που κράτησε δεσμούς αντί να παραδοθεί στη σιωπή.

Γι’ αυτό η επίθεση στην πρόληψη δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους του χώρου. Αφορά κάθε άνθρωπο που θέλει μια κοινωνία λιγότερο βίαιη, λιγότερο κυνική, λιγότερο απελπισμένη.

Η Πρωτομαγιά μάς καλεί να μιλήσουμε καθαρά.

Δεν δεχόμαστε μια Ευρώπη που εξοπλίζεται κοινωνικά απογυμνωμένη.
Δεν δεχόμαστε μια Ελλάδα όπου η εργασία σημαίνει εξάντληση και φόβο.
Δεν δεχόμαστε το Δημόσιο ως λάφυρο ή στόχο απαξίωσης.
Δεν δεχόμαστε οι νέοι να αντιμετωπίζονται με επιδόματα στιγμής αντί για προοπτική ζωής.
Δεν δεχόμαστε η πρόληψη να θυσιάζεται επειδή δεν χωρά στην επικοινωνιακή βιτρίνα της εξουσίας.

Διεκδικούμε:

Ανάπτυξη και όχι κατάργηση των Κέντρων Πρόληψης μετά το 2027.
Διασφάλιση της συνέχειας του έργου και όλων των θέσεων εργασίας.
Σταθερή και επαρκή δημόσια χρηματοδότηση για πρόληψη, ψυχική υγεία και κοινωνικές υπηρεσίες.
Αξιοπρεπείς μισθούς και σταθερή εργασία για όλους.
Κατάργηση των εξοντωτικών μορφών υπερεργασίας και ουσιαστική προστασία του οκταώρου.
Ασφαλείς χώρους εργασίας και πραγματικούς ελέγχους για την προστασία της ζωής.
Μέτρα κατά της ακρίβειας και προστασία του κοινωνικού εισοδήματος.
Δημόσια υγεία, παιδεία και πρόνοια ως δικαιώματα και όχι εμπορεύματα.
Πολιτικές ειρήνης και όχι μόνιμης πολεμικής οικονομίας.

Ξέρουμε ότι τίποτα δεν χαρίζεται. Ό,τι σώζεται, σώζεται με αγώνα. Ό,τι αξίζει, χρειάζεται ανθρώπους όρθιους.
Όλοι και όλες στις απεργιακές συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς.

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου ή μέρους αυτών μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το https://paidis.com/ και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.