Γιώργος Καπουτζίδης: Οι άνθρωποι που αγαπούν πραγματικά τη χώρα τους δεν το φωνάζουν

Σε μια συζήτηση που ξεκίνησε από την επιστροφή της έκτης Καρυάτιδας και κατέληξε στην προσωπική ευθύνη, τη συλλογική συνείδηση και τη σχέση μας με την ίδια τη χώρα, ο δημιουργός της παράστασης μίλησε με ειλικρίνεια για την Ελλάδα που αγαπά, για τους ανθρώπους που επιλέγει να ακούει και για τη μικρή «όμορφη χώρα» που ο καθένας μπορεί να χτίσει γύρω του.

Μακριά από συνθήματα και εύκολους αφορισμούς, ο Γιώργος Καπουτζίδης υπερασπίζεται τη συνειδητοποίηση απέναντι στην απαγόρευση, την προσωπική ευθύνη απέναντι στην καταγγελία και την ήρεμη παρατήρηση απέναντι στον θυμό. Και ίσως γι’ αυτό η «Καρυάτιδα!» δεν είναι απλώς μια κωμωδία. Είναι μια αφορμή να κοιταχτούμε λίγο πιο προσεκτικά στον καθρέφτη:

Στην «Καρυάτιδα!» σατιρίζετε μια χώρα που διεκδικεί με πάθος το παρελθόν της, αλλά συχνά αδιαφορεί για το παρόν της. Πιστεύετε ότι ως λαός αγαπάμε πραγματικά την ιστορία μας ή απλώς τη χρησιμοποιούμε όταν μας βολεύει;

«Οι άνθρωποι που αγαπούν πραγματικά τη χώρα τους δεν το φωνάζουν. Η αγάπη είναι κάτι βαθύ, προσωπικό και πολύτιμο. Δεν τη σπαταλάς με φωνές, απλώς τη νιώθεις. Όταν βλέπω κάποιον να φωνάζει συνεχώς πόσο πολύ αγαπά την Ελλάδα, πολλές φορές πιστεύω ότι τελικά δεν τον απασχολεί η χώρα αλλά το προσωπικό του συμφέρον. Αυτούς τους ανθρώπους σατιρίζω στην “Καρυάτιδα!”.»

Αν η έκτη Καρυάτιδα επέστρεφε σήμερα και συναντούσε μόνο τον Γιώργο Καπουτζίδη, χωρίς κοινό και μικρόφωνα, τι θα της λέγατε;

«Δεν ξέρω αν θα μπορούσα καν να μιλήσω. Όταν επισκέφθηκα την Καρυάτιδα στο Βρετανικό Μουσείο, ένιωσα κάτι πολύ συγκινητικό. Σαν να καταλάβαινε ότι είχα έρθει από την Ελλάδα γι’ αυτήν. Ένιωσα επίσης μια ευθύνη. Όχι επειδή μου ανήκει, αλλά επειδή το ότι γεννήθηκα στην Ελλάδα σημαίνει πως έχω ευθύνη να την αγαπώ και να την προστατεύω. Νομίζω λοιπόν ότι δεν θα τη ρωτούσα κάτι. Απλώς θα της έλεγα ότι την αγαπάω.»

Υπήρξε στιγμή που νιώσατε ότι η ελληνική κοινωνία είναι πιο έτοιμη να χειροκροτήσει έναν άνθρωπο για το ταλέντο του παρά να τον ακούσει πραγματικά για την αλήθεια του;

«Η ελληνική κοινωνία δεν είναι ένας άνθρωπος. Είναι εκατομμύρια διαφορετικοί άνθρωποι. Μέσα σε αυτήν υπάρχουν άνθρωποι εξαιρετικοί, καλλιεργημένοι, καλοσυνάτοι και ταλαντούχοι και με αυτούς θέλω να επικοινωνώ. Αν πράγματι είμαι λίγο πιο μπροστά από την εποχή μου, όπως λέτε, δεν με στεναχωρεί. Ίσα ίσα, μου ακούγεται και κολακευτικό. Δεν έχω σκοπό να πατήσω φρένο ούτε να περιμένω την εποχή να με φτάσει.»

Αν μπορούσατε να διαγράψετε μία μόνο φράση από το συλλογικό μας λεξιλόγιο, ποια θα ήταν;

«Καμία. Η διαγραφή μοιάζει με απαγόρευση. Δεν πιστεύω ότι θα πάμε μπροστά μέσα από την απόρριψη αλλά μέσα από τη συνειδητοποίηση. Το σημαντικό είναι να αναρωτηθούμε αν αυτά που λέμε πληγώνουν ανθρώπους, αν δεν ταιριάζουν πια στην εποχή μας ή αν τα θεωρούμε αστεία χωρίς να καταλαβαίνουμε το βάρος τους. Αν ο καθένας μετακινηθεί λίγο από τη θέση του, τότε μπορεί να γίνει μια βουβή επανάσταση χωρίς καν να καταλάβουμε πότε συνέβη.»

Υπήρξε σημείο στην «Καρυάτιδα!» που σταματήσατε να σατιρίζετε την Ελλάδα και θυμώσατε πραγματικά μαζί της;

«Όχι. Και αυτό είναι κάτι που κατάλαβα γράφοντας το έργο. Ο θυμός έχει φύγει από μέσα μου. Όταν έγραφα την “Εθνική Ελλάδος” υπήρχε θυμός. Στην “Καρυάτιδα!” όχι. Ήταν από τις πιο ευτυχισμένες συγγραφικές περιόδους της ζωής μου. Γελούσα συνεχώς όσο έγραφα. Η παράσταση δεν κρύβει τα στραβά κάτω από το χαλί, τα δείχνει. Απλώς εγώ έχω επιλέξει να περπατώ σε ένα διαφορετικό χαλί. Να επενδύω στους ανθρώπους που αγαπώ, στους φίλους μου, στην οικογένειά μου, στον τόπο μου. Αυτό δεν σημαίνει ότι αγνοώ την πραγματικότητα. Σημαίνει ότι επιλέγω πού θα στρέψω το βλέμμα μου.»

INFO
Η Καρυάτιδα!
Κείμενο: Γιώργος Καπουτζίδης
Σκηνοθεσία: Κατερίνα Μαυρογεώργη

📍 Κηποθέατρο Αλκαζάρ, Λάρισα
📅 Τετάρτη 10 Ιουνίου
🕤 21:30

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου ή μέρους αυτών μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το https://paidis.com/ και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.