Δημήτρης Δεληγιάννης: Κύριε Δήμαρχε, η πόλη δεν είναι ιδιοκτησία σας

Το Δημοτικό Συμβούλιο, το κορυφαίο συλλογικό όργανο της πόλης, καλείται σήμερα να ανακαλέσει μια απόφαση που η ίδια η Δημοτική Αρχή οργάνωσε και μεθόδευσε να ληφθεί κατεπειγόντως μέσα στον Αύγουστο.

Και εδώ κανένας δεν αντιλαμβάνεται τις δικαιολογίες που ψελλίζει η Δημοτική Αρχή. Δεν ευθύνεται καμία «αναντιστοιχία ανάμεσα στον τίτλο του θέματος, στην εισήγηση της υπηρεσίας και στην απόφαση που τελικά ελήφθη».

Αγαπητοί συνάδερφοι,
Ο Δήμαρχος και οι συνεργάτες του μας έφεραν σήμερα για να ανακαλέσουμε μια απόφαση και να πάρουμε την ίδια σε δεύτερο χρόνο.
Η πραγματικότητα, όμως, είναι πως σήμερα μιλάμε για κάτι βαθύτερο.

Για το πώς παίρνονται οι αποφάσεις.
Για το τι εισηγήσεις έρχονται στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Για το πώς ενημερώνονται οι δημοτικοί σύμβουλοι.

Τελικά, για το πώς αντιλαμβάνεται η Δημοτική Αρχή τη λειτουργία του ίδιου του θεσμού.

Στις 5 Αυγούστου κε Δήμαρχε μας καλέσατε αιφνιδιαστικά σε κατεπείγουσα συνεδρίαση, γιατί, όπως είπατε, άλλαξε ο νόμος. Ακυρώνοντας στην πράξη της πρόεδρο του Σώματος που μόλις στην προηγούμενη συνεδρίαση έλεγε ακριβώς το αντίθετο.

Μας είπατε ότι δεν υπήρχε χρόνος. Ότι έπρεπε να «προχωρήσει ο διαγωνισμός».
Και σήμερα, δώδεκα ημέρες μετά, μας καλείτε σε κανονική συνεδρίαση για να ανακαλέσουμε την απόφαση της… κατεπείγουσας, συζητώντας ξανά το ίδιο θέμα.

Αν δεν μιλούσαμε για μια σύμβαση που μπορεί να στοιχίσει στους πολίτες της Λάρισας έως 7,5 εκατομμύρια ευρώ, όλο αυτό θα μπορούσε πραγματικά να είναι σκηνή από επιθεώρηση.
Μόνο που εδώ δεν υπάρχει τίποτα αστείο.

Η Δημοτική Αρχή γνώριζε ότι θα προχωρούσε σε σύμβαση συντήρησης του πρασίνου.
Κι όμως, την έφερε ως κατεπείγουσα.
Χωρίς ουσιαστική τεκμηρίωση των ποσών.
Οι σύμβουλοι δεν χρειάζεται να ξέρουν τι ψηφίζουν. Τόσο απλά.
Και μετά άρχισε το αλαλούμ.

Άρχισαν τα δημοσιεύματα ότι κάτι συμβαίνει με την απόφαση.
Στοιχεία που δεν είχαν στη διάθεσή τους οι δημοτικοί σύμβουλοι εμφανίστηκαν στις ανακοινώσεις του Γραφείου Τύπου του Δημάρχου. Με λάθη, που έτρεχαν τα στελέχη σας να τα διορθώσουν.
Ο ίδιος ο Δήμαρχος επέλεξε να ενημερώσει για τις εξελίξεις μέσω δηλώσεων στο φιλικό του ηλεκτρονικό μέσο, πριν ακόμη εκδοθεί η ημερήσια διάταξη.

Και πολίτες και μέλη του σώματος να παρακολουθούν άναυδοι!
Σήμερα ερχόμαστε εδώ υποτίθεται για να διορθώσουμε όσα έγιναν στις 5 Αυγούστου. Η περίφημη «μελέτη» έγινε… υπηρεσιακή εισήγηση.

Χωρίς και πάλι να υπάρχουν τα στοιχεία για το πώς βγαίνουν τα νούμερα.
Και εδώ μου έκανε εντύπωση ο τρόπος που μιλά ο Δήμαρχος στη συνέντευξη του Σαββάτου και πάλι στο ίδιο φιλικό μέσον ”κείνο όμως που έχει σημασία και πρέπει να γνωρίζουν οι πολίτες είναι τι πραγματικά περιλαμβάνει αυτή η συμφωνία. Το να προσθέτεις τα ποσά κάθε έτους της συντήρησης για να δημιουργήσεις έναν μεγάλο αριθμό, όπως ακούγονται τα 7,5 εκατομμύρια, χωρίς να λες ποιες εργασίες προβλέπονται, ποιες υποχρεώσεις αναλαμβάνει ο Δήμος και σε ποιες περιοχές θα γίνουν οι παρεμβάσεις, δεν αποτελεί πλήρη ενημέρωση.”

Ακριβώς, κύριε Δήμαρχε!
Μόνο που υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα:
Τίποτε από αυτά δεν γνωρίζουν οι δημοτικοί σύμβουλοι που καλούνται να ψηφίσουν!
Δεν το γνωρίζατε αυτό;
Εσείς δώσατε τη συνέντευξη; Ή κάποιος άλλος;

Κύριε Δήμαρχε,
στην ίδια πρόσφατη συνέντευξή σας είπατε μια μεγάλη αλήθεια: ότι η ευθύνη στον Δήμο Λαρισαίων έχει ονοματεπώνυμο.
Συμφωνώ απολύτως.
Και το ονοματεπώνυμο είναι το δικό σας.

Δεν είναι του Αντιδημάρχου.
Δεν είναι του Διευθυντή της Υπηρεσίας.
Δεν είναι ούτε καν του κου Ζιαράγκα, του Γενικού Γραμματέα.

Εσείς έχετε την ευθύνη για την εισαγωγή του θέματος για μια σύμβαση που μπορεί να φτάσει τα 7,5 εκατομμύρια ευρώ από τα ταμεία του Δήμου ως «κατεπείγον»,
Εσείς έχετε την ευθύνη Για το γεγονός ότι, λίγες ημέρες μετά, καλείτε το ίδιο Συμβούλιο να ανακαλέσει την απόφαση και να συζητήσει ξανά το θέμα.
Εσείς έχετε την ευθύνη για την υποβάθμιση του Συμβουλίου.

Για ένα πράγμα ίσως πράγματι να μη φέρετε ευθύνη: για τις… προσθέσεις και τους διπλασιασμούς του Γραφείου Τύπου. Αυτά μπορεί να δημιουργούν εντυπωσιακούς τίτλους, αλλά τελικά προκαλούν μόνο θυμηδία.

Δυστυχώς Δήμαρχε δεν δείξατε πως κατανοείται τη θεσμική λειτουργία της Αντιπολίτευσης όταν ψήφιζε τον πρόεδρο του Σώματος που υποδείξατε ανεξάρτητα από το πρόσωπο.
Δυστυχώς δεν δείξατε να αντιλαμβάνεστε την ανάγκη για τη συνεργασία στο πλαίσιο λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου.

Το σημερινό περιστατικό δεν είναι μεμονωμένο.

Είδαμε την ίδια αντίληψη όταν, για την απόφαση του ΣτΕ σχετικά με το Δημοτικό Ωδείο, δηλώσατε ότι δεν είχατε θεσμική υποχρέωση να ενημερώσετε το Δημοτικό Συμβούλιο και τους πολίτες.
Την αντίληψή σας για τη διαφάνεια την είδαμε στην Εμποροπανήγυρη. Ακόμα και εκεί αναφερθήκατε σε διαφανείς διαδικασίες στη συνεργασία σας με τον ιδιώτη, παρά τα όσα ακολούθησαν και εξέθεσαν την πόλη πανελλαδικά.

Την αντίληψή σας για τις συνεργασίες με παρατάξεις και φορείς, και για συλλογικά όργανα την είδαμε στην Οικία Αλεξάνδρου, όπου οι εξαγγελίες για πρωτοβουλίες ξεχάστηκαν μετά την απόφαση του ΚΕΣΑ.
Την αντίληψή σας για τη διαχείριση του Δημόσιου χρήματος την είδαμε και στον διαγωνισμό των περίπου 950.000 ευρώ για τις παιδικές χαρές, που δεν ενέκρινε ο επίτροπός λόγω μη νόμιμου όρου που επηρέαζε τον ανταγωνισμό. Οδηγηθήκαμε σε έναν συμμετέχοντα και ελάχιστη έκπτωση.
Και το μόνο που είπατε ήταν ότι έφταιγε το… copy paste
Δεν είναι λοιπόν μια τεχνική αστοχία.
Είναι μια αντίληψη διοίκησης.
Κύριε Δήμαρχε,
η πόλη δεν είναι ιδιοκτησία σας. Ούτε της ομάδας που σας περιστοιχίζει.
Ο Δήμος δεν είναι ιδιωτική επιχείρηση.
Το Δημοτικό Συμβούλιο, οι διαδικασίες δεν είναι εμπόδιο.
Υπάρχουν ακριβώς για να προστατεύουν το δημόσιο συμφέρον.

Εμείς δεν πρόκειται να γίνουμε συμμέτοχοι στην απαξίωση των θεσμικών οργάνων.
Γι’ αυτό και θα αποχωρήσουμε από τη διαδικασία.
Όχι για να αποφύγουμε την ευθύνη μας.
Αλλά γιατί αρνούμαστε να νομιμοποιήσουμε με την παρουσία και την ψήφο μας μια διαδικασία που υποτιμά τον ρόλο και το κύρος του Δημοτικού Συμβουλίου.
Ξεκίνησα μιλώντας για την αίσθηση της προσωρινότητας που πρέπει να έχει όποιος υπηρετεί έναν θεσμό.

Όλοι είμαστε προσωρινοί στις θέσεις που κατέχουμε. Οι θεσμοί, όμως, πρέπει να μένουν όρθιοι όταν εμείς θα έχουμε φύγει.
Και αυτό απαιτεί κάτι πολύ απλό:
να τους σεβόμαστε όσο έχουμε την τιμή να τους υπηρετούμε.
Αυτός ο θεσμικός κατήφορος πρέπει να σταματήσει.

Και είναι σίγουρο πως και πολίτες, και φορείς, αλλά και δημοτικοί σύμβουλοι -και δεν αναφέρομαι μόνο στην αντιπολίτευση- συμφωνούν με αυτό.