Ο Τραμπ πιέζει τον σύμμαχο και φλερτάρει με τον εχθρό – Τί παιχνίδι παίζει με τις δύο Κορέες

Περιορίζει τις ασκήσεις που εξοργίζουν τη Βόρεια Κορέα

Η σημαντικότερη κίνηση ήρθε στις 16 Αυγούστου, όταν ο Τραμπ έδωσε εντολή στο Πεντάγωνο να περιορίσει σημαντικά τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις ΗΠΑ και Νότιας Κορέας.

Οι ασκήσεις Ulchi Freedom Shield, που ξεκίνησαν στις 17 Αυγούστου, αποτελούν βασικό στοιχείο της στρατιωτικής συνεργασίας των δύο χωρών και έχουν στόχο την ετοιμότητά τους απέναντι σε ενδεχόμενη επίθεση από τη Βόρεια Κορέα. Περίπου 18.000 Νοτιοκορεάτες στρατιωτικοί συμμετέχουν στις φετινές ασκήσεις, σύμφωνα με το Reuters.

Ο Τραμπ, ωστόσο, υποστήριξε ότι κοστίζουν πολλά χρήματα και στέλνουν ένα «εχθρικό» μήνυμα προς την Πιονγκγιάνγκ.

Παράλληλα εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για το γεγονός ότι η Σεούλ δεν συμμετείχε στις αμερικανικές ενέργειες εναντίον του Ιράν.

Η απόφαση έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή η Βόρεια Κορέα καταγγέλλει εδώ και χρόνια τις κοινές ασκήσεις ΗΠΑ – Νότιας Κορέας ως προετοιμασία για επίθεση εναντίον της.

Η παλιά διαμάχη για το ποιος πληρώνει τον λογαριασμό

Πίσω από τη σημερινή ένταση υπάρχει ένα ζήτημα που απασχολεί τον Τραμπ εδώ και χρόνια: το κόστος της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στη Νότια Κορέα.

Περίπου 28.500 Αμερικανοί στρατιώτες βρίσκονται στη χώρα στο πλαίσιο της συμμαχίας που δημιουργήθηκε μετά τον Πόλεμο της Κορέας.

Ο Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η Σεούλ πρέπει να αναλαμβάνει μεγαλύτερο μέρος του κόστους της αμερικανικής παρουσίας. Για το 2026 η συμφωνημένη νοτιοκορεατική συνεισφορά ανέρχεται περίπου στα 1,5 τρισ. γουόν, δηλαδή περίπου 1 δισ. δολάρια.

Η συγκεκριμένη διαμάχη δεν είναι καινούργια. Ήδη από την πρώτη προεδρική θητεία του, ο Τραμπ αντιμετώπιζε τις στρατιωτικές συμμαχίες με έντονα οικονομικούς όρους, υποστηρίζοντας ότι οι σύμμαχοι των ΗΠΑ πρέπει να πληρώνουν περισσότερο για την άμυνά τους.

Υπάρχει παράλληλα και το τεράστιο επενδυτικό πακέτο των 350 δισ. δολαρίων που έχει συμφωνήσει η Νότια Κορέα με τις ΗΠΑ. Πρόκειται όμως για διαφορετικό ζήτημα: αφορά την εμπορική και δασμολογική συμφωνία των δύο χωρών και όχι το κόστος των αμερικανικών στρατευμάτων.

Με τον Κιμ αλλάζει ο τόνος

Αντίθετα, όταν η συζήτηση φτάνει στον Κιμ Γιονγκ Ουν, η γλώσσα του Τραμπ αλλάζει αισθητά.

Ο Αμερικανός πρόεδρος επαναφέρει την «πολύ καλή σχέση» που υποστηρίζει ότι έχει με τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας και στις 17 Αυγούστου αποκάλυψε ότι ο Κιμ έχει ανταποκριθεί στα ανοίγματα που του έχει κάνει.

Δεν αποκάλυψε τι ακριβώς περιείχε αυτή η ανταπόκριση ούτε εάν προετοιμάζεται κάποια νέα συνάντηση.

Είπε όμως για τον Κιμ:

«Εγώ τον καταλαβαίνω. Εκείνος καταλαβαίνει εμένα».

Το Reuters επισημαίνει ότι ο Τραμπ επιδιώκει εδώ και καιρό να επαναφέρει την προσωπική διπλωματία με τον Βορειοκορεάτη ηγέτη.

Η χρονική συγκυρία έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον: η Ουάσιγκτον περιορίζει τις στρατιωτικές ασκήσεις που αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες πηγές έντασης με την Πιονγκγιάνγκ και σχεδόν ταυτόχρονα ο Τραμπ αποκαλύπτει ότι υπάρχει ανταπόκριση από τον Κιμ.

Το έργο το έχουμε ξαναδεί

Η σημερινή στρατηγική θυμίζει έντονα το 2018.

Μετά την ιστορική σύνοδο Τραμπ – Κιμ στη Σιγκαπούρη, ο Αμερικανός πρόεδρος αιφνιδίασε ακόμη και τους συμμάχους του ανακοινώνοντας ότι θα σταματούσε μεγάλες κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με τη Νότια Κορέα.

Ακολούθησαν τρεις εντυπωσιακές συναντήσεις των δύο ηγετών: στη Σιγκαπούρη, στο Ανόι και στην αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη που χωρίζει τις δύο Κορέες.

Το αποτέλεσμα όμως απείχε πολύ από τις αρχικές προσδοκίες.

Οι διαπραγματεύσεις για την αποπυρηνικοποίηση κατέρρευσαν και η Βόρεια Κορέα συνέχισε την ανάπτυξη του πυρηνικού και πυραυλικού της προγράμματος.

Σήμερα μάλιστα ο Κιμ βρίσκεται σε διαφορετική θέση. Η Πιονγκγιάνγκ έχει ενισχύσει σημαντικά τις σχέσεις της με τη Ρωσία, ενώ εξακολουθεί να έχει την Κίνα ως σημαντικό οικονομικό και πολιτικό εταίρο. Αυτό σημαίνει ότι ο Βορειοκορεάτης ηγέτης έχει περισσότερες επιλογές από όσες είχε όταν κάθισε για πρώτη φορά απέναντι στον Τραμπ.

Η απάντηση της Σεούλ

Οι τελευταίες εξελίξεις φαίνεται να ενισχύουν στη Νότια Κορέα τη συζήτηση για μεγαλύτερη αμυντική αυτονομία.

Στις 18 Αυγούστου, ο πρόεδρος Λι Τζε Μιουνγκ τάχθηκε υπέρ της ενίσχυσης της δυνατότητας της χώρας του να υπερασπίζεται τον εαυτό της, ενώ επανέφερε το ζήτημα της μεταφοράς του επιχειρησιακού ελέγχου των νοτιοκορεατικών δυνάμεων σε περίπτωση πολέμου.

Ο Λι ξεκαθάρισε παράλληλα ότι η συμμαχία με τις Ηνωμένες Πολιτείες παραμένει θεμελιώδης για την ασφάλεια της χώρας του.

Η συζήτηση, ωστόσο, αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα για μια χώρα που βρίσκεται απέναντι σε ένα πυρηνικά εξοπλισμένο καθεστώς και βασίζεται εδώ και δεκαετίες στην αμερικανική αποτρεπτική ισχύ.