Εκδήλωση για την ορκωμοσία των πρώτων αντάρτικων ομάδων του ΕΛΑΣ στον Ολυμπο

Τον Μάη του 1941 καταφθάνουν οι δραπέτες κομμουνιστές από τη Φολέγανδρο στη Θεσσαλία, μεταξύ των οποίων ο Γιώργος Κουτσομάρκος και ο Κώστας Χαλκιάς από την Τσαριτσάνη, στην οποία και επιστρέφουν αναλαμβάνοντας το στήσιμο Οργανώσεων του ΚΚΕ στα πιο βασικά χωριά της επαρχίας μας (κομματικές τριάδες).

Ταυτόχρονα συγκεντρώνεται οπλισμός, στρατιωτικό υλικό, τρόφιμα και αρχίζουν προετοιμασίες για την ένοπλη δράση. Η πρώτη ανταρτοομάδα στον Όλυμπο (Μάης 1942) συγκροτήθηκε με απόφαση της ΚΕ του ΕΛΑΣ στη “Διάβα” του Ολύμπου.

Την ομάδα αποτέλεσαν οι: Νίκος Ξυνός (Σμόλικας), Λευτέρης Παπαστεργίου (Ολυμπίσιος), Κώστας Κηπουρός (Μετσοβίτης), Ξενοφών Παπανικολάου (Φώντας), Μήτσος Πάπας (Ζαγοριανός), Αντώνης Καραμήτσιος (Μπουχαρής), όλοι από την Τσαριτσάνη και ο Βασίλης Οικονόμου από το Δομένικο.

(…) Στην πρώτη συνάντηση με τις υπόλοιπες ομάδες που σχηματίστηκαν, στην οποία συμμετείχαν περίπου 30 αντάρτες, αποφασίστηκε η ανάπτυξη των αντάρτικων ομάδων στην περιοχή. Υπογράφεται το ιδρυτικό και καταστατικό που διαβάστηκε μπροστά σε όλους τους αντάρτες. Έπειτα έγινε η ορκωμοσία των ανταρτών. Η πρώτη εμφάνιση των ανταρτών γίνεται στο χωριό Σκαμνιά.

Ακολούθησε, τον Αύγουστο του 1942, η ιστορική συνδιάσκεψη, η σημασία της οποίας ήταν μεγάλη, καθώς με τις αποφάσεις της και το συντονισμό της δράσης των πρώτων αντάρτικων ομάδων ξεκίνησε ουσιαστικά ο ένοπλος εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας στην περιοχή Ολύμπου και Κισσάβου από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ. (…)

Όλους αυτούς, τους αντάρτες και τις αντάρτισσες, τους μαχητές και τις μαχήτριες, που χιλιάδες έδωσαν και τη ζωή τους, τιμάμε σήμερα με την εκδήλωσή μας. Και η μεγαλύτερη τιμή για όλους αυτούς σήμερα είναι να συνεχίσουμε τον αγώνα για την εκπλήρωση των ιδανικών και των οραμάτων τους.

Γι’ αυτό και ο καθένας από το δικό του μετερίζι δίνουμε τις δυνάμεις μας ώστε να ενισχυθούν οι προϋποθέσεις για τη συγκρότηση ενός πανελλαδικού κινήματος της εργατικής τάξης και φτωχών λαϊκών στρωμάτων, με κοινούς στόχους πάλης και διεκδικήσεις για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του λαού. Ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες, σε έναν κόσμο που φλέγεται από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και την ένταση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, το καθήκον αυτό γίνεται ακόμα πιο επιτακτικό.

Η όλο και μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και στους ευρωΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς, όπως εκφράζεται και με την “ανάγκη” να προστατευτούν οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις στη χώρα, αλλά και κρίσιμες υποδομές (λιμάνια, ενεργειακές υποδομές κ.ά.) επιβεβαιώνεται ότι έχουν μεγαλώσει οι απειλές για τον λαό μας, έχει δυναμώσει ο κίνδυνος να γίνει στόχος αντιποίνων.

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση μοιράζει αφειδώς χρήμα για ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς και πολεμικές επενδύσεις, αποπληρώνει πρόωρα δημόσιο χρέος, αλλά οι τράπεζες και τα funds σαν μανιασμένοι αρπάζουν τα σπίτια του λαού. Στο ρεκόρ των 12,1 δισ. ευρώ έφτασαν τα κέρδη των εισηγμένων στο χρηματιστήριο εταιρειών το 2025, αλλά και φέτος θα πριμοδοτηθούν με νέες φοροαπαλλαγές και εισφοροαπαλλαγές, με νέα κρατικά και ευρωενωσιακά πακέτα.

Σε αυτήν τη ζοφερή για τον λαό κατάσταση, τα μέτρα καταστολής εντείνονται μαζί με τους πολιτικούς εκβιασμούς των αστικών κομμάτων. Τόσο ο πρωθυπουργός όσο και οι αρχηγοί των άλλων αστικών κομμάτων από το βήμα της ΔΕΘ θα επιχειρήσουν -παρά τις επιμέρους διαφορές τους- να χειραγωγήσουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια και να στοιχίσουν τον λαό στους “εθνικούς στόχους” του κεφαλαίου. Να καλλιεργήσουν την ανάγκη κοινωνικής συνοχής και να παραπέμψουν τις προσδοκίες για λύσεις στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.

Κοινός τους στόχος είναι να περάσει πλατιά μέσα στον λαό ότι είναι αναγκαίο να θυσιάζει τις ανάγκες του, ακόμα και την ίδια του τη ζωή, για να αβγαταίνουν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Γεγονός που τραγικά επιβεβαιώνεται από τους δεκάδες νεκρούς ναυτεργάτες στις εμπόλεμες ζώνες της Μαύρης Θάλασσας και των θαλάσσιων δρόμων της Μέσης Ανατολής. Από τους εκατοντάδες νεκρούς και σακατεμένους στους χώρους δουλειάς. Από τους νεκρούς που μετράμε κάθε χρόνο από τις πλημμύρες και τις πυρκαγιές, όπως και φέτος με τους νεκρούς πυροσβέστες και τα θύματα από τις πυρκαγιές.

Δεν χωρά λοιπόν καμία αναμονή και καμία αυταπάτη. Γι’ αυτό στις 5 Σεπτέμβρη πρέπει να μιλήσει ο λαός! Να αποτελέσει το συλλαλητήριο στη ΔΕΘ μαζική λαϊκή παρέμβαση στις εξελίξεις, σταθμό για αποφασιστική αγωνιστική συνέχεια».