ΔΑΚΕ καθηγητών: Κάλλιο αργά παρά ποτέ για την ΑΣΕ και τις διχοτομημένες Παρεμβάσεις ΛΑΡΙΣΑΣ

Δείτε την ανακοίνωση της παράταξης

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
υπάρχουν στιγμές στη συνδικαλιστική ζωή όπου οι μάσκες πέφτουν με πάταγο. Στιγμές που η πολιτική υποκρισία, το δίβουλο ήθος και ο στείρος οπορτουνισμός δεν μπορούν πλέον να κρυφτούν πίσω από παχύστομες επαναστατικές κορώνες και ηχηρά συνθήματα.

Αυτή η στιγμή έφτασε για τις δύο παρατάξεις της ΑΣΕ (Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών-ΚΚΕ) και των διχοτομημένων Παρεμβάσεων (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) Λάρισας (σημειωτέων πως από το ιδεολογικό μωσαϊκό των Παρεμβάσεων κάποιες ελάχιστες ομάδες τους συμμετέχουν σε μετρημένους νομούς!!!).

«Κάλλιο αργά παρά ποτέ», θα έλεγε κανείς με πικρή ειρωνεία.

Αυτοί είναι!

Για χρόνια, η ΑΣΕ-ΚΚΕ και οι Παρεμβάσεις-ΑΝΤΑΡΣΥΑ ηγήθηκαν μιας ανελέητης, αφοριστικής εκστρατείας απέναντι στις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες για την ανάδειξη αιρετών εκπροσώπων στα Υπηρεσιακά Συμβούλια (ΠΥΣΔΕ – ΑΠΥΣΔΕ – ΚΥΣΔΕ).

Μας καλούσαν σε αποχή, καταγγέλλοντας τη διαδικασία ως «νόθα», «διάλυση του σωματείου», «παραβίαση της μυστικότητας» και «υποταγή στους αντεργατικούς νόμους».

Όποιος τόλμησε να ψελλίσει ότι οι εκπαιδευτικοί δεν πρέπει να αφήσουν άδεια τα συμβούλια –αφήνοντας τις αυθαιρεσίες της διοίκησης ανεξέλεγκτες – καταγγελλόταν αμέσως ως «συμβιβασμένος», «απεργοσπάστης» ή «δεκανίκι του Υπουργείου».

Και τι βλέπουμε σήμερα;

Σήμερα, οι δύο αυτές παρατάξεις που ούρλιαζαν κατά των ηλεκτρονικών εκλογών, που οργάνωναν μπλόκα και απαξίωναν κάθε συνάδελφο που συμμετείχε, κατεβαίνουν κανονικότατα ( η ΑΣΕ-ΚΚΕ σε όλη την χώρα ενώ οι Παρεμβάσεις-ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιλεκτικά σε ορισμένους νομούς !!! ) υποψήφιες στις ίδιες ακριβώς ηλεκτρονικές κάλπες!

Πού πήγαν ξαφνικά οι «αρχές» σας, συνάδελφοι της ΑΣΕ-ΚΚΕ και των Παρεμβάσεων 1 (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) Λάρισας; (σε μερικούς αναφερόμαστε διότι το έτερο αντάρτικο ήμισυ των Παρεμβάσεων Λάρισας απέχει).

Πού πήγε η «ιδεολογική καθαρότητα» για την οποία κουνάγατε το δάχτυλο στον υπόλοιπο κλάδο;

Τι άλλαξε στο θεσμικό πλαίσιο; Μήπως καταργήθηκε ο νόμος; Μήπως άλλαξε το σύστημα ψηφοφορίας; Απολύτως τίποτα!

Το μόνο που άλλαξε είναι η δική σας τακτική, αποδεικνύοντας ότι οι «αρχές» σας διαρκούν όσο υπηρετούν την κομματική σας και όχι μόνο σκοπιμότητα. Αυτή δεν είναι απλώς μια πολιτική κυβίστηση· είναι ο ορισμός του πολιτικού οπορτουνισμού και της διπλοπροσωπίας.

Όταν ο κλάδος έδινε μάχες και χρειαζόταν ενότητα, η ΑΣΕ-ΚΚΕ και οι Παρεμβάσεις-ΑΝΤΑΡΣΥΑ επέλεξαν τον διχασμό, την αποχή και την απαξίωση των θεσμών εκπροσώπησης, αφήνοντας τα Υ.Σ. χωρίς τον έλεγχο της διοίκησης από τους δημοκρατικά εκλεγμένους αιρετούς και εκπροσώπους όλων των συναδέλφων.

Και τώρα, αφού πρώτα ενθάρρυναν την αποχή των συναδέλφων, έρχονται με περισσό θράσος να ζητήσουν την ψήφο τους μέσα από το ίδιο σύστημα που καταδίκαζαν ως «έκτρωμα»!

Πώς θα κοιτάξετε στα μάτια τους συναδέλφους που πείσατε να απέχουν τα προηγούμενα χρόνια; Πώς θα δικαιολογήσετε το γεγονός ότι τότε τους καλούσατε να γυρίσουν την πλάτη, ενώ σήμερα τους ζητάτε να πατήσουν το «κλικ» της ψηφοφορίας για να ψηφίσουν το δικό σας ψηφοδέλτιο;

Η στάση αυτή αποδεικνύει ότι για την ΑΣΕ-ΚΚΕ και τις Παρεμβάσεις 1 (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) της Λάρισας το συνδικαλιστικό κίνημα δεν είναι πεδίο ανιδιοτελούς προσφοράς και περιφρούρησης των δικαιωμάτων του εκπαιδευτικού, αλλά πεδίο κομματικής καταμέτρησης. Όταν υπολόγιζαν ότι η αποχή εξυπηρετούσε το αφήγημά τους, επέβαλαν την αποχή. Όταν κατάλαβαν ότι η αποχή τους οδηγεί στην περιθωριοποίηση και στην απώλεια των εδρών, θυμήθηκαν τη «συμμετοχή» και την «εκπροσώπηση».

Αλήθεια, πότε έλεγαν την αλήθεια; Όταν κατήγγελλαν την ηλεκτρονική κάλπη ή όταν αποφάσισαν να συμμετάσχουν σε αυτή; Η πολιτική συνέπεια δεν είναι επιλεκτική. Δεν μπορεί να αλλάζει ανάλογα με τις εκλογικές ανάγκες μιας παράταξης.

Οι εκπαιδευτικοί δικαιούνται καθαρές απαντήσεις και όχι αλληλοσυγκρουόμενες τοποθετήσεις, ανάλογα με την περίσταση. Άλλωστε η αξιοπιστία των συνδικαλιστικών παρατάξεων, κρίνεται από τη συνέπεια των θέσεων τους, την ειλικρίνεια απέναντι στους συναδέλφους και την υπευθυνότητα με την οποία αντιμετωπίζουν τις συλλογικές διαδικασίες. Οι εκπαιδευτικοί αξίζουν περισσότερη σοβαρότητα και λιγότερη πολιτική υποκρισία. Η συνδικαλιστική εκπροσώπηση δεν μπορεί να είναι κομματικό παιχνίδι!

Τα Υπηρεσιακά Συμβούλια αφορούν τις υπηρεσιακές μεταβολές, την επαγγελματική πορεία και την καθημερινότητα χιλιάδων εκπαιδευτικών. Η ανάδειξη αιρετών εκπροσώπων απαιτεί κουλτούρα διαλόγου ,υπευθυνότητα, συνέπεια και ουσιαστική παρουσία.

Δεν μπορεί η συνδικαλιστική δράση να εξαντλείται σε καταγγελίες, συνθήματα και επιλογές που μεταβάλλονται ανάλογα με τις πολιτικές ή εκλογικές σκοπιμότητες.

Φτάνει πια με την υποκρισία!
Ο εκπαιδευτικός κόσμος έχει και μνήμη και κρίση.
Η ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΚΑΙ Η ΕΥΘΥΝΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΦΘΗΝΟ ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟ

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Αποκαλύφθηκε πλήρως η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα σε μια παράταξη ευθύνης, τη ΔΑΚΕ Καθηγητών, και σε δυνάμεις του στείρου αρνητισμού και του ευκαιριακού τακτικισμού, όπως η ΑΣΕ και οι διχοτομημένες Παρεμβάσεις Λάρισας.

Η ΔΑΚΕ Καθηγητών απέδειξε ότι αποτελεί τον στυλοβάτη της εκπροσώπησης και της περιφρούρησης των δικαιωμάτων μας.

Η ΔΑΚΕ Καθηγητών όπως το 2020 έτσι και σήμερα επιλέγει την ενότητα και αποδεικνύει συνεχώς ότι αντιλαμβάνεται τον συνδικαλισμό ως ανάληψη ευθύνης και όχι, ως εκ του ασφαλούς κριτική.

Δεν παρέδωσε τα Υπηρεσιακά Συμβούλια στη διοίκηση. Κατάλαβε αμέσως το προφανές – ότι «άδειο έδρανο σημαίνει λευκή επιταγή στις πιθανές αυθαιρεσίες της διοίκησης».

Συνέπεια και Θεσμική Σταθερότητα: Η στάση της υπήρξε πεντακάθαρη, σταθερή και ανιδιοτελής. Στάθηκε ως το μοναδικό ανάχωμα απέναντι στην αυθαιρεσία, διασφαλίζοντας ότι οι υπηρεσιακές μεταβολές, οι αποσπάσεις, οι τοποθετήσεις και τα δικαιώματα των συναδέλφων δεν θα κρίνονται πίσω από κλειστές πόρτες από διορισμένα μέλη.

Αγώνας εντός και εκτός των οργάνων: Απέδειξε ότι ο πραγματικός αγώνας δίνεται μέσα στα διοικητικά όργανα, με καθημερινή μάχη για το δίκαιο του κάθε συναδέλφου, και όχι με φυγή και αφορισμούς.

Η δικαίωση της ΔΑΚΕ και το μάθημα της ιστορίας

Ο εκπαιδευτικός κόσμος δεν έχει ανάγκη από όσους θυμούνται τις ευθύνες τους κατόπιν εορτής, ούτε από παρατάξεις που αλλάζουν τις «αρχές» τους ανάλογα με το κομματικό συμφέρον.

Έχει ανάγκη από δυνάμεις σταθερές, σοβαρές και μάχιμες.
Δυνάμεις που δεν φοβούνται να δώσουν τη μάχη εκεί που κρίνονται τα δικαιώματα του εκπαιδευτικού.

Η ΔΑΚΕ Καθηγητών ήταν, είναι και θα παραμείνει η μεγάλη εγγυήτρια δύναμη της εκπροσώπησης, της διαφάνειας και της αξιοπρέπειας του εκπαιδευτικού!
Κάλλιο αργά παρά ποτέ, οι μάσκες έπεσαν!