![δακε](https://paidis.com/wp-content/uploads/2015/04/δακε.jpg)
Ανακοίνωση εξέδωσε η ΔΑΚΕ Α/ΒΑΘΜΙΑΣ εκπαίδευσης νομού Λάρισα για να σχολιάσει τη διαδικασία επιλογής των νέων περιφερειακών διευθυντών εκπαίδευσης. Στην ανακοίνωση αναφέρονται τα εξής:
Δύο, σχεδόν, μήνες χρειάστηκε η κυβέρνηση να ολοκληρώσει την επιλογή των νέων Περιφερειακών Διευθυντών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της χώρας. Στις 16/2/2015 αναρτήθηκε η σχετική πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για διορισμό εκπαιδευτικών στις θέσεις των Περιφερειακών Διευθυντών Εκπαίδευσης και, μετά από κάμποσες αναβολές, στις 09/04/2015 δημοσιεύτηκε η απόφαση του διορισμού τους με την ταυτόχρονη παύση των μέχρι τότε υπηρετούντων.
Η ολοκλήρωση αυτής της «αξιοκρατικής» διαδικασίας επιλογής των νέων Περιφερειακών Διευθυντών Εκπαίδευσης, συνειρμικά φέρνει στο νου δηλώσεις σαν κι αυτές:
«Η σημερινή μνημονιακή τρικομματική κυβέρνηση μοίρασε τις θέσεις των δεκατριών Περιφερειακών Διευθυντών Εκπαίδευσης. Με ποσόστωση αναλογικά με τη δύναμη του κάθε κόμματος, διόρισαν τους «ημέτερους» προφανώς με κύριο προσόν την κομματική ταυτότητα του διοριζόμενου. Αυτή είναι η αξιοκρατία που οραματίζεται και εφαρμόζει στην πράξη η τρόικα εσωτερικού με καθαρά κομματικά οφέλη». (Κουράκης Τάσος, 2013). Τι ήθελε άραγε, να πει τότε μ’ εκείνα τα λόγια ο «ποιητής»…;
Ερώτηση κ. Κουράκη στη Βουλή προς τον τότε Υπουργό Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλο: «Επειδή: α) τα κριτήρια επιλογής σε σχέση με τις αρμοδιότητες, μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο εκάστοτε Περιφερειακός Διευθυντής τοποθετείται για να εξυπηρετεί το κομματικό συμφέρον και σε αυτό το επίπεδο β) η τρικομματική μνημονιακή κυβέρνηση κομπάζει ότι λειτουργεί μόνο με αξιοκρατία και αξιολογικά κριτήρια και στο όνομα αυτών προβαίνει σε ρουσφετολογικούς διορισμούς, πάντα με την ευλογία των νόμων που οι ίδιοι νομοθέτησαν. Ερωτάται ο κ. Υπουργός: Προτίθεστε να προχωρήσετε άμεσα στην αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου που διέπει τη διαδικασία επιλογής και διορισμού των Περιφερειακών Διευθυντών Εκπαίδευσης;» Η απάντηση βρίσκεται εύκολα στις παρακάτω δηλώσεις του Υπουργού κ. Μπαλτά…
Μπαλτάς (Υπουργός Παιδείας): «Δεν έχουμε κανένα λόγο να διορίσουμε ανθρώπους που είναι στο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Η θέση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας είναι καθαρή και κρυστάλλινη: δεν υπάρχουν κομματικά κριτήρια σε τέτοιου τύπου διαδικασίες. Υπάρχουν σύμφωνα με τους νόμους και στο πλαίσιο αυτών των νόμων, αξιολογήσεις όσο το δυνατόν αντικειμενικές στα περιθώρια που αφήσει ο νόμος πάντα. Αυτό είναι θέση αρχής. Δεν υποχωρούμε…»
Μέσα σ’ αυτό το αντιφατικό παραλήρημα να συμπληρώσουμε ότι για την επιλογή των νέων Περιφερειακών Διευθυντών ελήφθησαν «σοβαρά» υπόψη: τα τέσσερα (4) Μεταπτυχιακά και το ένα (1) Διδακτορικό που διέθεταν όλα κι όλα και οι δεκατρείς μαζί, η συμμετοχή τους σε Συνέδρια, σε επιμορφώσεις, σε αυτοδιοικητικά ψηφοδέλτια (βλ. Δούρου), σε Υπηρεσιακά Συμβούλια, η κομματική τους δράση, τα «επιστολόχαρτα» σε πρώην Πρωθυπουργούς και οι «αγωνιστικές» παραιτήσεις που υπεβλήθησαν κατά το παρελθόν για να καταντήσουν να εξαργυρωθούν αργότερα…!
Αποδείχτηκε πως οι κρυστάλλινες θέσεις ήταν «λόγια του αέρα»!
Όσο για το νομοθετικό πλαίσιο με το οποίο έγινε η επιλογή των Περιφερειακών Διευθυντών, προτιμήθηκε το παλαιό μιας και ήταν δοκιμασμένο. Με περισσή δε υποκρισία, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, διατήρησε σε ισχύ την περισπούδαστη διάταξη Διαμαντοπούλου (Αρθρ. 26, παρ. 14, του Ν.3879/2010) με την οποία «εκπαιδευτικοί που έχουν διοριστεί σε θέσεις… Περιφερειακών Διευθυντών Εκπαίδευσης… μετά τη λύση της σχέσης εργασίας τους στις παραπάνω θέσεις και έως την επιλογή νέων στελεχών εκπαίδευσης» αναγορεύονται αυτοδίκαια και κατ’ εξαίρεση Σχολικοί Σύμβουλοι ξεπερνώντας έτσι το πρόβλημα της ημερομηνίας λήξεως που αναγράφεται στην «ούγια» τους.
Με άλλα λόγια ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση επιβραβεύει τα στελέχη που υπηρέτησαν το σύστημα που ως αντιπολίτευση κατηγορούσε ότι διαλύει τη δημόσια εκπαίδευση.
Πολιτική η «θέση» του Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης – δε λέμε-, αλλά ξεκαθάρισέ το απ’ την αρχή, χωρίς να ευαγγελίζεσαι αξιοκρατικές κορώνες, χωρίς να δηλώνεις «πολιτική ανεξιθρησκία», χωρίς να διακηρύσσεις ένα διαφορετικό πολιτικό ήθος και προφίλ διακυβέρνησης.
Γιατί διαφορετικά ενδέχεται να χαρακτηριστείς «ψεύτης» και «ασυνεπής»!