Ευ. Λιακούλη: Σωπάστε..Τώρα μιλάνε τα παιδιά!

«Η δημόσια ανακοίνωση του 15μελούς συμβουλίου των μαθητών του Μουσικού Σχολείου Λάρισας αποτελεί την πιο καθαρή, αδιαμφισβήτητη και ηχηρή απάντηση απέναντι στην πρωτοφανή, προσωπική και συντονισμένη επίθεση που δέχθηκα, επειδή έπραξα το αυτονόητο κοινοβουλευτικό και θεσμικό μου καθήκον: να αναδείξω στη Βουλή τα προβλήματα ενός δημόσιου σχολείου της πόλης μας, όπως άλλωστε πράττω αδιαλείπτως εδώ και χρόνια -και ειδικά για το Μουσικό Σχολείο ,ήδη με τρεις ερωτήσεις μου μόνο την τελευταία χρονιά.

Οι ίδιοι οι μαθητές περιγράφουν δημόσια ότι συνεχίζουν να κάνουν μάθημα σε 5 κοντέινερ, ότι δεσμεύσεις που δόθηκαν προς αυτούς δεν υλοποιήθηκαν, ότι η καθημερινότητά τους παραμένει δύσκολη και ότι η εικόνα που επιχειρείται να παρουσιαστεί, απέχει αισθητά από την πραγματικότητα που βιώνουν, ενώ επισημαίνουν ότι ζουν …παραδοξότητες, όπως το να εγκαινιάζονται με φιέστες έξω από το σχολείο τους οι καινοτόμοι κάδοι ανακύκλωσης, όταν οι ίδιοι εξακολουθούν να κάνουν μάθημα …στα κοντέινερ.

Το πιο δυνατό όμως που λένε τα παιδιά , είναι πως νιώθουν ότι αποτελούν απλώς τα «μουσικά χαλιά » των εγκαινίων, ενώ απευθυνόμενα στις αρμόδιες αντιδημαρχίες προτείνουν, δραστηριότητες ενεργούς συμμετοχής τους κι όχι διακοσμητικές.

Επομένως, όσοι έσπευσαν να μιλήσουν για δικές μου υπερβολές, σκοπιμότητες και δήθεν στρεβλή αποτύπωση της κατάστασης, σήμερα οφείλουν να απαντήσουν στα ίδια τα παιδιά.
Θα επιτεθούν αλήθεια και σε αυτά;

Και επειδή η επίθεση που δέχθηκα προσωπικά, δεν περιορίστηκε μόνο σε μια ατυχή και ακατανόητη αντίδραση της Διεύθυνσης του σχολείου, αλλά συνοδεύτηκε και από μια εμφανή προσπάθεια των αρμοδίων του Δήμου να απαξιωθεί πολιτικά η κοινοβουλευτική μου παρέμβαση, καθίσταται πλέον σαφές ότι ορισμένοι ενοχλούνται όχι από το πρόβλημα, αλλά από τη δημόσια αποκάλυψή του.

Δυστυχώς, σε αυτή την πόλη υπάρχουν ακόμη εκείνοι που πιστεύουν ότι τα προβλήματα λύνονται, όταν απλώς χαμηλώνουν τα φώτα και σιωπούν όσοι συνήθως τα αναδεικνύουν.
Όμως η δημόσια ζωή δεν λειτουργεί με παρασκηνιακές υποδείξεις, ούτε με ψιθύρους ή επικοινωνιακή διαχείριση της πραγματικότητας.

Και εξηγούμαι :

Δεν πρόκειται να απολογηθώ, επειδή υπερασπίστηκα ένα δημόσιο σχολείο.
Δεν πρόκειται να ζητήσω άδεια από κανέναν για να ασκώ τον κοινοβουλευτικό μου ρόλο. Και ασφαλώς δεν πρόκειται να σιωπήσω όταν μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί ζητούν αξιοπρεπείς συνθήκες εκπαίδευσης.

Στο Μουσικό Σχολείο Λάρισας- σχολείο και των παιδιών μου, οικοδόμησα εδώ και πολλά χρόνια, με όλες τις διευθύνσεις, τους εκπαιδευτικούς και τα παιδιά, στενές σχέσεις αγάπης… χωρίς εισαγωγικά.
Διεκδικήσαμε και πετύχαμε στην πορεία πολλά, τα οποία το σχολείο και τα παιδιά τα αξίζουν .Του αξίζουν όμως ακόμη περισσότερα.

Όπως ακριβώς του αξίζει η αλήθεια, η σοβαρότητα και οι ουσιαστικές λύσεις.

Και κυρίως, αξίζει να ακούγονται τα ίδια τα παιδιά του, που μιλάνε ΚΑΘΑΡΑ !
Και τα οποία κανείς, ποτέ, δεν πρέπει να τα κάνει να νιώσουν ξανά σαν «μουσικά χαλιά» εν μέσω φιέστας, την ώρα μάλιστα, που μετά τον εξελιγμένο κάδο ανακύκλωσης κι αφού τον …χιλιοτραγουδήσουν, αυτά μπαίνουν για μάθημα στα …μη εξελιγμένα κοντέινερ.

Όπως εύστοχα λένε τα παιδιά στην ανακοίνωσή τους «όταν μια πυραμίδα καταρρέει δεν ισιώνεις την κορυφή της, κάτι έχει πάει στραβά με τη βάση της..»
Σοβαρευτείτε ! »

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου ή μέρους αυτών μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το https://paidis.com/ και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.