Η Ελλάδα γέμισε με φωτοβολταϊκά, αλλά… ξέχασε τις μπαταρίες!

Την ίδια στιγμή, όλα τα παραπάνω κινδυνεύουν να μετατραπούν σε οικονομική αποτυχία.

Ο λόγος είναι απλός: η χώρα προχώρησε στην εγκατάσταση παραγωγής, αλλά… ξέχασε την εγκατάσταση αποθήκευσης.

Είναι σαν να αγόρασες ένα τεράστιο περιβόλι που παράγει χιλιάδες κιλά ροδάκινα, αλλά ξέχασες να φτιάξεις ψυγεία και αποθήκες! Η παραγωγή υπάρχει, αλλά όταν έρχεται η ώρα της συγκομιδής, δεν έχεις πού να τη βάλεις.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα στο ελληνικό ηλεκτρικό σύστημα.

Τις μεσημεριανές ώρες, όταν ο ήλιος βρίσκεται στο ζενίθ, τα φωτοβολταϊκά παράγουν τεράστιες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας. Όμως η ζήτηση δεν είναι αρκετή για να απορροφήσει όλη αυτή την παραγωγή. Ελλείψει επαρκών μπαταριών, η ενέργεια είτε εξάγεται σε χαμηλές τιμές, είτε περικόπτεται, δηλαδή δεν παράγεται ποτέ παρότι θα μπορούσε.

Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά.

Οι περικοπές πράσινης ενέργειας στην Ελλάδα έφτασαν περίπου το 6,6%-7% της συνολικής παραγωγής ΑΠΕ το 2025, υπερδιπλάσιες σε σχέση με το 2024. Μόνο το 2025 χάθηκαν περίπου 1.867 GWh ανανεώσιμης Ενέργειας! 

Την ίδια ώρα, οι τιμές του ηλεκτρισμού κατά τις μεσημεριανές ώρες καταρρέουν συχνά στο μηδέν ή ακόμα και σε αρνητικά επίπεδα. Παραγωγοί φωτοβολταϊκών αναφέρουν απώλειες εσόδων που φτάνουν το 50% και σε ορισμένες περιπτώσεις το 60%, ακριβώς επειδή το σύστημα αδυνατεί να αποθηκεύσει την περίσσεια ενέργειας.

Το παράδοξο γίνεται ακόμη μεγαλύτερο αν κοιτάξει κανείς τι συμβαίνει βόρεια των συνόρων.

Η Βουλγαρία επένδυσε πολύ πιο γρήγορα σε συστήματα αποθήκευσης. Σύμφωνα με αναφορές της αγοράς, οι βουλγαρικές μπαταρίες μπορούν να απορροφούν φθηνή ηλεκτρική ενέργεια κατά τη διάρκεια της ημέρας, και να την επαναδιοχετεύουν τις βραδινές ώρες, όταν οι τιμές είναι σημαντικά υψηλότερες.

Οικονομικά η εικόνα είναι ξεκάθαρη: η Ελλάδα επομένως εξάγει πολύ φθηνή ενέργεια όταν περισσεύει, στη Βουλγαρία, η οποία την αποθηκεύει,  και αργότερα η Ελλάδα την αγοράζει πολύ πιο ακριβά από τη Βουλγαρία όταν τη χρειάζεται! 

Το πιο ανησυχητικό είναι ότι το πρόβλημα είναι γνωστό.

Η κυβέρνηση προκήρυξε διαγωνισμούς αποθήκευσης ήδη από το 2023 και ενέκρινε εκατοντάδες MW έργων μπαταριών. Ωστόσο, το 2026 μεγάλο μέρος αυτών των έργων δεν είχε ακόμη τεθεί σε πλήρη εμπορική λειτουργία, ενώ παράγοντες της αγοράς κατήγγειλαν καθυστερήσεις στο ρυθμιστικό πλαίσιο και στη σύνδεσή τους στο δίκτυο.

Το ερώτημα λοιπόν είναι γιατί η ανάπτυξη της αποθήκευσης δεν ακολούθησε με την ίδια ταχύτητα, και συνεχίζει να καθυστερεί; 

Όταν μια χώρα γνωρίζει ότι θα εγκαταστήσει χιλιάδες νέα MW φωτοβολταϊκών, γνωρίζει επίσης ότι θα χρειαστεί δίκτυα, αποθήκευση και ευελιξία. Όταν το πρώτο προχωρά πολύ πιο γρήγορα από τα υπόλοιπα, δεν πρόκειται απλώς για τεχνικό πρόβλημα. Πρόκειται το λιγότερο, για… αστοχία ενεργειακού σχεδιασμού.

Και το κόστος αυτής της… αστοχίας το πληρώνουν τελικά οι παραγωγοί, οι επενδυτές και η ίδια η ελληνική οικονομία, με ό, τι αυτό συνεπάγεται. 

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου ή μέρους αυτών μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το https://paidis.com/ και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.