Η ΚΟΒ Τυρνάβου του ΚΚΕ για τα πέντε χρόνια από τον καταστροφικό σεισμό της 3ης Μαρτίου 2021

Πέντε χρόνια μετά τον καταστροφικό σεισμό της 3ης Μαρτίου 2021, που έπληξε το Δαμάσι, τον Δήμο Τυρνάβου και συνολικά την περιοχή, δεκάδες οικογένειες συνεχίζουν να βιώνουν τις συνέπειες της καταστροφής. Σπίτια ερείπια, ζωές που δεν έχουν αποκατασταθεί πλήρως, άνθρωποι που ζουν στοιβαγμένοι σε κοντέινερ, καθυστερήσεις, γραφειοκρατία, ελλιπείς αποζημιώσεις και ένα ατελείωτο «πήγαινε-έλα» ευθυνών.

Η πραγματικότητα αυτή δεν αλλάζει, παρά τις κυβερνητικές ωραιοποιήσεις. Και δεν είναι βέβαια αποτέλεσμα «ανικανότητας» ή «κακών χειρισμών». Είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών και ενός πλαισίου που ζυγίζει τις ανθρώπινες ανάγκες και αντιμετωπίζει την προστασία της ζωής και της περιουσίας του λαού ως «έξοδο».

Είναι η προδιαγεγραμμένη κατάληξη της ευρωενωσιακής αρχής του «κόστους- οφέλους», που αντιμετωπίζει τα έργα υποδομής, προστασίας αλλά και αποκατάστασης ως… δαπάνη που πρέπει να περιοριστεί.

Στον αντίποδα οι μπίζνες των ομίλων όχι μόνο είναι «επιλέξιμες» και μάλιστα στο 100% αλλά προχωρούν και με fast track διαδικασίες, καθώς εκεί δεν πρόκειται για «κόστος» αλλά για την κερδοφορία των μονοπωλίων. Με το ίδιο κριτήριο κατευθύνεται πακτωλός δισεκατομμυρίων για υποδομές «διπλής χρήσης», που αφορούν τη στρατιωτική κινητικότητα, στο πλαίσιο της στροφής στην πολεμική οικονομία και ενώ είναι σε εξέλιξη το μπαρούτι που άναψε η επίθεση του κράτους δολοφόνου και των ΗΠΑ στο Ιράν, με την εμπλοκή της χώρας σε όλα αυτά τα επικίνδυνα παιχνίδια.

Την ώρα που για την ουσιαστική στήριξη των σεισμόπληκτων, για αντισεισμικά έργα, για σχολεία και δημόσιες υποδομές, «δεν υπάρχουν πόροι».
Πέντε χρονιά μετά το σεισμό, οι μάσκες πέφτουν και αποκαλύπτονται όλες οι κούφιες υποσχέσεις. Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη.

Τι αποδείχθηκε στην πράξη; Ότι το πλαίσιο αποκατάστασης μεταφέρει το βάρος στους ίδιους τους πληγέντες. Με σύνθετα χρηματοδοτικά σχήματα, ουσιαστικά αποσείεται η κρατική ευθύνη και οι σεισμόπληκτοι σπρώχνονται στις τράπεζες. Οι τράπεζες, όμως, σε πλείστες περιπτώσεις δεν δανειοδοτούν, απαιτούν εγγυήσεις και εγγυητές, ενώ και τα ποσά που προβλέπονται είναι παρωχημένα και δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες. Η γραφειοκρατία αποτελεί μία ακόμη διάσταση, σε συνάρτηση με την υποστελέχωση δημόσιων δομών.

Όλο αυτό το αντιλαϊκό μείγμα δεν είναι «πατέντα» της σημερινής κυβέρνησης της ΝΔ. Πατά πάνω σε νόμους και πλαίσια που διαμορφώθηκαν και από προηγούμενες κυβερνήσεις, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, που συνέβαλαν στη διαμόρφωση ενός μοντέλου «αποκατάστασης με όρους αγοράς», στα ευρωενωσιακά πρότυπα. Σήμερα, η ΝΔ συνεχίζει στην ίδια ρότα. Και ενώ είναι γνωστό πως η κάθε κυβέρνηση ρίχνει νερό στον μύλο της άλλης, αυτό που επιχειρείται να κρυφτεί είναι το πολιτικό θέατρο που στήνεται ξανά πάνω στις πλάτες των σεισμόπληκτων.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι πρόσφατες παρεμβάσεις, με ερωτήσεις και δηλώσεις τοπικών βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, που καταγγέλλουν τη διαχείριση της κυβέρνησης, αλλά όχι το ίδιο το πλαίσιο που ισχύει και εφαρμόζεται. Ένα πλαίσιο που οι ίδιοι διαμόρφωσαν και εφάρμοσαν σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Δεν μπορούν, λοιπόν, να παριστάνουν τους «ανήξερους».

Όλο αυτό το πλαίσιο που επιτρέπει καθυστερήσεις, ελλείψεις και μεταφορά κόστους και ευθύνης στους σεισμόπληκτους, έχει και τη δική τους σφραγίδα. Και είναι οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις που ούτε άλλωστε σήμερα, αμφισβητούν, αλλά ούτε και αναδεικνύουν την πραγματική ρίζα του προβλήματος: ότι οι αποκαταστάσεις τελικά δεν αποτελούν αποκλειστική ευθύνη του κράτους.

Γι’ αυτό και σήμερα, πέντε χρόνια μετά, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι χωρίς μόνιμη και αξιοπρεπή στέγη. Γι’ αυτό και ενώ η κυβέρνηση προπαγανδίζει ότι έχουν εκδοθεί 600 άδειες, η ανοικοδόμηση δεν προχωρά, πόσο μάλλον η οριστική αποκατάσταση.

Οι τράπεζες θέλουν εγγυήσεις και εγγυητές, και επίσης τα λεφτά δεν φτάνουν ούτε για τα κίτρινα ούτε για τα κόκκινα, πουθενά για πουθενά… ενώ εξοργιστικό αποκορύφωμα εις βάρος των σεισμόπληκτων, είναι ότι πραγματοποιούνται ακόμα και πλειστηριασμοί κατεστραμμένων σπιτιών.

Και ενώ βρισκόμαστε στο σημείο μηδέν, έρχονται και δηλώσεις όπως αυτές του στελέχους της ΝΔ Θανάση Παιδή περί «μαϊμού σεισμόπληκτων» που ξεπερνούν κάθε όριο πρόκλησης. Αντί να απολογηθεί η κυβέρνηση για τις καθυστερήσεις και τις ευθύνες της, στοχοποιούνται οι ίδιοι οι πληγέντες και στρώνεται το έδαφος για επιστροφές προκαταβολών και απόσυρση των κοντέινερ.

Ο τρόπος με τον οποίο εκδηλώνεται η κυβερνητική επίθεση, συνιστά απαράδεκτη προσπάθεια αποπροσανατολισμού και διαίρεσης της τοπικής κοινωνίας. Δεν είναι οι σεισμόπληκτοι το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι το αντιλαϊκό πλαίσιο που τους κρατά εγκλωβισμένους στην ανασφάλεια.

Πρόκληση επίσης είναι να εμφανίζονται στελέχη κομμάτων που κυβέρνησαν και ευθύνονται για το σημερινό θεσμικό πλαίσιο και να παίζουν πολιτικά παιχνίδια πάνω στον πόνο των ανθρώπων. Όλοι μαζί ψήφισαν, εφάρμοσαν και διατήρησαν πολιτικές και νόμους που αντιμετωπίζουν την αντισεισμική προστασία και την αποκατάσταση ως «κόστος» και όχι ως κοινωνικό δικαίωμα.

Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή στάθηκε έμπρακτα στο πλευρό των σεισμόπληκτων. Μέσα στη Βουλή, με παρεμβάσεις, ερωτήσεις και τροπολογίες, αλλά και στο πεδίο, δίπλα στους κατοίκους, στους φορείς, ανέδειξε τα βασικά αιτήματα:

– Πλήρης και άμεση αποζημίωση στο 100% της ζημιάς, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Αναπροσαρμογή και επικαιροποίηση των τιμολογίων.
– Αποκλειστικά κρατική ευθύνη για την αποκατάσταση, χωρίς τραπεζική εμπλοκή και νέα βάρη για τους πληγέντες.
– Ουσιαστική αντισεισμική θωράκιση σε κατοικίες, σχολεία και δημόσιες υποδομές.
Η πείρα των τελευταίων χρόνων δείχνει καθαρά ότι καμία κυβέρνηση που υπηρετεί την ίδια στρατηγική δεν πρόκειται να δώσει λύσεις. Μόνο ο οργανωμένος αγώνας του λαού μπορεί να επιβάλει κατακτήσεις.

Καλούμε τους σεισμόπληκτους, τους εργαζόμενους, τους αγρότες, όλο τον λαό του Τυρνάβου και της ευρύτερης περιοχής να συμμετάσχουν μαζικά στη συγκέντρωση του Σαββάτου 7 Μάρτη και ώρα 18.00 στο Δαμάσι- στα κοντέινερ.
Με οργάνωση και αγώνα οι άνθρωποι μπορούν να επιβάλλουν το δίκιο τους.

Και εδώ ακριβώς είναι η πραγματική διέξοδος: στην οργάνωση και τον αγώνα. Στην κοινή πάλη και την κοινωνική συμμαχία εργαζομένων, αγροτών και αυτοαπασχολουμένων που μπορεί να σπάσει την απογοήτευση και τη μοιρολατρία, να γκρεμίσει την αυταπάτη ότι κάποιος «σωτήρας» θα λύσει τα προβλήματα, χωρίς ριζικές αλλαγές στην οικονομία και την εξουσία.

Σήμερα υπάρχουν όλες οι δυνατότητες –η γνώση, η επιστημονική πρόοδος, το εργατικό δυναμικό– ώστε να σχεδιαστούν και να υλοποιηθούν ολοκληρωμένα έργα προστασίας και υποδομών, και αποκαταστάσεις πληγών με κριτήριο τις ανάγκες του λαού και όχι το κέρδος.

Σε αυτή την κατεύθυνση χρειάζεται να δυναμώσει η οργάνωση, ο συντονισμός και η πάλη, να τραβηχτούν νέες δυνάμεις στον αγώνα για μια κοινωνία όπου η ζωή, η ασφάλεια και η κατοικία του λαού θα αποτελούν αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα.

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου ή μέρους αυτών μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το https://paidis.com/ και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Τα πιο δημοφιλή Σήμερα

Τελευταία Νέα