Η Πόλη που Θέλουμε: Κανένας ηλικιωµένος µόνος ή αβοήθητος

Φαίνεται στο αν ένας ηλικιωµένος µπορεί να ζει µε αξιοπρέπεια, να έχει πρόσβαση στη φροντίδα και στην υγεία, να µπορεί να µετακινηθεί, να συµµετέχει στη ζωή της πόλης και του χωριού του και, πάνω απ’ όλα, να µη νιώθει µόνος.

Γνωρίζουµε καλά ότι σήµερα πολλοί συνταξιούχοι πιέζονται οικονοµικά. Η ακρίβεια στο σούπερ µάρκετ, το κόστος της ενέργειας, τα φάρµακα, τα έξοδα του σπιτιού και οι ανάγκες υγείας βαραίνουν έναν οικογενειακό προϋπολογισµό που συχνά στηρίζεται σε µία µικρή σύνταξη.

Και ξέρουµε, επίσης, ότι ο συνταξιούχος στην ελληνική οικογένεια πολλές φορές δε φροντίζει µόνο τον εαυτό του. Στηρίζει τα παιδιά του, βοηθά τα εγγόνια του, προσφέρει σε όλους από το υστέρηµά του.

Φυσικά, δεν είναι όλα αυτά ζητήµατα που µπορεί να λύσει ένας Δήµος. Και οφείλουµε να είµαστε ειλικρινείς. Ο Δήµος δεν καθορίζει τις συντάξεις, ούτε µπορεί να υποκαταστήσει το κράτος και τις υπηρεσίες υγείας.

Μπορεί όµως να κάνει πολλά εκεί όπου έχει αρµοδιότητα και δυνατότητα παρέµβασης.
Και εκεί πρέπει να κρινόµαστε όλοι όσοι συµµετέχουµε στα δηµοτικά πράγµατα.
Μπορούµε να έχουµε ΚΑΠΗ ζωντανά και δραστήρια. Όχι απλώς χώρους συνάντησης, αλλά πραγµατικούς πυρήνες κοινωνικής ζωής, πρόληψης, ενηµέρωσης και δηµιουργίας.

Μπορούµε να ενισχύσουµε ουσιαστικά το «Βοήθεια στο Σπίτι» και τις κοινωνικές υπηρεσίες του Δήµου Τυρνάβου, ώστε κανένας ηλικιωµένος που ζει µόνος του ή αντιµετωπίζει δυσκολίες να µη νιώθει εγκαταλελειµµένος και αβοήθητος.

Μπορούµε να οργανώσουµε περισσότερες δράσεις πρόληψης και ενηµέρωσης για την υγεία, σε συνεργασία µε γιατρούς και δοµές υγείας.
Μπορούµε να δώσουµε µεγαλύτερη προσοχή στην καθηµερινή µετακίνηση των ηλικιωµένων, ιδιαίτερα όσων ζουν στα χωριά του Δήµου µας.

Μπορούµε να φροντίσουµε καλύτερα τα πεζοδρόµια, τις διαβάσεις, τον φωτισµό και την προσβασιµότητα στους δηµόσιους χώρους.

Για έναν νεότερο άνθρωπο ένα κατεστραµµένο πεζοδρόµιο µπορεί να είναι µια ενόχληση. Για έναν ηλικιωµένο µπορεί να σηµαίνει ότι φοβάται να βγει από το σπίτι του. Και υπάρχει κάτι ακόµη που δεν πρέπει να υποτιµούµε: τη µοναξιά.

Υπάρχουν συµπολίτες µας που µπορεί να έχουν ανθρώπους γύρω τους και παρ’ όλα αυτά να αισθάνονται µόνοι. Υπάρχουν ηλικιωµένοι που χρειάζονται µια δραστηριότητα, µια εκδροµή, µια εκδήλωση, µια παρέα, έναν άνθρωπο να τους τηλεφωνήσει και να τους ρωτήσει: «Πώς είσαι; Χρειάζεσαι κάτι;».

Αυτή είναι η δική µας αντίληψη για την κοινωνική πολιτική και την κοινωνική συνοχή στον Δήµο Τυρνάβου.

Πιστεύω ότι ο Δήµος µας πρέπει να ακούει περισσότερο τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας. Να µη σχεδιάζονται πολιτικές αποσπασµατικά και στο πόδι. Ως δηµοτική παράταξη της µείζονος µειοψηφίας, αυτός είναι και ο δικός µας ρόλος: να ελέγχουµε τη δηµοτική αρχή όπου χρειάζεται, αλλά ταυτόχρονα να καταθέτουµε συγκεκριµένες και εφαρµόσιµες προτάσεις. Και όταν υπάρχει µια σωστή πρωτοβουλία για τους ηλικιωµένους, να τη στηρίζουµε χωρίς µικροπολιτικές λογικές.

Γιατί η φροντίδα της τρίτης ηλικίας δεν µπορεί και δεν πρέπει να είναι πεδίο αντιπαράθεσης.
Είναι ζήτηµα πολιτισµού και ανθρωπιάς.

Θέλουµε, λοιπόν, να ευχηθούµε σε όλους τους ανθρώπους που τιµάµε σήµερα, πρώτα απ’ όλα να έχουν την υγεία τους.

Να συνεχίσουν να είναι ενεργοί, να συµµετέχουν ενεργά στην κοινωνική µας ζωή, να διεκδικούν και µε την εµπειρία τους να µας καθοδηγούν στη διαµόρφωση δράσεων για την καλυτέρευση της ζωής και της καθηµερινότητάς τους.

Γιατί ο Τύρναβος και τα χωριά µας χρειάζονται την εµπειρία τους, τις µνήµες και την καθηµερινή τους παρουσία.

Και εµείς έχουµε την υποχρέωση να εργαζόµαστε για έναν Δήµο στον οποίο κανένας άνθρωπος δεν θα αισθάνεται ότι, επειδή µεγάλωσε, έγινε λιγότερο σηµαντικός.

Το αντίθετο.
Ένας τόπος που σέβεται πραγµατικά την ιστορία του, σέβεται πρώτα τους ανθρώπους που την έζησαν και τη δηµιούργησαν.
Χρόνια πολλά σε όλες και όλους.
Με υγεία, δύναµη και πολλές όµορφες στιγµές µε τα αγαπηµένα σας πρόσωπα».