Ο διευθυντής ενός σχολείου πρέπει να ενώνει, όχι να χωρίζει – Με αφορμή την αντιπαράθεση στο 7ο ΕΠΑΛ Λάρισας

Ο διευθυντής ενός σχολείου δεν είναι απλώς ο άνθρωπος που ελέγχει αν τηρούνται οι κανόνες και οι υπηρεσιακές υποχρεώσεις. Είναι εκείνος που οφείλει να κρατά ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας με όλους: εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς. Να ακούει, να συζητά, να αναζητά λύσεις και να συμβάλλει, με τον θεσμικό του ρόλο, στην ομαλή λειτουργία του σχολείου.

Το τελευταίο διάστημα βλέπουμε διευθυντές σχολείων που, αντί να αναζητούν λύσεις μέσα από τον διάλογο και τη συνεργασία, προχωρούν σε ομαδικές καταγγελίες ή συγκρούονται δημόσια με συναδέλφους τους. Μια τέτοια στάση δείχνει αδυναμία διαχείρισης δύσκολων καταστάσεων. Σε όλα τα σχολεία προκύπτουν προβλήματα και δουλειά του διευθυντή είναι να τα αντιμετωπίζει αποτελεσματικά. Ούτε, βέβαια, να τα κρύβει κάτω από το χαλάκι, αλλά ούτε και να καταφεύγει σε δημόσιες καταγγελίες εναντίον των καθηγητών του σχολείου ή καταγγελίες εναντίον τους στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

• Πώς λοιπόν θα καθίσει ένας τέτοιος διευθυντής την επόμενη ημέρα στο ίδιο τραπέζι με τους εκπαιδευτικούς που έχει καταγγείλει;
• Πώς θα ζητήσει συνεργασία και εμπιστοσύνη από ανθρώπους με τους οποίους έχει επιλέξει να συγκρουστεί;

Αυτά τα ζητήματα έρχονται ξανά στην επικαιρότητα με αφορμή την επιστολή του διευθυντή του 7ου ΕΠΑΛ Λάρισας, ο οποίος απάντησε στο ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης της ΕΛΜΕ Λάρισας της 1ης Οκτωβρίου 2026.

Η επιστολή του περιλαμβάνει σοβαρές κατηγορίες για εκπαιδευτικούς του σχολείου, αλλά και τοποθετήσεις που προκαλούν ερωτήματα ως προς τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τη διοίκηση μιας σχολικής μονάδας και τα δικαιώματα των συναδέλφων του.

Η προσφυγή στην ΕΛΜΕ δεν είναι ένδειξη ενοχής

Ένα από τα πιο προβληματικά σημεία της επιστολής είναι η αναφορά ότι όποιος κάνει σωστά τη δουλειά του δεν έχει λόγο να φοβάται ούτε να προσφεύγει στην ΕΛΜΕ για υποστήριξη.

Οι εκπαιδευτικοί έχουν δικαίωμα να απευθύνονται στην ΕΛΜΕ, είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί μαζί τους ο διευθυντής τους. Δεν χρειάζεται να αποδείξουν προηγουμένως ότι είναι άψογοι στα καθήκοντά τους για να ζητήσουν συνδικαλιστική προστασία, και το δικαίωμα της συνδικαλιστικής εκπροσώπησης ισχύει για όλους, όχι μόνο για όσους συμφωνούν με τη διοίκηση.

Σοβαρές κατηγορίες

Ο διευθυντής αναφέρεται σε εκπαιδευτικούς που, όπως υποστηρίζει, υποκινούν καταλήψεις, αποδιοργανώνουν τη σχολική ζωή και θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια των μαθητών.

Στη δημοσιευμένη επιστολή του, αναφέρει, για παράδειγμα, ότι εκπαιδευτικοί παρέμειναν στο σχολείο μαζί με μαθητές που πραγματοποιούσαν κατάληψη, ενώ είχαν λάβει οδηγία για εξ αποστάσεως διδασκαλία.

Ακόμη και αν συνέβη αυτό, άλλο είναι η ενδεχόμενη μη τήρηση μιας υπηρεσιακής οδηγίας, και άλλο η υποκίνηση κατάληψης. Το ένα δεν αποδεικνύει αυτομάτως το άλλο.

Επίσης, όταν υπάρχει κατάληψη σε ένα σχολείο η συμβολή των εκπαιδευτικών στην εύρεση λύσης, μέσω της επικοινωνίας τους με τους μαθητές, είναι αναγκαία και καθοριστική.

Αν υπάρχουν παραβάσεις, υπάρχουν και οι προβλεπόμενες διαδικασίες για να διερευνηθούν. Ένα είναι σίγουρο: η δημόσια διατύπωση κατηγοριών δεν μπορεί να υποκαταστήσει αυτή τη διαδικασία.

Η ασφάλεια των μαθητών είναι ευθύνη όλων!

Ο διευθυντής υποστηρίζει ακόμη ότι η υγεία και η ασφάλεια των μαθητών αποτελούν αποκλειστική δική του ευθύνη.

Από πότε η ασφάλεια των μαθητών έγινε αποκλειστική ευθύνη του διευθυντή του σχολείου; Πώς μπορεί ένας διευθυντής, χωρίς τη συνεργασία του Συλλόγου Διδασκόντων, να εγγυηθεί μόνος του την ασφάλεια των παιδιών; Οι εκπαιδευτικοί κάνουν εφημερίες στα διαλείμματα, επιβλέπουν τους μαθητές μέσα στην τάξη, τους συνοδεύουν σε εκδρομές, περιπάτους και σχολικές εκδηλώσεις, παρεμβαίνουν όταν προκύπτουν εντάσεις ή περιστατικά εκφοβισμού, αντιμετωπίζουν έκτακτες καταστάσεις και φροντίζουν καθημερινά για την προστασία τους. Ο διευθυντής έχει  αυξημένη ευθύνη για την οργάνωση και ομαλή λειτουργία του σχολείου, αλλά η ασφάλεια των μαθητών είναι υπόθεση ολόκληρης της σχολικής κοινότητας και προϋποθέτει συνεργασία, συνεννόηση και αμοιβαία εμπιστοσύνη.

Η ασφάλεια των παιδιών είναι πολύ σοβαρό ζήτημα για να χρησιμοποιείται ως γενική αιτιολογία.

Απομάκρυνση εκπαιδευτικών

Ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό προκαλεί η αναφορά του διευθυντή ότι οφείλει να ζητήσει την απομάκρυνση όσων, κατά την εκτίμησή του, δημιουργούν επικίνδυνες καταστάσεις.

Ένας διευθυντής μπορεί να αναφέρει περιστατικά στις αρμόδιες αρχές και να ζητήσει τη διερεύνησή τους. Δεν αποφασίζει όμως ο ίδιος ποιος εκπαιδευτικός πρέπει να απομακρυνθεί από το σχολείο!

Όμως εδώ αναδύεται και το εξής ερώτημα στο οποίο η επιστολή δεν δίνει απάντηση: Ποιες προσπάθειες έκανε προηγουμένως για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα μέσα στο σχολείο; Υπήρξε ουσιαστικός διάλογος με τους εκπαιδευτικούς και τον Σύλλογο Διδασκόντων;

Η Γενική Συνέλευση της ΕΛΜΕ και οι χαρακτηρισμοί

Ο κ. Σταφύλης αμφισβητεί επίσης τη νομιμοποίηση της Γενικής Συνέλευσης της ΕΛΜΕ, κάνοντας λόγο για μια μικρή ομάδα εκπαιδευτικών, σε σύγκριση με τα περισσότερα από 2.200 μέλη της οργάνωσης. Μάλλον δεν γνωρίζει οτι η εγκυρότητα μιας γενικής συνέλευσης δεν κρίνεται από το πόσοι συμμετείχαν σε σχέση με το σύνολο των μελών, αλλά από όσα προβλέπει το καταστατικό της.

Αν υπήρξε παραβίαση των σχετικών διαδικασιών, θα μπορούσαν να επισημανθούν. Αντί όμως γι’ αυτό, στην επιστολή χρησιμοποιούνται εκφράσεις όπως «ισχνή ομάδα θιγμένων», «ψευτοδικαιολογίες» και «τυφλή υποστήριξη», ενώ αποδίδονται στην ΕΛΜΕ και ψηφοθηρικά κίνητρα. Απαράδεκτες εκφράσεις που οξύνουν περισσότερο την αντιπαράθεση.

Η επόμενη ημέρα…

Υπάρχει κάτι που δεν πρέπει να ξεχνάμε: το 7ο ΕΠΑΛ Λάρισας εξακολουθεί να είναι ένα σχολείο, με μαθητές που χρειάζονται ένα ήρεμο και ασφαλές περιβάλλον και εκπαιδευτικούς που πρέπει να συνεργάζονται καθημερινά.

Ο διευθυντής έχει την ευθύνη να διατηρεί τις προϋποθέσεις συνεργασίας μέσα στη σχολική μονάδα γιατί η πραγματική αξία της διοίκησης φαίνεται όχι μόνο όταν όλα λειτουργούν καλά, αλλά κυρίως, όταν εμφανίζονται προβλήματα και πρέπει να αντιμετωπιστούν χωρίς να διαλυθούν οι σχέσεις εμπιστοσύνης μέσα στο σχολείο.