Ο Τύρναβος τίμησε την 53η επέτειο του Πολυτεχνείου

Εκδήλωση του δήμου Τυρνάβου στο Μαξίμ 

Ο Δήμος Τυρνάβου τιμώντας την 53η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου διοργάνωσε σήμερα Κυριακή μια εκδήλωση μνήμης και τιμής, αφιερωμένη στους αγώνες για τη δημοκρατία και την ελευθερία στο Δημοτικό Θέατρο «Μαξίμ» Τυρνάβου.

Στην εκδήλωση χαιρετισμό απηύθυνε η αντιδήμαρχος Εύη Βαρδιπούλου, ενώ την κεντρική ομιλία έκανε ο αντιδήμαρχος Γιώργος Σπάχος.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης προβλήθηκε οπτικοακουστικό υλικό  από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου που φώτισαν στιγμές του ηρωικού ξεσηκωμού των φοιτητών και του ελληνικού λαού το Νοέμβρη του 1973, ενάντια στην ξενοκίνητη χούντα των συνταγματαρχών.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με μουσικό πρόγραμμα που παρουσίασαν η Έλενα Γράβαλου, ηΕυγενία Μαμανού, ο Δημήτρης Κατσαβάκης και ο Βαγγέλης Μπουντουλούλης.

Η ομιλία του Γιώργου Σπάχου

Στην ομιλία του ο Γιώργος Σπάχος ανέφερε:

53 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τον ηρωικό ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου.

53 χρόνια μετά τιμάμε τους φοιτητές, τους εργάτες και τους μαθητές που τον Νοέμβρη του 1973 στάθηκαν απέναντι στα τανκς της χούντας. Τιμάμε τους νεκρούς του ξεσηκωμού και όλους όσους διώχθηκαν, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν, εξορίστηκαν και δολοφονήθηκαν για τη δράση τους ενάντια στη δικτατορία.

Η στρατιωτική δικτατορία που επιβλήθηκε στις 21 Απριλίου 1967 ήταν ένα σάπιο και αντιδραστικό καθεστώς. Αποτέλεσε καρπό των αντιθέσεων που ταλάνιζαν την αστική τάξη και το αστικό πολιτικό σύστημα τις δεκαετίες ’50 και ’60, μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ). Προετοιμάστηκε με ένταση του αντικομμουνισμού, η οποία αποτέλεσε χαρακτηριστικό του μετεμφυλιακού καπιταλιστικού κράτους και αποτελεί πάντα προπομπό αρνητικών εξελίξεων σε βάρος των εργατικών – λαϊκών δυνάμεων.

Με τη χούντα η εξουσία δεν άλλαξε χέρια. Αλλαξε πολιτική μορφή, υπηρετώντας τα ίδια συμφέροντα, των καπιταλιστών και των διεθνών τους συμμάχων, του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της ΕΟΚ. Η χούντα διεύρυνε τα προνόμια και στήριξε τα κέρδη των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των τραπεζιτών, και από την άλλη χαντάκωσε το λαϊκό εισόδημα, έβαλε τους λαϊκούς αγώνες στον “γύψο”. Βασάνιζε, δολοφονούσε, φυλάκιζε, έστελνε εξορία τους κομμουνιστές και άλλους ριζοσπάστες αγωνιστές. Παράλληλα, συνέχιζε να προωθεί τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Η αλύγιστη στάση των κομμουνιστών και άλλων αγωνιστών στις εξορίες και στις φυλακές ήταν οι πρώτες σπίθες του αγώνα, ενώ άρχισαν να αναπτύσσονται οι πρώτοι εργατικοί και αγροτικοί αγώνες. Πριν ακόμα από το Πολυτεχνείο, η καπιταλιστική οικονομική κρίση πυροδοτούσε την αυξημένη εργατική – λαϊκή κινητοποίηση. Ιδρύεται η μεγαλύτερη αντιδικτατορική φοιτητική οργάνωση, η Αντι-ΕΦΕΕ και η αντιδικτατορική πάλη κορυφώνεται με τις καταλήψεις στη Νομική τον Φλεβάρη και στο Πολυτεχνείο τον Νοέμβρη του 1973.

Ο φοιτητικός και εργατικός – λαϊκός ξεσηκωμός του Πολυτεχνείου και η πολύνεκρη καταστολή του ήταν η αρχή του τέλους της χούντας. Κάτω από το βάρος της λαϊκής πάλης και μετά το έγκλημα που συντελέστηκε στην Κύπρο, αρχικά με το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου και στη συνέχεια με την τουρκική εισβολή, ηγετικοί παράγοντες της χούντας σε συνεννόηση με τους προδικτατορικούς πολιτικούς και τους διεθνείς “συμμάχους” αποφάσισαν τη μετάβαση στην αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία.

Σήμερα, με την ανιστόρητη θεωρία των «δύο άκρων», η ΕΕ και οι κυβερνήσεις της εξισώνουν τους αγωνιστές που πάλεψαν τη χούντα με τους υπαίτιούς της. Η πρόωρη αποφυλάκιση του ναζί – εγκληματία Κασιδιάρη θυμίζει γιατί το σύστημα της εκμετάλλευσης κρατά τους φασίστες σε εφεδρεία, για να χτυπούν το εργατικό – λαϊκό κίνημα και τους αγώνες του.

«Έξω οι ΗΠΑ – Έξω το ΝΑΤΟ» σημαίνει σήμερα να βγει η Ελλάδα από το πολεμικό μακελειό. Από τη Σούδα και την Αλεξανδρούπολη ως τη Λάρισα και το Άκτιο, οι βάσεις και οι υποδομές που παραδίδονται στους αμερικανοΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς γίνονται ορμητήρια πολέμου και εκθέτουν τον λαό στον κίνδυνο αντιποίνων. Στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, οι ανταγωνισμοί των ομίλων για την Ενέργεια τροφοδοτούν παζάρια σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Στην Κύπρο, όπου το πραξικόπημα της χούντας άνοιξε τον δρόμο στην τουρκική εισβολή, τα σημερινά σχέδια των ιμπεριαλιστών παγιώνουν την κατοχή και τη διχοτόμηση. Απαιτούμε να κλείσουν οι βάσεις του ΝΑΤΟ, να πάψουν τα λιμάνια και οι υποδομές να χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά πολεμικού υλικού.

Ενώ βρίσκονται δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς, οι εργαζόμενοι μετράμε τι θα κόψουμε για να βγει ο μήνας. Η κυβέρνηση και τα κόμματα της πολεμικής εμπλοκής επικαλούνται τις «αντοχές της οικονομίας» όταν διεκδικούμε αυξήσεις, Συλλογικές Συμβάσεις, νοσοκομεία και σχολεία, μέτρα ενάντια στην ακρίβεια. Αντέχει όμως για τις φρεγάτες που φυλάνε τα συμφέροντα των εφοπλιστών στην Ερυθρά Θάλασσα, για τους Patriot στη Σαουδική Αραβία, για τη στρατιωτική στήριξη στην κυβέρνηση Ζελένσκι και τις εξοπλιστικές συμφωνίες με το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ, που συνεχίζει τη γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνης.

Φίλες και φίλοι,
τιμή στην αντιδικτατορική πάλη του λαού μας αποτελεί η οργανωμένη πάλη ενάντια στην πολιτική που σε καιρό ειρήνης μας ξεζουμίζει στη δουλειά και σε καιρό πολέμου μας καλεί «να συνηθίσουμε σε φέρετρα και κουλτούρα πολέμου».

Η πάλη ενάντια στους πολέμους δεν είναι ξεκομμένη από την πάλη για το ψωμί του λαού, δεν είναι ξεκομμένη από την πάλη ενάντια στην ακρίβεια και την υποβάθμιση της ζωής μας, την κάλυψη των αναγκών μας σε Υγεία και Παιδεία, για όλα τα σύγχρονα δικαιώματα της νεολαίας και του λαού, για τις λαϊκές ελευθερίες.

Τα συνθήματά του για “Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία”, “Εξω οι ΗΠΑ, έξω το ΝΑΤΟ” παραμένουν επίκαιρα και ζωντανά στον αγώνα ενάντια στην εμπλοκή της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στην πάλη για τα σύγχρονα δικαιώματα της νεολαίας.

Ο Νοέμβρης του 1973 έδειξε ότι ο λαός έχει τη δύναμη. Στο δρόμο αυτό συνεχίζουμε τον αγώνα μας.