Τέλος στις φθαρμένες αρθρώσεις; Νέα ανακάλυψη δίνει ελπίδα σε εκατομμύρια ανθρώπους

Η αναγέννηση χόνδρου ίσως γίνει πραγματικότητα, καθώς νέα ανακάλυψη φέρνει ελπίδα σε εκατομμύρια ανθρώπους με φθαρμένες αρθρώσεις και οστεοαρθρίτιδα.

Για πολύ κόσμο, ο πόνος στα γόνατα, η δυσκαμψία στα ισχία και η δυσκολία στις καθημερινές κινήσεις είναι κάτι που έρχεται σιγά-σιγά με τα χρόνια ή μετά από έναν παλιό τραυματισμό. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι ακόμη και απλές στιγμές της ημέρας, όπως το να ανέβεις σκάλες, να σηκωθείς από μια καρέκλα ή να περπατήσεις άνετα, μπορούν να γίνουν δύσκολες και κουραστικές.

Μέχρι σήμερα, οι πιο συνηθισμένες λύσεις είναι τα παυσίπονα, η φυσικοθεραπεία και, όταν η φθορά έχει προχωρήσει πολύ, η χειρουργική αντικατάσταση άρθρωσης, με μεγάλο χρόνο αποκατάστασης και σημαντικές συνέπειες για την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής του ασθενούς. Γι’ αυτό και η νέα έρευνα από το Stanford Medicine γεννά τόσο μεγάλο ενδιαφέρον, αφού δείχνει ότι πλησιάζουμε σε μια εποχή όπου οι αρθρώσεις δεν θα αντιμετωπίζονται μόνο ως ένα σημείο πόνου, αλλά ως ένας ιστός που μπορεί να ξαναβρεί μέρος της ικανότητάς του να επουλώνεται.

Στο επίκεντρο της μελέτης βρίσκεται η πρωτεΐνη 15-PGDH, η οποία φαίνεται να αυξάνεται όσο μεγαλώνει η ηλικία και να περιορίζει τη φυσική δυνατότητα του οργανισμού να ανανεώνει κατεστραμμένους ιστούς. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν έναν αναστολέα αυτής της πρωτεΐνης σε ηλικιωμένα ποντίκια με φθαρμένο χόνδρο στα γόνατα και παρατήρησαν ότι ο χόνδρος έγινε ξανά πιο παχύς, πιο λείος και πιο λειτουργικός. Τα ζώα περπατούσαν πιο σταθερά και στήριζαν καλύτερα το βάρος τους, κάτι που δείχνει βελτίωση στην κατάσταση της άρθρωσης. Ένα ακόμη σημαντικό εύρημα ήταν ότι, σε περιπτώσεις τραυματισμού παρόμοιου με ρήξη πρόσθιου χιαστού, η θεραπεία φάνηκε να προστατεύει την άρθρωση και να περιορίζει τη μελλοντική φθορά.

Η έρευνα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή δεν περιορίστηκε μόνο στα πειραματόζωα. Οι επιστήμονες δοκίμασαν την ίδια προσέγγιση και σε ανθρώπινο αρθριτικό ιστό από γόνατα που είχαν αφαιρεθεί κατά τη διάρκεια χειρουργείων αντικατάστασης άρθρωσης. Μετά από μία εβδομάδα έκθεσης στο φάρμακο στο εργαστήριο, τα δείγματα εμφάνισαν παχύτερο και πιο ανθεκτικό χόνδρο, μαζί με λιγότερα σημάδια φλεγμονής. Ίσως το πιο ελπιδοφόρο στοιχείο είναι ότι η θεραπεία δεν φαίνεται να βασίζεται σε πολύπλοκες κυτταρικές παρεμβάσεις ή σε μεταμόσχευση νέων κυττάρων, αλλά στο ότι βοηθά τα ήδη υπάρχοντα χονδροκύτταρα να λειτουργήσουν ξανά πιο «νεανικά», ώστε να υποστηρίξουν την επιδιόρθωση του ιστού.

Αν αυτή η προσέγγιση αποδειχθεί ασφαλής και αποτελεσματική και στους ανθρώπους, τότε ίσως αλλάξει ουσιαστικά ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζεται η οστεοαρθρίτιδα. Αντί να μιλάμε μόνο για προσωρινή ανακούφιση από τον πόνο, ίσως στο μέλλον μιλάμε για πραγματική επιβράδυνση ή και αντιστροφή της φθοράς. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι υπάρχουν ακόμη αρκετά ερωτήματα, όπως πόσο διαρκεί το αποτέλεσμα, αν θα χρειάζονται επαναλαμβανόμενες θεραπείες και πώς θα λειτουργήσει η μέθοδος σε ανθρώπους με πιο προχωρημένη νόσο. Παρ’ όλα αυτά, το γεγονός ότι ένας από του στόματος αναστολέας της 15-PGDH δοκιμάζεται ήδη σε πρώιμο στάδιο σε ανθρώπους για μυϊκή αδυναμία που σχετίζεται με την ηλικία, ενισχύει την αίσθηση ότι η αναγέννηση χόνδρου δεν μοιάζει πια με μακρινό σενάριο, αλλά με μια πιθανότητα που αρχίζει να φαίνεται όλο και πιο κοντά.

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου ή μέρους αυτών μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το https://paidis.com/ και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.