Το θερμόμετρο γράφει 35°C, αλλά το σώμα μπορεί να νιώθει 50°C – Ο Δείκτης Θερμότητας εξηγεί γιατί

Μια αέρια μάζα με θερμοκρασία περίπου 35°C και σχετικά χαμηλή υγρασία επιβαρύνει τον οργανισμό πολύ λιγότερο από την ίδια ακριβώς θερμοκρασία όταν η υγρασία βρίσκεται σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα.

Όταν η σχετική υγρασία ξεπερνά ακόμη και το 80%, η αισθητή θερμοκρασία μπορεί να πλησιάσει τους 50°C.

Δείτε το Δείκτη Θερμότητας: (Κάθετα βλέπουμε τη ΣΧΕΤΙΚΗ ΥΓΡΑΣΙΑ, Οριζόντια τη ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ ΤΟΥ ΑΕΡΑ, και εκεί που συναντούνται τα δύο, βλέπουμε τη ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ: π.χ. Με Θερμοκρασία αέρα: 34 και Υγρασία: 60, η Θερμοκρασία που νιώθει το σώμα ‐ η αισθητή θερμοκρασία – είναι 42 βαθμοί!)

Ο λόγος βρίσκεται στον φυσικό μηχανισμό ψύξης του σώματός μας.

Όταν ζεσταινόμαστε, ιδρώνουμε. Όμως αυτό που μας δροσίζει δεν είναι απλώς ο ιδρώτας πάνω στο δέρμα, αλλά κυρίως η εξάτμισή του. Όσο περισσότερη υγρασία περιέχει ο αέρας, τόσο δυσκολότερα εξατμίζεται ο ιδρώτας.

Έτσι, το σώμα δυσκολεύεται να αποβάλει τη θερμότητα που συσσωρεύει.

Με απλά λόγια: η υψηλή υγρασία μπορεί να μετατρέψει μια ήδη πολύ ζεστή ημέρα σε πολύ μεγαλύτερη δοκιμασία για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Όταν η ζέστη γίνεται πρόβλημα υγείας

Η παρατεταμένη έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες μπορεί αρχικά να προκαλέσει θερμική εξάντληση, με συμπτώματα όπως αφυδάτωση και ζάλη.

Σε σοβαρότερες περιπτώσεις, όμως, η κατάσταση μπορεί να εξελιχθεί σε θερμοπληξία, όταν ο οργανισμός δεν καταφέρνει πλέον να διατηρήσει αποτελεσματικά τη θερμοκρασία του.

Οι παρατεταμένοι καύσωνες έχουν επίσης συσχετιστεί με αυξημένα περιστατικά καρδιακών επεισοδίων, εγκεφαλικών και αναπνευστικών προβλημάτων.

Ιδιαίτερα ευάλωτοι είναι οι ηλικιωμένοι, τα παιδιά και οι άνθρωποι με ήδη υπάρχοντα προβλήματα υγείας.

Αυξημένο κίνδυνο αντιμετωπίζουν όμως και όσοι εργάζονται για πολλές ώρες σε εξωτερικούς χώρους, όπως οικοδόμοι, αγρότες και εργαζόμενοι σε χειρωνακτικές εργασίες, καθώς η συνεχής έκθεση στη ζέστη αυξάνει σημαντικά την καταπόνηση του οργανισμού.

Η ζέστη δεν τους πλήττει όλους με τον ίδιο τρόπο

Υπάρχει και μια κοινωνική διάσταση που συχνά περνά σε δεύτερη μοίρα.

Οι άνθρωποι που ζουν σε συνθήκες φτώχειας μπορεί να είναι περισσότερο εκτεθειμένοι στις συνέπειες ενός θόλου θερμότητας, καθώς συχνά κατοικούν σε σπίτια που υπερθερμαίνονται εύκολα ή δεν διαθέτουν επαρκείς δυνατότητες ψύξης.

Υλικά και επιφάνειες που συγκρατούν τη θερμότητα μπορούν να μετατρέψουν το εσωτερικό ενός σπιτιού σε παγίδα ζέστης, ιδιαίτερα όταν οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες διαρκούν για ημέρες.

Και εδώ ακριβώς εμφανίζεται ένα ακόμη πρόβλημα.

Ο κρυφός κίνδυνος της νύχτας

Θα περίμενε κανείς ότι μετά από μια εξαντλητικά ζεστή ημέρα, η νύχτα προσφέρει στον οργανισμό την ευκαιρία να ανακάμψει.

Δεν συμβαίνει πάντα.

Οι λεγόμενες «τροπικές νύχτες», κατά τις οποίες η θερμοκρασία παραμένει πολύ υψηλή και δεν υποχωρεί επαρκώς, στερούν από το ανθρώπινο σώμα το πολύτιμο διάστημα που χρειάζεται για να αποβάλει τη θερμότητα της ημέρας.

Όταν αυτό επαναλαμβάνεται για πολλές συνεχόμενες ημέρες και νύχτες, η θερμική επιβάρυνση συσσωρεύεται.

Γι’ αυτό ένας ισχυρός καύσωνας δεν πρέπει να αξιολογείται μόνο από τη μέγιστη θερμοκρασία που θα δείξει το θερμόμετρο το μεσημέρι.

Σημασία έχουν ταυτόχρονα:

• η υγρασία,
• η διάρκεια της ζέστης και το
• πόσο πέφτει η θερμοκρασία τη νύχτα.

Και αυτό εξηγεί γιατί δύο ημέρες με την ίδια θερμοκρασία των 35°C μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικές για το ανθρώπινο σώμα: η μία απλώς πολύ ζεστή και η άλλη δυνητικά επικίνδυνη.