600 κενές θέσεις στα τμήματα Νοσηλευτικής το 2026: όταν τα παιδιά γυρνάνε την πλάτη στο ΕΣΥ
Οι 600 κενές θέσεις στα τμήματα Νοσηλευτικής φέτος, δεν είναι απλώς ένας αριθμός για τα δελτία. Είναι ένα καμπανάκι για το πού πάει η δημόσια υγεία.
Τα τελευταία δύο χρόνια η κατάσταση πάει από το κακό στο χειρότερο στα δημόσια νοσοκομεία, κάτι που φαίνεται και από τη μεγάλη αύξηση των κενών θέσεων στα Τμήματα Νοσηλευτικής.
Κάθε κενή θέση είναι ένας νέος που δεν μπήκε καν στη διαδικασία να γίνει νοσηλευτής. Και όταν αυτό συμβαίνει μαζικά, δεν μπορείς να το φορτώσεις στους 18χρονους.
Το ερώτημα είναι γιατί δεν διαλέγουν τη Νοσηλευτική, τί βλέπουν και λένε: «Όχι, δεν θέλω να μπλέξω με αυτό».
Οι εικόνες που τους κόβουν τη φόρα
Βλέπουν νοσηλευτές να τρέχουν για δεκάδες ασθενείς ταυτόχρονα, σε συνθήκες που δεν βγαίνουν ανθρώπινα.
Βλέπουν βάρδιες που δεν τελειώνουν, ωράρια που διαλύουν τον ύπνο, ρεπό που χάνονται και άδειες που δίνονται μόνο όταν το επιτρέπουν οι ανάγκες του νοσοκομείου.
Βλέπουν σώματα που δεν αντέχουν άλλο: ορθοστασία, μετακινήσεις ασθενών, σωματική καταπόνηση, πόνο και εξάντληση.
Βλέπουν καθημερινά βαριά περιστατικά, θανάτους, πίεση και μια ευθύνη που δεν συγχωρεί λάθη.
Βλέπουν και την άλλη πλευρά: όλη αυτή η υποστελέχωση των νοσοκομείων και όχι μόνο, να οδηγεί σε φωνές, ένταση και, σε αρκετές περιπτώσεις, λεκτική ή σωματική βία από συνοδούς ασθενών.
Και στο τέλος βλέπουν το πιο αποκαρδιωτικό συμπέρασμα: η ίδια δύσκολη δουλειά, με την ίδια τεράστια ευθύνη, στην Ελλάδα αμείβεται με μισθούς δυσανάλογους προς το βάρος του επαγγέλματος. Δεν είναι τυχαίο ότι χιλιάδες Έλληνες νοσηλευτές επέλεξαν τα τελευταία χρόνια να εργαστούν στο εξωτερικό, όπου οι αποδοχές είναι αισθητά υψηλότερες και η εργασία τους αναγνωρίζεται περισσότερο.
Για έναν νέο άνθρωπο που σχεδιάζει το μέλλον του, το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: αν θέλει να ζήσει αξιοπρεπώς ως νοσηλευτής, η Ελλάδα δύσκολα μοιάζει με την πρώτη επιλογή.
Ένας κύκλος που σφίγγει όλο και περισσότερο
Λιγότερο προσωπικό σημαίνει περισσότερη δουλειά για όσους μένουν.
Περισσότερη δουλειά σημαίνει εξουθένωση.
Η εξουθένωση οδηγεί σε παραιτήσεις, πρόωρες αποχωρήσεις και μετανάστευση στο εξωτερικό.
Και κάθε αποχώρηση κάνει τις συνθήκες ακόμη δυσκολότερες για όσους απομένουν.
Δεν είναι «θέμα επιλογών» των νέων
Η υποστελέχωση του ΕΣΥ, οι εξαντλητικές βάρδιες, οι χαμηλές αποδοχές σε σχέση με την ευθύνη και ένα σύστημα που στηρίζεται ολοένα και περισσότερο στο φιλότιμο των εργαζομένων του, και με προβλήματα που παραμένουν χωρίς ουσιαστική αντιμετώπιση, δεν αφήνουν πολλές επιλογές στους νέους.
Οι 600 κενές θέσεις είναι μια σοβαρή ένδειξη ότι το δημόσιο σύστημα υγείας νοσεί σοβαρά.
Και το πρόβλημα δεν μένει στις σχολές
Αν σήμερα δεν μπαίνουν αρκετοί νέοι στη Νοσηλευτική, αύριο δεν θα υπάρχουν αρκετοί νοσηλευτές στα δημόσια νοσοκομεία.
Και όταν οι ανάγκες αυξάνονται, ο πληθυσμός γερνά και οι έμπειροι επαγγελματίες αποχωρούν, το κενό δεν καλύπτεται με ευχές ούτε με αποσπασματικές λύσεις.
Οι 600 κενές θέσεις δεν είναι απλώς μια στατιστική.
Είναι μια προειδοποίηση ότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας κινδυνεύει να ξεμείνει από το πολυτιμότερο κεφάλαιό του: τους ανθρώπους του.
Και αν η Πολιτεία δεν αντιμετωπίσει τις αιτίες που απομακρύνουν τους νέους από το επάγγελμα, το τίμημα δεν θα το πληρώσουν μόνο οι νοσηλευτές.
Θα το πληρώσει ολόκληρη η κοινωνία, όταν οι ελλείψεις προσωπικού μεταφραστούν σε ακόμη μεγαλύτερη πίεση για το ΕΣΥ και σε χαμηλότερο επίπεδο φροντίδας για τους ασθενείς.
Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου ή μέρους αυτών μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το https://paidis.com/ και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.
▌ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΣΗΜΕΡΑ
