![EKL1](https://paidis.com/wp-content/uploads/2017/11/EKL1-678x381.jpg)
ΓΡΑΦΕΙ Ο Ιωάννης Μπλέκος, αντιπρόεδρος του ΕΚΝΛ
Ποιος νέος εργαζόμενος που βγήκε στην παραγωγή, στα χρόνια της κρίσης, που είναι σήμερα 20-25 ετών, θα καταφέρει να έχει 40 χρόνια εργασίας; Ποιος εργαζόμενος θα έχει 35 έτη δουλειάς όταν η καταγεγραμμένη ανεργία όλα αυτά τα χρόνια είναι σταθερά πάνω από 1 εκατ.;
Ποιος νέος εργαζόμενος που έχει φάει απολύσεις με το κουτάλι, που έχει δουλέψει όλες τις μορφές της ευέλικτης εργασίας, “part time”, με 4ωρα – 6ωρα, με Σαββατοκύριακα. Με σεζόν, ποιος εργαζόμενος που περιπλανιέται από δουλειά σε δουλειά, που έχει μπει σε 5μηνα προγράμματα του ΟΑΕΔ, θα έχει τα 12.000 ένσημα;
Η σύνταξη βγαίνει μέσα από τα ποσοστά αναπλήρωσης που διαμορφώνει η κάθε κυβέρνηση πάνω στα χρόνια ασφάλισης και επιπλέον πάνω στο συντάξιμο μισθό. Τι σύνταξη και τι παροχές θα έχουν οι εργαζόμενοι που είδαν σε μια νύχτα τον κατώτερο μισθό στα 586 ευρώ; Τι σύνταξη θα έχουν οι εργαζόμενοι που όλα αυτά τα χρόνια αμείβονται με μισθό από 250 έως 400 ευρώ;
Χρησιμοποιώντας αυτά τα στοιχεία που είναι αληθή διαδίδεται από διάφορα κέντρα, ειδικά με στόχο πιο νέους εργαζόμενους, η αντίληψη ότι «αφού δεν θα πάρετε σύνταξη ποτέ ή, αν πάρετε, αυτή θα είναι ένα ξεροκόμματο, η ιδιωτικοποίηση της Ασφάλισης είναι η μόνη λύση». Ποια είναι η αλήθεια;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πρόκειται για μια ύπουλη προπαγάνδα, η οποία εκπορεύεται από όλους όσοι θέλουν να κρατήσουν τους εργαζόμενους μακριά από τον αγώνα ενάντια στην αντιασφαλιστική επίθεση και να τους σπρώξουν στα νύχια των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών.
Η ιδιωτικοποίηση της Ασφάλισης είναι «λύση» μόνο για τους επιχειρηματικούς ομίλους, που θα βάλουν στο χέρι τα δισεκατομμύρια ευρώ των ασφαλιστικών εισφορών (100δις λέει ο υπουργός Μιταράκης ότι είναι), χωρίς μάλιστα να αναλαμβάνουν καμία δέσμευση για το τι θα επιστρέψουν στους ασφαλισμένους μετά από 35 και 40 χρόνια δουλειάς.
Καμία «λύση» και καμία ασφάλεια δεν προσφέρει η ιδιωτικοποίηση στους ασφαλισμένους, που θα βλέπουν να τζογάρεται ο μόχθος τους σε πακέτα «χαμηλού», «μεσαίου» και «υψηλού επενδυτικού κινδύνου», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο πόρισμα της «Επιτροπής Σοφών» που έστησε η κυβέρνηση για την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης.
Την απάντηση δίνει η ίδια η πικρή πορεία εργαζομένων και συνταξιούχων από την ιστορία τέτοιων ιδιωτικών ασφαλιστικών σχημάτων, τα οποία, ανεξάρτητα από τη συγκεκριμένη μορφή που έχουν σε κάθε χώρα, υπακούν στους νόμους του τζόγου…
Είναι χαρακτηριστικό ότι στη διάρκεια της τελευταίας καπιταλιστικής κρίσης έχασαν μέχρι και το 40% των αποθεματικών τους. Ακραίο παράδειγμα – αλλά όχι μοναδικό- είναι η γνωστή περίπτωση «Enron» στις ΗΠΑ, οι εργαζόμενοι της οποίας είδαν τις εισφορές τους να εξαϋλώνονται με τη χρεοκοπία της εταιρείας, στις μετοχές της οποίας είχε επενδύσει μεγάλα κεφάλαια το συνταξιοδοτικό ταμείο. Στην Ελλάδα είχαμε το παράδειγμα της ΑΣΠΙΣ, ακόμα τρέχουν στα δικαστήρια. Το 2016, σε δημοσίευμά του, το «Bloomberg» ανέφερε ότι σε «τεστ αντοχής» σε αυτά τα συνταξιοδοτικά ταμεία στις χώρες της Ευρωζώνης διαπιστώθηκε ότι το έλλειμμά τους ανέρχεται σε 428 δις. Ευρώ! Χαρακτηριστική περίπτωση είναι το συνταξιοδοτικό πρόγραμμα της γερμανικής «Lufthansa», το έλλειμμα του οποίου ανέρχεται στο ποσό των 6,6 δις ευρώ, όσο δηλαδή και ολόκληρη η κεφαλαιοποίηση της εν λόγω εταιρείας…
Με αποσπασματικά νούμερα και «αποδόσεις», τα επιτελεία του κεφαλαίου επιχειρούν να συσκοτίσουν όλα τα παραπάνω, να δελεάσουν τους εργαζόμενους και ειδικά τη νέα βάρδια, την ίδια ώρα μάλιστα που η ανεργία των νέων παραμένει στα ύψη, η «ευελιξία» απογειώνεται, οι μισθοί συμπιέζονται συνεχώς.
Αξιοποιώντας την υποχώρηση του εργατικού κινήματος, το ρόλο του εργατοπατερισμού, την ίδια τη λεηλασία των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων για τη στήριξη του κεφαλαίου, επιχειρούν να συσκοτίσουν το γεγονός ότι η δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση αποτελεί κατάκτηση ιστορικών αγώνων των εργαζομένων και του λαού, ότι η υπεράσπισή της αποτελεί πεδίο μάχης για την προστασία των γηρατειών, για την προστασία όλων των εργαζομένων σε περιπτώσεις ατυχήματος, ακόμα και αναπηρίας.
Μαζικός αγώνας για Δημόσια Υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση
«Το σκηνικό που χτίζεται και προετοιμάζει τα νέα δεινά για συνταξιούχους και ασφαλισμένους μπορεί να το ανατρέψει ο κοινός αγώνας των εργαζομένων, των συνταξιούχων, σε συμμαχία με τα άλλα λαϊκά στρώματα, που θα έχει ως σημαία του τη διεκδίκηση Δημόσιας Υποχρεωτικής Κοινωνικής Ασφάλισης. Αγώνας μαζικός, οργανωμένος, μέσα στους χώρους δουλειάς, στις πόλεις και τα χωριά, για την κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων των κυβερνήσεων και των τριών μνημονίων των ΝΔ, ΠΑΣΟΚ,ΣΥΡΙΖΑ».
Να επιστραφούν όλα τα κλεμμένα αποθεματικά των Ταμείων. Είναι ο ιδρώτας και το αίμα του εργαζόμενου λαού μας, δεν μπορεί να περάσει η λογική που καλλιεργούν τα αστικά κόμματα, «περασμένα – ξεχασμένα»! Να θυμίσουμε ότι μόνο με το περιβόητο PSI, το «κούρεμα» δηλαδή των ασφαλιστικών ταμείων για τη σωτηρία των τραπεζών, χάθηκαν πάνω από 10 δισ. Ευρώ σε ένα βράδυ.
ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΙΣ 7 ΦΛΕΒΑΡΗ 6.30Μ.Μ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ