Να ανοίξει τα πολιτικά χαρτιά της η κ. Καρυστιανού γιατί από αυτόκλητους σωτήρες χορτάσαμε

ΓΡΑΦΕΙ Ο Γιάννης Παιδής

Η νέα χρονιά μας βρήκε με την ξεκάθαρη πλέον ανακοίνωση της Mαρίας Καρυστιανού περί εισόδου της στην πολιτική σκηνή μέσω κόμματος ή κινήματος που στήνεται και στο οποίο δεν θα έχει θέση κανένας από το νυν πολιτικό σύστημα, θα είναι ένα κόμμα πάνω από τα κόμματα και δεν θα είναι ούτε δεξιό, ούτε αριστερό.

Προερχόμενη προφανώς από τον δεξιό – κεντρικό χώρο η ίδια η κ. Καρυσταανού φρόντισε να δώσει το στίγμα της εξαπολύοντας επίθεση στον Αλέξη Τσίπρα κατηγορώντας τον για το πλέον κατάπτυστο μνημόνιο που έφερε στη χώρα μας και για εξαπάτηση του ελληνικού λαού.

Απειρη πολιτικός η ίδια αλλά συνεπαρμένη από μία αλλαζονεία που προφανώς πηγάζει από τις μετρήσεις δημοσκοπήσεων, λίγα λεπτά αργότερα στην ίδια συνέντευξη έπλεξε το εγκώμιο του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νικόλαου Φαραντούρη, ξεχνώντας ότι ο εν λόγω πολιτικός υπήρξε εκ των στενών συνεργατών του Αλέξη Τσίπρα, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ που έφερε το κατάπτυστο μνημόνιο, υποψήφιος βουλευτής του κόμματος, ευρωβουλευτής και ένας εκ των διεκδικητών της προεδρίας του ίδιου κόμματος.

Ολο το προηγούμενο διάστημα και μετά τις διαψεύσεις της κ. Καρυστιανού για κάθοδό της στην πολιτική πρακολουθούσαμε ένα μπαράζ παρεμβάσεων της ίδιας που προδιέθεταν για τις αποφάσεις της να ασχοληθεί με την πολιτική, με ενδιαφέρον θα έλεγα, αν και πάντα πίσω από τις παρεμβάσεις της υπήρχε ένα θολό τοπίο για το τί ακριβώς πρεσβεύει, για το πώς τοποθετείται πολιτικά και για το τί θέλει να πετύχει, γιατί αν και χαροκαμένη μάνα που έχασε το παιδί της στο έγκλημα των Τεμπών και σεβάμαστε τον πόνο και την οργή της κανείς δεν πιστεύει ότι μπαίνει στην πολιτική μόνο και μόνο για να βρουν δικαίωση τα αδικοχαμένα παιδιά και οι χαροκαμένοι γονείς και συγγενείς τους.

Πλέον με δεδομένη τη βούλησή της να μπει στην πολιτική τα ερωτήματα που γεννούνται είναι πολλά και εύλογα αφού αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις και αν αυτές δικαιωθούν στην κάλπη, τότε είναι βέβαιο ότι θα ρυθμίζει τόσο τη ζωή μας όσο και την πολιτική ζωή της χώρας.

Αρχικά πρέπει να ξεκαθαρίσει αν κατανοεί και αν αποδέχεται τους όρους Δεξιά και Αριστερά που σηματοδοτούν την αντιμετώπιση των κοινωνικών και πολιτικών ζητημάτων που πηγάζουν από διαπάλη χρόνων που εδράζεται στην πάλη των τάξεων και στην ανάγκη της κοινωνίας να εκφραστεί με διαφορετικό πρόσημο σε όλα τα ζητήματα. Αλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ισοπέδωση και η προσπάθεια κατάργησης του διαχωρισμού Δεξιά – Αριστερά ανήκει στην ακροδεξιά όπως άλλωστε και η θέση ότι όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι και δεν αξίζουν την εμπιστοσύνη μας.

Αφορίζοντας τους πολιτικούς η κ. Καρυστιανού δεν κατανοεί ότι αφορίζει την ίδια την κοινοβουλευτική δημοκρατία και την ανάγκη των πολιτών να εκφραστούν μέσα από πολιτικούς σχηματισμούς ανάλογα με τον προσδιορίζει ο καθένας τον εαυτό του πολιτικά;

Η κ. Καρυστιανού στις τοποθετήσεις της αφήνει να εννοηθεί ότι το κόμμα της θα στλεχωθεί από «άριστους» και επιστήμονες λες και η κοινωνία δεν έχει χορτάσει από άριστους που φέρουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση που έχει φτάσει σήμερα η χώρα εξαιτίας των επιλογών τους και των σχεδιασμών τους.

Αραγε ποιός από τους υπουργούς ή τους πρωθυπουργούς δεν είναι κάτοχος μεταπτυχιακών και διδακτορικών κύκλων;

Μπορεί να μας διευκρινίσει αν επιθυμεί ή όχι να δημιουργήσει δίπλα της μία επιτροπή σοφών που δεν θα έχει καμία σχέση με την κοινωνία; Σκέφτεται δηλαδή να λειτουργήσει συγκεντρωτικά με μία ομάδα που θα παίρνει αποφάσεις τις οποίες θα ανακοινώνει χωρίς διάλογο στους υποστηρικτές της ώστε να γίνουν πολλαπλασιαστές των επιλογών της και των γύρω της αποφασίζοντας μακριά από την κοινωνία για την κοινωνία και τους εκφραστές της. Αλλωστε τέτοια δείγματα γραφής είχε δείξει και την περίοδο των ογκωδών διαδηλώσεωων για το έγκλημα των Τεμπών όταν καλούσε τον κόσμο να αφήσει κατά μέρος της κομματικές ταυτότητες και τις συνδικαλιστικές σημαίες αδιαφορώντας για τη στήριξη που έδωσε η πλειοψηφία του πολιτικού συστήματος και του συνδικαλιστικού κινήματος στον αγώνα για δικαιοσύνη στη χώρα, και για δικαίωση των θυμάτψων του εγκλήματος των Τεμπών.

Μέχρι σήμερα πέραν των επικίνδυνων για την αστική δημοκρατία τοποθετήσεων της κ. Καρυστιανού περι δεξιάς και αριστεράς και για τον αφορισμό των κομμάτων και των πολιτικών δεν ακούσαμε καμία θέση για τα εργασιακά, για την ακρίβεια, για την ανεργία, για την εξωτερική πολιτική, για το αγροτικό, για την παιδεία, την υγεία κ.λπ.

Αντίθετα την όλη της παρουσία μονοπωλεί, και δικαιωματικά για την ίδια, η ανάγκη για κάθαρση αναφορικά με το έγκλημα των Τεμπών και για δικαίωση των θυμάτων. Μόνο που η πολιτική δεν είναι μονοκαλλιέργεια που λένε και οι αγρότες που τώρα έχουν την τιμητική τους αν και δεν άκουσαν κάτι συγκεκριμένο από την κ. Καρυστιανού.

Δικαιοσύνη ναι, κάθαρση ναι, αλλά μέσα από ένα μείγμα πολιτικών που θα απαντούν στο σύνολο των αιτημάτων της κοινωνίας και των λαών που μαστίζονται από καταστροφικές πολιτικές που δυστυχώς για την κ. Καρυστιανού εδράζονται στο δόγμα «Ούτε δεξιά ούτε αριστερά. Ολοι ίδιοι είναι» που γεννά επικίνδυνους ακροδεξιούς μηχανισμούς και αναδεικνύει σκοτεινές, μισαλλόδοξες και ρατσιστικές δυνάμεις.

Καλό θα είναι λοιπόν η κ. Καρυστιανού πριν προχωρήσει στις επίσημες ανακοινώσεις για το νέο κόμμα ή κίνημα, να δώσει απαντήσεις σε όλα τα παραπάνω, γιατί από αυτόκλητους σωτήρες και πρεσβετές του νέου έχουμε χορτάσει.

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου ή μέρους αυτών μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το https://paidis.com/ και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

Τα πιο δημοφιλή Σήμερα

Τελευταία Νέα