ΕΣΥ: 500 άνθρωποι εγκαταλελειμμένοι στα ελληνικά νοσοκομεία
Ξεχασμένοι από τις οικογένειές τους – όσοι έχουν –, καταλήγουν να παραμένουν σε ένα νοσηλευτικό ίδρυμα του ΕΣΥ όχι επειδή χρειάζονται ιατρική φροντίδα, αλλά επειδή δεν υπάρχει άλλη δομή να τους υποδεχθεί
Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου, 1 το μεσημέρι. Στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο «Αττικόν» δεκάδες ασθενείς σε ράντζα κατακλύζουν τους διαδρόμους, ως αποτέλεσμα μεγάλης και δύσκολης ολονύκτιας εφημερίας. Ανάμεσά τους και άνθρωποι που δεν προσήλθαν στην εφημερία, αλλά βρίσκονται στο νοσοκομείο επί μήνες, ορισμένοι μάλιστα για περισσότερο από χρόνο, χωρίς να χρήζουν ιατρικής φροντίδας. Είναι τα λεγόμενα «κοινωνικά περιστατικά». Άνθρωποι που προσέρχονται στα νοσοκομεία για ένα ιατρικό ζήτημα και, όταν πλέον δεν χρειάζονται νοσηλεία, παραμένουν εκεί, καθώς δεν έχουν πού αλλού να απευθυνθούν.
Άνθρωποι ξεχασμένοι από τις οικογένειές τους – όσοι έχουν – οι οποίοι καταλήγουν να παραμένουν σε ένα νοσοκομείο όχι επειδή χρειάζονται ιατρική φροντίδα, αλλά επειδή δεν υπάρχει άλλη δομή να τους υποδεχθεί. Μια ευθύνη που, σε αυτές τις περιπτώσεις, θα έπρεπε να αναλαμβάνει η πολιτεία, εξασφαλίζοντας την κατάλληλη φροντίδα.
Οι εικόνες στο νοσοκομείο «Αττικόν» την επομένη της εφημερίας ήταν «γροθιά στο στομάχι». Ένας κύριος μεγάλης ηλικίας, ξαπλωμένος στην κλίνη του, κουλουριασμένος, δεν μπορεί να ανοίξει ούτε τα βλέφαρά του. Είναι «αγνώστων στοιχείων», σχολιάζουν μεταξύ τους εργαζόμενοι. Ο άνθρωπος ζει στο νοσοκομείο επί μήνες, μέσα σε θάλαμο μιας Παθολογικής Κλινικής. Παρότι αναπτύχθηκαν ράντζα στους διαδρόμους, τον ίδιο δεν τον μετακίνησαν από τον θάλαμο. Δεν άντεχαν οι νοσηλευτές, βλέποντας την κατάστασή του… Έξω από τον θάλαμο νοσηλείας, σε ράντζα, τουλάχιστον άλλα έξι «κοινωνικά περιστατικά». Μεταξύ αυτών, ένας νέος άνθρωπος, είναι δεν είναι 30 ετών. Το πρόσωπό του, καλυμμένο. Δείχνει να κοιμάται. Ζει στο νοσοκομείο για περισσότερο από ενάμιση χρόνο. Ουδείς γνωρίζει περισσότερα.
Υποκαθιστώντας το κράτος
Ελλείψει δομών κοινωνικής πρόνοιας, τα σημερινά νοσοκομεία του ΕΣΥ έχουν αναλάβει και αυτόν τον ρόλο. Έχουν μετατραπεί, χωρίς να είναι αυτή η αποστολή τους, σε καταφύγια ανθρώπων, υποκαθιστώντας ένα κράτος πρόνοιας που αδυνατεί να τους προσφέρει μια στέγη, ένα πιάτο φαΐ, φροντίδα και προστασία.
Οι υγειονομικοί υπολογίζουν ότι τα «κοινωνικά περιστατικά» που παραμένουν σήμερα στα Νοσηλευτικά Ιδρύματα ξεπερνούν τα 500. Ο αριθμός αυτός, ωστόσο, δεν αποτυπώνει το σύνολο του προβλήματος.
«Σε αυτόν δεν περιλαμβάνονται τα παιδιά που προσέρχονται στα νοσοκομεία κατόπιν εισαγγελικής εντολής, ούτε τα ογκολογικά και ψυχιατρικά περιστατικά» επισημαίνει ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημοσίων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ) Μιχάλης Γιαννάκος. Όπως εξηγεί, εάν στον αριθμό αυτόν προστεθούν οι ογκολογικοί ασθενείς που βρίσκονται στο τελευταίο στάδιο της νόσου και χρειάζονται νοσηλευτική φροντίδα, καθώς και οι ψυχιατρικοί ασθενείς που αδυνατούν να επιστρέψουν στην κοινότητα, ο πραγματικός αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος.
Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου ή μέρους αυτών μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το https://paidis.com/ και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.
▌ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΣΗΜΕΡΑ
