Η ευθύνη για την εθνική κυριαρχία δεν μετακυλίεται σε τρίτους

Η Γαλλία συνομίλησε με την Τουρκία για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου, η Άγκυρα χαμήλωσε τους τόνους και οι ΗΠΑ φέρονται να παρενέβησαν. Τί ακριβώς ειπώθηκε και ποιος έδωσε την έγκριση; Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει σαφείς απαντήσεις για ένα ζήτημα που αγγίζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Η εθνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα μιας χώρας δεν είναι ζητήματα που μπορούν να παραπέμπονται σε τρίτους. Η διπλωματική συνδρομή, όταν ζητείται και δοθεί είναι ευπρόσδεκτη. Η ευθύνη, όμως, για την υπεράσπιση των ελληνικών συμφερόντων ανήκει αποκλειστικά στην ελληνική κυβέρνηση. Και αυτή η ευθύνη δεν μπορεί να μεταβιβάζεται ούτε να συγκαλύπτεται πίσω από διπλωματικές διατυπώσεις.

Όταν η γαλλική κυβέρνηση επικοινωνεί επισήμως με την Τουρκία για έρευνες σε θαλάσσιες περιοχές όπου η Άγκυρα αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, η Αθήνα οφείλει να γνωρίζει τι ακριβώς λέγεται και με ποιους όρους. Δεν αρκεί να μας διαβεβαιώνει εκ των υστέρων ότι …όλα έγιναν νόμιμα.

Οι Γάλλοι μίλησαν, οι Τούρκοι χαμήλωσαν τους τόνους

Το καλοκαίρι του 2024 οι έρευνες για το υποθαλάσσιο καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου είχαν διακοπεί στην περιοχή της Κάσου, έπειτα από ένταση με την Τουρκία.

Τον Νοέμβριο του 2026, με την επανέναρξη των εργασιών στον ορίζοντα, η Άγκυρα αμφισβήτησε εκ νέου τις ελληνικές αναγγελίες και εξέδωσε αντι-NAVTEX, υποστηρίζοντας ότι απαιτείται τουρκική συναίνεση.

Στο μεταξύ, πραγματοποιήθηκαν γαλλοτουρκικές διπλωματικές επαφές και, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, η γαλλική πλευρά απέστειλε ρηματική διακοίνωση στην Τουρκία για τις έρευνες του πλοίου Abeille Marengo. Λίγο αργότερα, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν εμφανίστηκε …καθησυχαστικός.

Τι ακριβώς μεσολάβησε; Τι είπαν οι Γάλλοι στην Άγκυρα; Τι άκουσαν από τους Τούρκους; Και τί γνωρίζει η ελληνική κυβέρνηση;

Η χρονική αλληλουχία επιβάλλει να δοθούν εξηγήσεις.

Η Γαλλία δεν είναι αρμόδια να αποφασίζει για ελληνικά δικαιώματα

Η ελληνική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η Γαλλία δεν ζήτησε άδεια από την Τουρκία, αλλά προχώρησε σε απλή γνωστοποίηση των εργασιών. Ωστόσο, το ζήτημα δεν εξαντλείται στον …χαρακτηρισμό μιας διπλωματικής ενέργειας.

Η γαλλική κυβέρνηση μπορεί να εκπροσωπεί τα γαλλικά συμφέροντα. Δεν μπορεί όμως να διαπραγματεύεται ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα χωρίς τη γνώση και τη συναίνεση της Ελλάδας.

Υπήρξε τέτοια διαπραγμάτευση; Δεν γνωρίζουμε, και ακριβώς γι’ αυτό χρειάζεται να μάθουμε το περιεχόμενο της επικοινωνίας.

Η Ελλάδα είχε εγκρίνει τη συγκεκριμένη διατύπωση της γαλλικής διακοίνωσης; Γνώριζε τί είχε προηγηθεί στις επαφές Παρισιού–Άγκυρας; Ενημερώθηκε για όσα συζητήθηκαν;

Δεν πρόκειται για λεπτομέρειες διπλωματικού πρωτοκόλλου. Πρόκειται για τον τρόπο με τον οποίο ασκούνται και προστατεύονται τα δικαιώματα της χώρας μας.

Και σε τέτοια ζητήματα η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει το περιθώριο να εμφανίζεται ως απλός παρατηρητής των πρωτοβουλιών άλλων κρατών!

Οι σύμμαχοι δεν μπορούν να υποκαθιστούν την Ελλάδα

Στο διπλωματικό παρασκήνιο προστίθενται και οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, παρενέβησαν για να μην υπάρξουν εμπόδια στην υλοποίηση του έργου.

Η υποστήριξη από τη Γαλλία και τις ΗΠΑ μπορεί να είναι πολύτιμη, ιδιαίτερα απέναντι στις τουρκικές αμφισβητήσεις. Αλλά υπάρχει μια διαφορά που δεν επιτρέπεται να ξεχνάμε: άλλο είναι η Ελλάδα να αξιοποιεί τους συμμάχους της για να υπερασπιστεί τις θέσεις της, και άλλο να συνεννοούνται οι σύμμαχοι με την Τουρκία για θέματα ελληνικής κυριαρχίας, και η Ελλάδα να είναι απλός παρατηρητής, αν πιστέψουμε αυτά που ισχυρίζεται η κυβέρνηση!

Η κυβέρνηση οφείλει να γνωρίζει και να λογοδοτεί

Η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να περιορίζεται στη διαβεβαίωση ότι η γαλλική διακοίνωση δεν αναγνωρίζει τουρκική δικαιοδοσία. Οφείλει να εξηγήσει αν γνώριζε εκ των προτέρων το ακριβές περιεχόμενό της, εάν είχε συναινέσει στις διατυπώσεις της και ποια ήταν η δική της συμμετοχή στη διπλωματική διαχείριση.

Αν τα γνώριζε όλα, γιατί δεν μας ενημερώνει με σαφήνεια για τις ουσιαστικές πλευρές αυτής της συνεννόησης;

Αν δεν τα γνώριζε, πώς είναι δυνατόν μια κυβέρνηση άλλης χώρας να πραγματοποιεί τέτοιες επαφές για δραστηριότητες που συνδέονται άμεσα με ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα χωρίς να έχει προηγηθεί πλήρης ενημέρωση της Αθήνας;

Και στις δύο περιπτώσεις η πολιτική ευθύνη παραμένει στην ελληνική κυβέρνηση!