Περί κοινωνικής εργασίας στα σχολεία

Σάλο έχει προκαλέσει η είδηση για τη διευθύντρια ΕΠΑΛ στο Χαλάνδρι που έβαζε μαθητές του σχολείου να κάνουν διάφορες εργασίες με αντάλλαγμα το σβήσιμο απουσιών τους αφού μετά από ενστάσεις και διαμαρτυρίες το θέμα πήρε τεράστια δημοσιότητα με αποτέλεσμα η διευθύντρια να χάσει τη θέση της και στο σχολείο να ανοίγουν στόματα για τη συμπεριφορά της απέναντι σε μαθητές και εκπαιδευτικούς.

Ομως όπως είναι γνωστό εδώ και καιρό ανάλογη πρακτική πρότεινε με επιστολή του προς την υπουργό Παιδείας  διευθυντής μεγάλου ΕΠΑΛ στη Λάρισα, η οποία δημοσιεύθηκε και στο Τύπο. Στη συγκκριμένη επιστολή για το θέμα της κοινωνικής εργασίας ο συγκεκριμένος διευθυντής μεταξύ άλλων ανέφερε και τα παρακάτω:

«Η κοινωνική εργασία για μαθητές στα σχολεία θεωρώ ότι είναι μια πρόταση προς την σωστή κατεύθυνση με ότι δραστηριότητες αυτή περιλαμβάνει αλλά να αποτελεί εναλλακτική επιλογή στη θέση του μαθήματος και κίνητρο επιβράβευσης και όχι μέτρο τιμωρίας για παραβατική συμπεριφορά.

Είναι γεγονός ότι μεγάλο μέρος της παραβατικότητας οφείλεται σε μαθητές που είτε αδυνατούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των μαθημάτων, είτε δεν βρίσκουν ενδιαφέρον γι’ αυτό και είναι εχθρικοί απέναντι στο σχολείο. Ειδικά στις περιπτώσεις μαθητών που αδυνατούν να παραμείνουν επτά ώρες συνεχόμενα εντός της αίθουσας καθηλωμένοι σε ένα θρανίο η δημιουργική απασχόληση στον σχολικό χώρο επιβάλλεται, γιατί θα τους καταστήσει υπεύθυνους πολίτες, θα καλλιεργήσει την ενσυναίσθηση, το σεβασμό και το ενδιαφέρον τους για τον- χώρο που τους φιλοξενεί.

Επιπλέον, η αξιοποίηση των τεχνικών δεξιοτήτων τους πχ για καλαισθησία και φροντίδα του σχολικού χώρου, κηποτεχνικές παρεμβάσεις κ.α θα αποτρέψει αποκλίνουσες συμπεριφορές γιατί θα τους αποφορτίσει ψυχολογικά και σωματικά και η ενέργεια τους που πολλές φορές από μόνη της οδηγεί στην βία θα διοχετευτεί σε δημιουργικό αποτέλεσμα.

Το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο που αφορά στην φοίτηση των μαθητών και ειδικότερα στο θέμα των απουσιών αντιμετωπίζει τους μαθητές των Επαγγελματικών Λυκείων το ίδιο με τους μαθητές των Γενικών Λυκείων. Στα ΕΠΑΛ η πλειοψηφία των μαθητών διανύει αρκετά χιλιόμετρα καθημερινά για να μεταβεί στο σχολείο για την ειδικότητα που έχει επιλέξει.

Χρησιμοποιούνται αρκετές φορές δύο ή τρία δρομολόγια λεωφορείων ή ιδιωτικά μέσα με ότι δυσκολίες συνεπάγεται αυτό χωρίς να προβλέπεται κάποια περίπτωση ειδική για τη δικαιολόγηση αυτών των απουσιών.

Εν κατακλείδι. συνοψίζοντας τα παραπάνω εκτιμώ ότι μεγαλύτερη θεσμική κάλυψη και ευελιξία στον διευθυντή/ντρια της σχολικής μονάδας, χωρίς να παραγκωνίζεται ο ρόλος του Συλλόγου Διδασκόντων, σε συνδυασμό με μεγαλύτερη άνεση χρόνου δίπλα στα παιδιά θα τον/την καθιστούσε περισσότερο αποτελεσματικό/ή απέναντι σε κάθε είδους σχολικής βίας».

Σ.Σ.* Γιατί να διαγράφονται επιπλέον απουσίες;
Τα τελευταία χρόνια οι μαθητές και οι μαθήτριες έχουν όλο και περισσότερες δυνατότητες συμμετοχής σε δράσεις εντός και εκτός σχολείου. Προγράμματα δεξιοτήτων, δράσεις Ενεργού Πολίτη, πολιτιστικές και κοινωνικές πρωτοβουλίες προσφέρουν ουσιαστικές εμπειρίες μάθησης πέρα από τα στενά όρια της τάξης.

Η “καλαισθησία και φροντίδα του σχολικού χώρου” μπορεί άνετα να εντάσσεται στο πρόγραμμα του σχολείου ως προγραμματισμένη δράση. 

Εφόσον, λοιπόν, η εκπαιδευτική διαδικασία έχει ήδη εμπλουτιστεί με τόσες δραστηριότητες που συχνά πραγματοποιούνται εκτός αίθουσας, ποια είναι η λογική της επιπλέον διαγραφής απουσιών;

Ακόμη όμως και στην περίπτωση που ένας μαθητής χρειαστεί να απουσιάσει από το μάθημα για να διεκπεραιώσει μια εργασία για το σχολείο, η οποία δεν ήταν εκ των προτέρων προγραμματισμένη, το ερώτημα παραμένει: γιατί να διαγράφονται επιπλέον απουσίες;
Εφόσον η συγκεκριμένη απουσία συνδέεται άμεσα με σχολική δραστηριότητα, είναι αυτονόητο ότι δεν θα πρέπει να καταγράφεται. Αυτό, όμως, διαφέρει από τη διαγραφή ΠΡΟΣΘΕΤΩΝ απουσιών που δεν σχετίζονται με τη συγκεκριμένη δράση. Η λογική της «ανταποδοτικής» διαγραφής δημιουργεί θολά όρια και ενδέχεται να υπονομεύσει την αρχή της ίσης μεταχείρισης.

Γενικά, η πρακτική αυτή δημιουργεί εύλογα ερωτήματα. Μπορεί να καλλιεργήσει την αίσθηση άνισης μεταχείρισης ή ακόμη και να οδηγήσει σε ένα άτυπο «αλισβερίσι» μεταξύ διοίκησης και μαθητών, γεγονός που τελικά θα λειτουργήσει εις βάρος της διαφάνειας και της ισονομίας στο σχολικό περιβάλλον.
Ας αναλογιστούμε και το εξής: εάν ένας μαθητής χάσει τη χρονιά λόγω απουσιών, ποιος θα βρεθεί στο στόχαστρο; Είναι πιθανό ο διευθυντής να κατηγορηθεί από γονείς ότι δεν «βοήθησε» το παιδί τους όπως —ενδεχομένως— βοήθησε άλλους. Μια τέτοια εξέλιξη θα υπονόμευε το κύρος της διοίκησης και θα επιβάρυνε το ήδη απαιτητικό έργο των σχολείων.

Η συνέπεια, η σαφήνεια κανόνων και η ίση αντιμετώπιση όλων των μαθητών αποτελούν θεμέλια της εκπαιδευτικής κοινότητας. Οποιαδήποτε ρύθμιση σχετική με τις απουσίες οφείλει να υπηρετεί αυτές τις αρχές και όχι να δημιουργεί περιθώρια αμφισβήτησης ή συγκρούσεων.

ημείωση Συντάκτη

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου ή μέρους αυτών μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το https://paidis.com/ και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

▌ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΣΗΜΕΡΑ

▌ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ