Σπύρος Γραμμένος: Αυτό που μένει δεν είναι η εικόνα του καλλιτέχνη, αλλά το αποτύπωμα του έργου του

Με έναν λόγο που ισορροπεί ανάμεσα στο σαρκαστικό και το τρυφερό, μιλά για την έκθεση σε μια εποχή που όλα καταγράφονται, για τη διαφορά ανάμεσα στη σκηνή και τα social media, αλλά και για εκείνες τις πιο σιωπηλές πλευρές που δεν εκφράζονται εύκολα δημόσια.

Με ειλικρίνεια — κάποιες φορές ωμή, κάποιες φορές αφοπλιστική — ο ίδιος μας θυμίζει πως, τελικά, αυτό που μένει δεν είναι η εικόνα του καλλιτέχνη, αλλά το αποτύπωμα του έργου του. Και ίσως, κάπου εκεί, να βρίσκεται και η ουσία.

Διαβάστε την απολαυστική συνέντευξη:

Αν αφαιρέσουμε το χιούμορ από τον Σπύρο Γραμμένο, τι μένει; Είναι εργαλείο, καταφύγιο ή τρόπος να πεις πράγματα που αλλιώς δεν θα άντεχες;

Αν αφαιρέσουμε το χιούμορ από μένα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα με ξαναφτιάχνεις. Αυτό είναι το χιούμορ. Στο σοβαρό πλαίσιο της απάντησης, θα μένει ειλικρίνεια, ίσως πιο ωμή, ίσως πιο άβολη.
Το χιούμορ για μένα είναι και εργαλείο και καταφύγιο και τρόπος να μιλάω για την πραγματικότητα. Είναι ο τρόπος μου να προσεγγίζω αλήθειες.

Ζούμε σε μια εποχή που όλοι «εκτίθενται» διαρκώς. Εσύ εκτίθεσαι επί σκηνής εδώ και χρόνια. Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στη δική σου έκθεση και αυτή των social media — και ποια σε φοβίζει περισσότερο;

Η έκθεση στα social media είναι θραυσματική και συχνά επιφανειακή. Δείχνεις στιγμές, την πραγματική ζωή. Η σκηνή αντίθετα σε αναγκάζει να παραδώσεις την πλήρη παρουσία σου. Είναι πιο άμεση και αδυσώπητη. Αυτό που με φοβίζει περισσότερο στα social είναι η απώλεια της ουσίας, όταν η ταχύτητα και το αυτοματοποιημένο like καθορίζουν ποιες φωνές ακούγονται.

3. Έχεις μιλήσει πολλές φορές για αποτυχίες, αμηχανίες, απορρίψεις. Υπάρχει κάτι που ακόμα δεν έχεις τολμήσει να πεις δημόσια — και γιατί;

Τα έχω πει όλα στην ψυχοθεραπεία. Δεν θα σας αφήσω να βγάλετε λαβράκι!

4. Το χιούμορ σου συχνά ελαφραίνει τα πράγματα. Υπάρχουν όμως πλευρές σου που παραμένουν πιο σιωπηλές;

Φυσικά. Κάθε άνθρωπος έχει τις σκοτεινές του στιγμές. Είναι οι φόβοι, τα αδιέξοδα. Το χιούμορ μπορεί να τις καλύψει, αλλά δεν τις εξαφανίζει. Είναι εκεί και με περιμένουν στις πιο ήσυχες ώρες. Αλλά η μαγεία είναι πως η ζωή συνεχίζεται και πρέπει να συνεχίζεται.

5. Αν κάποιος σε παρατηρούσε εκτός σκηνής, σε μια απολύτως καθημερινή στιγμή, ποια εικόνα πιστεύεις ότι θα τον βοηθούσε να καταλάβει πραγματικά τον Σπύρο Γραμμένο;

Νομίζω πως πρέπει να μας είναι αδιάφορο το ποιος είναι ο καλλιτέχνης πίσω από το έργο. Είναι δύο ξεχωριστές οντότητες. Ο άνθρωπος πίσω απ’ το έργο, είναι για τους δικούς του ανθρώπους. Το έργο είναι αυτό που εκτίθεται και που έχουμε δικαίωμα να το αγαπήσουμε, να μην ασχοληθούμε καθόλου μαζί του ή να το απορρίψουμε.

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου ή μέρους αυτών μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το https://paidis.com/ και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.