Απάντηση του Διευθυντή του 5ου ΓΕΛ Λάρισας στο δημοσίευμα για την τρύπια οροφή σε αίθουσες του σχολείου

Ως Διευθυντής της σχολικής μονάδας και εκ του νόμου υπεύθυνος για την ασφάλεια των μαθητών και την εύρυθμη λειτουργία της, στο μέτρο που μου αναλογεί, σας απευθύνω το εξής εύλογο ερώτημα: γιατί δεν υπήρξε στοιχειώδης επικοινωνία μαζί μου πριν από τη δημοσίευση; Είναι βέβαιο ότι, αν είχαν ζητηθεί οι απαραίτητες διευκρινίσεις, το συγκεκριμένο άρθρο δεν θα είχε δημοσιευθεί με τη μορφή που τελικά έλαβε.

Τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως εξής:
Η ταράτσα και η σκεπή των πάνελ του διδακτηρίου παρουσιάζουν κατασκευαστικές αδυναμίες παλαιότερης περιόδου, γνωστές και διαχρονικά αντιμετωπιζόμενες. Από την πρώτη στιγμή συνεργάζομαι με την αρμόδια υπηρεσία του Δήμου, η οποία έχει αποστείλει επανειλημμένα τεχνικά συνεργεία, ενώ η Σχολική Επιτροπή έχει χρηματοδοτήσει επιμέρους επισκευές ύψους 3.000 ευρώ πριν από περίπου τρία έτη.

Τα λούκια καθαρίζονται τακτικά και προσωπικά έχω μεριμνήσει επανειλημμένα για τον έλεγχό τους, ακόμη και με αυτοπρόσωπη παρουσία στη στέγη (ως μη έχων υποχρέωση)! Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν παράγοντες που δεν είναι πάντοτε δυνατόν να προβλεφθούν.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει και από το ίδιο το φωτογραφικό υλικό που ο τεχνικός έχει στη διάθεσή του, μία μπάλα ποδοσφαίρου έφραξε το λούκι στο σημείο απορροής των όμβριων υδάτων. Λόγω της κατασκευής της στέγης, τα υπερχειλίζοντα νερά συγκεντρώθηκαν στο μέσο της ταράτσας και, αφού λίμνασαν, διέρρευσαν σε αίθουσα του δευτέρου ορόφου.

Εύλογα γεννάται το ερώτημα πώς είναι δυνατόν χωρίς να ερευνηθεί και να διαπιστωθεί η αιτία του προβλήματος, να προωθούνται προς δημοσίευση φωτογραφίες αποκομμένες από κάθε σχετική εξήγηση. Η δε αναπαραγωγή τους χωρίς καμία έρευνα ή διασταύρωση, δεν υπηρετεί την ουσιαστική ενημέρωση, αλλά τη δημιουργία εντυπώσεων και εσφαλμένων συμπερασμάτων.

Το περιστατικό αυτό δείχνει πόσο εύκολα ένα πραγματικό, αλλά περιορισμένο συμβάν μπορεί να διογκωθεί, όταν αποσπάται από το πραγματικό του πλαίσιο.

Ας διαλέξουμε, λοιπόν: αν θέλουμε ανοιχτά σχολεία και τα απογεύματα, με προαύλια ζωντανά και προσβάσιμα στην τοπική κοινωνία, οφείλουμε να αποδεχόμαστε και τα ενδεχόμενα που αυτό συνεπάγεται, να μείνει η μπάλα ποδοσφαίρου στη στέγη και να φράξει το λούκι, για παράδειγμα. Διαφορετικά, κλειδώματα, απαγορεύσεις και συρματοπλέγματα. Τότε, όμως, δεν θα μιλάμε για σχολεία, αλλά για χώρους άλλου χαρακτήρα.
Πριν, τέλος, δοθεί δημόσια έκταση σε ένα περιστατικό, καλό είναι να εξετάζεται αν πρόκειται για ουσιαστικό πρόβλημα που απαιτεί σοβαρή αντιμετώπιση ή για μια μπάλα που βρέθηκε στην ταράτσα και, στη συνέχεια, «πετάχτηκε στην εξέδρα», δημιουργώντας περισσότερο θόρυβο παρά φως. Εκτός κι αν αυτός είναι ο στόχος εξαρχής!

Υ.Γ. Τα στοιχεία των τεχνικών γραφείων και των ειδικών που έχουν ασχοληθεί με το ζήτημα είναι στη διάθεσή σας.

Σημείωση συντάκτη:

Με αφορμή το κείμενο του κυρίου διευθυντή του σχολείου, έχουμε να επισημάνουμε τα εξής:

Δημοσιογραφία είναι η δημοσιοποίηση προβλημάτων και καταγγελιών με στόχο την επίλυση κάποιου προβλήματος. Δημοσιογραφία δεν είναι να υπάρχει μία καταγγελία για περιστατικό που επιβεβαιώνεται από μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς και μάλιστα συνοδεύεται από αποδεικτικό υλικό και ο δημοσιογράφος να τρέχει να ενημερώνει τον κάθε υπεύθυνο πριν τη δημοσιοποίηση, γιατί αυτό αγγίζει τα όρια των δημοσίων σχέσεων. Αλλωστε ο κάθε υπεύθυνος μετά τη δημοσιοποίηση του προβλήματος έχει άφθονο χώρο να εκθέσει τις θέσεις του για το πρόβλημα.

Παράλληλα το να χαρακτηρίζεται ειρωνικό ένα δημοσίευμα που επιστρατεύει και το χιούμορ για να αναδείξει ένα πρόβλημα μάλλον δείχνει έλλειψη χιούμορ από την πλευρά του καταγγέλλοντα.

Και τώρα στο δια ταύτα: Ο κ. Διευθυντής παραδέχεται ότι «Η ταράτσα και η σκεπή των πάνελ του διδακτηρίου παρουσιάζουν κατασκευαστικές αδυναμίες παλαιότερης περιόδου, γνωστές και διαχρονικά αντιμετωπιζόμενες» κάτι που αποδεικνύει ότι και πρόβλημα υπάρχει και δεν έχει αντιμετωπιστεί οριστικά και καθολικά»

Οσο για τη μπάλα που έφραξε το λούκι να επισημάνουμε και πάλι ότι τα νερά, όπως παραδέχεται ο κ. διευθυντής, συγκεντρώνονται στο κέντρο της ταράτσας όπου και λιμνάζουν, λόγω προφανών κακοτεχνιών.

Κατά συνέπεια το ρεπορτάζ αναδεικνύει πραγματικό πρόβλημα που χρίζει άμεσης επίλυσης.

Καλό όμως είναι ο κ. διευθυντής του σχολείου να απαντήσει και σε κάποια άλλα ερωτήματα που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών:

• Τα νερά που διαπερνούν το ταβάνι και στάζουν στην αίθουσα περνάνε κοντά ή μακριά από καλώδια ηλεκτρικού ρεύματος και πόσο επικίνδυνο είναι αυτό για την πρόκληση βραχυκυκλώματος ή ηλεκτροπληξίας;
• Με δεδομένο ότι όπως παραδέχεται ο κ. διευθυντής το πρόβλημα είναι χρόνιο πόσο πιθανό είναι να φουσκώσει ο σοβάς της οροφής και να πέσει;

Τέλος τα ανοικτά σχολεία τα απογεύματα στα οποία αναφέρεται ο κ. διευθυντής, δεν εξαρτώνται από τα δημοσιεύματα και τα προβλήματα των σχολικών κτιρίων, ούτε στο βωμό των ανοικτών σχολείων θα σταματήσει η δημοσιοποίηση προβλημάτων.

Κλείνοντας θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι πιστεύουμε πως οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές που ανέδειξαν το πρόβλημα αλλά και εμείς που το δημοσιοποιήσαμε είμαστε όλοι στην ίδια πλευρά και στοχεύουμε στη λύση του προβλήματος της στέγης στο σχολείο.

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου ή μέρους αυτών μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το https://paidis.com/ και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.