Ο Ευριπίδης Κουτσίνας συνομιλεί με την Πολυξένη Καράκογλου

Ο Ευριπίδης Κουτσίνας συνομιλεί με την Πολυξένη Καράκογλου στα Interview Stories του The performART Larissa. Με αφορμή το “Solo” project και το νέο της άλμπουμ «Υπόσχεση», η Πολυξένη Καράκογλου μιλά για τη βαθιά, σχεδόν τελετουργική σύνδεση με το κοινό, την ευαλωτότητα, τον φόβο της έκθεσης, αλλά και τη δύναμη της αλήθειας.

Ξεκινώντας από το πιάνο σε ηλικία μόλις έξι ετών και περνώντας από το Μουσικό Σχολείο Πειραιά, η πορεία της δεν άργησε να βρει τον δρόμο της στη δισκογραφία μέσα από τη Μικρή Άρκτο. Από τις πρώτες της συμμετοχές και το «Ο άνθρωπος μπορεί» μέχρι τις «Πολύχρωμες Ζακέτες» και τις συνεργασίες με σημαντικούς δημιουργούς όπως ο Θάνος Μικρούτσικος και ο Κώστας Μακεδόνας, η διαδρομή της χαρακτηρίζεται από συνέπεια και καλλιτεχνική αναζήτηση. Σήμερα, με το άλμπουμ «Υπόσχεση», συνεχίζει να εξερευνά με ευαισθησία και ειλικρίνεια τον άνθρωπο και τις σχέσεις του.

Στο “Solo” project μιλάτε για μια σχεδόν τελετουργική σύνδεση, «ένας προς έναν» με το κοινό. Τι είναι αυτό που φοβάστε περισσότερο να αποκαλύψετε όταν η σκηνή μικραίνει τόσο πολύ και γίνεται σχεδόν μια προσωπική εξομολόγηση;

Όταν είσαι ο διασκεδαστής, αυτός που ψυχαγωγεί, παλεύεις συχνά με τους δαίμονες σου και όταν θες να μοιραστείς μια πιο σκοτεινή πλευρά, μια δύσκολη ιστορία θέλει θάρρος για να τραγουδήσεις την αλήθεια σου

Το νέο σας άλμπουμ «Υπόσχεση» περιστρέφεται γύρω από τη γυναίκα, όχι ως έννοια αλλά ως εμπειρία. Ποια είναι η πιο άβολη ή “μη αποδεκτή” πλευρά της γυναικείας ταυτότητας που νιώσατε την ανάγκη να υπερασπιστείτε μέσα από αυτά τα τραγούδια;

Η ευάλωτη πλευρά του ανθρώπου συνολικά, η αμφιβολία αν έχει τη δύναμη να παλέψει όλα όσα θέλει. Πιστεύω στον άνθρωπο, την αλληλεγγύη και στη σύνδεση και τα υπερασπίζομαι με κάθε τρόπο.

Από το «Ο άνθρωπος μπορεί» μέχρι το «Μη φοβηθείς», φαίνεται να διατρέχει τη δουλειά σας μια συνεχής μάχη ανάμεσα στην ελπίδα και στην πραγματικότητα. Σήμερα, μετά από μια δεκαετία δημιουργίας, πιστεύετε ακόμη ότι «ο άνθρωπος μπορεί» ή γράφετε περισσότερο για αυτά που δεν μπορεί;

Αν πάψω να το πιστεύω αυτό, νομίζω ότι θα σταματήσω να γράφω μουσική. Πιστεύω στον άνθρωπο, στη δύναμη του και στις αδυναμίες του που τον κάνουν ικανό για τα πιο όμορφα.

Στο τραγούδι «Οι ειδήσεις των 8» θίγετε ζητήματα χειραγώγησης και παθητικότητας. Πόσο δύσκολο είναι για έναν καλλιτέχνη να παραμένει κοινωνικά και πολιτικά ειλικρινής χωρίς φόβο απώλειας κοινού; Εσείς τι έχετε ρισκάρει μέχρι σήμερα;

Το ψέμα είναι κακός σύμβουλος και αν δεν είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου και κατά συνέπεια με αυτό που κάνεις χάνεις το ποιος είσαι. Έχω σίγουρα χάσει κοινό αλλά δεν μπορούμε να αρέσουμε σε όλους, ούτε να ταιριάζουμε με όλους. Παλεύω πολύ με τον εαυτό μου καθημερινά να μην προσπαθώ να τους έχω όλους χαρούμενους γιατί μετά δεν είμαι εγώ καλά.

Η «Υπόσχεση» αγγίζει θέματα όπως οι σχέσεις, ο έρωτας, η ενηλικίωση και η γονεϊκότητα. Αν έπρεπε να κρατήσετε μόνο μία “υπόσχεση” από αυτόν τον δίσκο για τον εαυτό σας, ποια θα ήταν;

Να συνεχίσω να πέφτω με τα μούτρα στην αγάπη, να λέω την αλήθεια και να ξεκινάω πάντα με τις καλύτερες προθέσεις.

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου ή μέρους αυτών μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το https://paidis.com/ και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.