Ευρωπαϊκή συμφωνία για την αποστολή απορριφθέντων αιτούντων άσυλο σε τρίτες χώρες

Νέα ευρωπαϊκή πολιτική για το μεταναστευτικό – Το μοντέλο Ιταλίας – Αλβανίας

Μια νέα πολιτική συμφωνία που υπέγραψαν 46 ευρωπαϊκές χώρες ανοίγει τον δρόμο για τη μεταφορά απορριφθέντων αιτούντων άσυλο σε τρίτες χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η συμφωνία υιοθετήθηκε στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης και θεωρείται μία από τις σημαντικότερες αλλαγές των τελευταίων ετών στη διαχείριση της μετανάστευσης στην Ευρώπη.

Βασικός στόχος της συμφωνίας είναι να δοθεί στα κράτη μεγαλύτερη δυνατότητα ελέγχου των συνόρων τους και αντιμετώπισης της παράτυπης μετανάστευσης. Το κείμενο αναγνωρίζει το «κυριαρχικό δικαίωμα» κάθε χώρας να προστατεύει τα σύνορά της και να εφαρμόζει πολιτικές αποτροπής των μεταναστευτικών ροών.

Τι προβλέπει η νέα συμφωνία

Στο επίκεντρο βρίσκεται η δημιουργία των λεγόμενων «κέντρων επιστροφής» ή «κόμβων τρίτων χωρών». Πρόκειται για εγκαταστάσεις εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου θα μπορούν να μεταφέρονται άνθρωποι των οποίων το αίτημα ασύλου έχει απορριφθεί, μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία απέλασης ή επιστροφής τους.

Η συμφωνία επιτρέπει επίσης:

  • την επεξεργασία αιτήσεων ασύλου εκτός ΕΕ,
  • τη συνεργασία με χώρες διέλευσης μεταναστών,
  • και τη δημιουργία νέων μηχανισμών αποτροπής της παράτυπης μετανάστευσης.

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θεωρούν ότι τα μέτρα αυτά θα λειτουργήσουν αποτρεπτικά απέναντι στα κυκλώματα διακινητών και στις παράνομες μεταναστευτικές ροές.

Το μοντέλο Ιταλίας – Αλβανίας

Η νέα πολιτική βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη συμφωνία μεταξύ Ιταλίας και Αλβανίας. Μέσω αυτής, η Ιταλία δημιούργησε κέντρα κράτησης στην Αλβανία για τη διαχείριση μεταναστευτικών υποθέσεων.

Αρχικά, τα κέντρα αυτά προορίζονταν για την εξέταση αιτήσεων ασύλου. Στη συνέχεια όμως χρησιμοποιήθηκαν και για ανθρώπους των οποίων οι αιτήσεις είχαν απορριφθεί και επρόκειτο να απελαθούν.

Ποιες χώρες συμμετέχουν στις συζητήσεις

46 χώρες υπέγραψαν μια πολιτική διακήρυξη γενικής στήριξης προς την ιδέα των «κέντρων επιστροφής» και της αυστηρότερης μεταναστευτικής πολιτικής. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όλες θα εφαρμόσουν άμεσα τέτοια κέντρα ή ότι συμμετέχουν ενεργά σε επιχειρησιακά σχέδια.

Οι παρακάτω χώρες όμως:

  • η Αυστρία,
  • η Δανία,
  • η Γερμανία,
  • η Ελλάδα,
  • και η Ολλανδία.

συμμετέχουν ήδη σε συζητήσεις και διαβουλεύσεις για το πώς θα εφαρμοστεί το σύστημα στην πράξη.

Σύμφωνα με πληροφορίες, εξετάζονται διάφορες χώρες εκτός ΕΕ για πιθανή συνεργασία, όπως:

      • η Αίγυπτος,
      • η Τυνησία,
      • η Ρουάντα,
      • η Γκάνα,
      • η Σενεγάλη,
      • και η Ουγκάντα.

Οι αντιδράσεις και οι ανησυχίες

Η συμφωνία έχει ήδη προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και νομικούς κύκλους.

Πολλοί εκφράζουν φόβους ότι η μεταφορά ανθρώπων σε τρίτες χώρες μπορεί να οδηγήσει σε αποδυνάμωση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να δημιουργήσει κινδύνους για άτομα που ενδέχεται να βρεθούν σε χώρες χωρίς επαρκείς εγγυήσεις προστασίας.

Ιδιαίτερη ανησυχία υπάρχει γύρω από:

  • το δικαίωμα προστασίας από απάνθρωπη μεταχείριση
  • και το δικαίωμα οικογενειακής ζωής, τα οποία προστατεύονται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Νομικοί επισημαίνουν ότι βασικά άρθρα της Σύμβασης δεν μπορούν να αλλάξουν απλώς μέσω πολιτικών συμφωνιών, γεγονός που πιθανόν να οδηγήσει σε νέες προσφυγές και δικαστικές συγκρούσεις τα επόμενα χρόνια.

Ένα ζήτημα που διχάζει την Ευρώπη

Το μεταναστευτικό εξελίσσεται πλέον σε ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά ζητήματα στην Ευρώπη.

Από τη μία πλευρά, πολλές κυβερνήσεις ζητούν αυστηρότερους ελέγχους και νέους μηχανισμούς επιστροφών.

Από την άλλη, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων προειδοποιούν ότι οι νέες πολιτικές μπορεί να οδηγήσουν σε σταδιακή υποχώρηση των ευρωπαϊκών αξιών προστασίας προσφύγων και μεταναστών.

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου ή μέρους αυτών μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το https://paidis.com/ και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.

▌ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΣΗΜΕΡΑ

▌ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ