Σχολεία: Η “στήριξη” των δράσεων: μια άβολη απορία

Απορώ πραγματικά με αυτή τη μόδα που βλέπουμε τελευταία: σχολεία να βγάζουν ανακοινώσεις και να «ευχαριστούν θερμά τον/την Διευθυντή/Διευθύντρια για τη στήριξη των δράσεων».

Δηλαδή… τι ακριβώς σημαίνει αυτό;
Ο Διευθυντής δεν είναι μέσα στον Σύλλογο Διδασκόντων; Δεν είναι μέρος της ομάδας που αποφασίζει, εγκρίνει και υπογράφει τις δράσεις;
Ή μήπως οι δράσεις είναι πια “χάρη”, που τις επιτρέπει ο Διευθυντής ως άλλος μικρός άρχοντας του σχολείου;

Γιατί αν είναι έτσι, να το πούμε ξεκάθαρα: δεν μιλάμε για σχολείο, μιλάμε για φεουδαρχία. Μιλάμε για “ευγνωμοσύνη” επειδή… κάνει τη δουλειά του/της όπως προβλέπεται.

Οι παλιότεροι διευθυντές τι έκαναν δηλαδή; δεν στήριζαν το σχολείο; δεν υπέγραφαν; δεν είχαν ευθύνη να διασφαλίσουν ότι το σχολείο δουλεύει; Μήπως απλά τότε δεν χρειάζονταν δημόσια χειροφιλήματα για να αποδείξουν ότι «είναι καλοί»;

Και τελικά, ποιον κοροϊδεύουμε;
Αυτό το συνεχές «ευχαριστούμε τον/την Διευθυντή/ντρια» μυρίζει αξιολόγηση από χιλιόμετρα. Μυρίζει “να φανούμε συνεργάσιμοι”. Μυρίζει “γράψε κάτι καλό για μένα κι εγώ θα σε θυμάμαι”.

Γιατί η στήριξη των δράσεων ΔΕΝ είναι χάρη. Είναι ευθύνη. Είναι υποχρέωση. Είναι κομμάτι του ρόλου.
Δεν λέγεται “στήριξη” αυτό.
Λέγεται: «Έκανε τη δουλειά του/της».

Γ.Δ.Π.

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου ή μέρους αυτών μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το https://paidis.com/ και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος.